Welke spil?

Door Weltevree gepubliceerd op Saturday 30 May 10:01

Tien jaar was ik niet bij de huisarts geweest. Had nergens last van. Leefde gezond en gelukkig. De man die mij vanaf mijn dertigste begeleidde was al vijf jaar dood toen zijn vervangster samen met zijn partner naar een groot gezondheidscentrum verhuisde en me dwong om naar haar toe te komen. Omdat ze eerst kennis wilde maken alvorens het herhalingsrecept voor de inlegkruizen uit te willen schrijven.
(Alsof je aan die stomme dingen verslaafd zou kunnen raken, dacht ik nog) Die keer deed ze nogal afstandelijk en Weltevrees natuurlijke charme leek haar meer af te stoten dan dat galgenhumor de sfeer van de kennismaking prettig verlevendigde.

Kanker

Intuïtief koos ik daarom voor de dokter in opleiding die een half jaar bij hun gezondheidscentrum meeliep toen het een half jaar daarna foute boel was in de rechterborst. Zij deed het voortreffelijk, belde regelmatig op om me in het amputatieproces te begeleiden, maar nu is ze daar alweer weg. 

6c5a60ba2d42efae4e34d61538d9adf9_medium.

Inmiddels ben ik een expert in geblenderde drankjes van allerhande kakelvers fruit. Zelfs de milkshake heeft in huize "Dranktekort" zijn intrede gedaan terwijl ik in mijn hele leven bijna nooit melk gedronken heb. Alles om mijn lijf vol te pompen met stoffen die het gezond en sterk kunnen houden terwijl de heerlijkste vochten in een recordtijd worden doorgedraaid en het toilet overuren spoelt. Dat neemt niet weg dat de handen aanvoelen als uitgedroogde perkamenten tentakels zoals je ze wel bij een lijk ziet dat al drie dagen ligt opgebaard. Het maakt niet uit hoeveel ik drink, alle vingers zijn de hele dag door zo gerimpeld alsof ik drie uur in het zwembad heb gelegen en langzaam maar zeker ontstaan er ook kloofjes, schilferige roofjes, die over de zijden pyjama schuren.

De vorige keer ben ik met mijn dorstige klachten bij de volgende aspirant-arts te rade gegaan, die geen suikerziekte vond in de bloedprik, noch in het beetje urine dat ik meegenomen had. Nadat ze me een week later bij de mamacare geen bloedonderzoek voorschreven moest ik terug naar mijn officiële huisarts, die volgens hen de spil blijft in mijn gezondheid. 

De Spil...

De tweede keer dat ik dokter Speld en Kussen zou zien.b3b0295034df9c22b60abfb1bd927af5_medium.

Glimlachend vrolijk zet ik afgelopen dinsdagmorgen om negen uur mijn beste beentje voor, als de vrouw van rond de veertig me in haar kamer uitnodigt. Goede moed: ze gaat me geruststellen of wijzer maken over het waterige ongemak, denk ik opgewekt. Alsof ze nog niet in mijn kankerdossier gekeken heeft, moet ik vertellen waarvoor ik kom en ik weet het meteen: vandaag klikt het ook niet.

“Er komt evenveel uit dat er in gaat?” vraagt ze.
“Ja en dat is wel extreem veel. Soms vier liter, alles bij elkaar en ik vraag me af of de medicijnen dan nog wel helpen.”
“Het maakt niet uit hoeveel u drinkt,” zegt ze in tegenstelling tot de vorige stagiaire. Ik heb geen zin in wellis nietes of om wat jij zegt te weerleggen omdat de dokter in spe beweerde dat ik bij vier liter toch maar eens nader moest worden bekeken door een internist…
Het zijn die lege ogen. Op de één of andere manier wordt ik afstandelijk bekeken waardoor het idee me bekruipt dat ik me kennelijk druk maak om niets.
“De stoffen, minrealen en/of vitaminen verdwijnen echt niet uit uw lijf. Daar zorgen de nieren namelijk voor,” hervat de speld en ik denk. Ja, zoveel heb ik op de middelbare school ook van de biologielessen opgestoken, maar met die supersnelle doorstroming kan het natuurlijk toch wel zijn dat die niertjes overwerk verrichten, waardoor er belangrijke stoffen teloorgaan.

“Ik wil toch onderhand wel eens dat het bloed wordt gecontroleerd want zelfs voor de amputatie is dat helemaal niet gebeurd.”
“Nee, maar dat hoefde ook niet.” Alweer iemand die het gek vind dat ik dat als een vreemde gang van zaken ervaar.
De arts lijkt vanaf haar eigen eiland naar me te kijken.
“Ook geen urine gecontroleerd toen,” houd ik stug aan en raak toch al wat vermoeid ontmoedigd. 
“Dit soort borstkanker laat geen kenmerken in bloed of urine na, dus daarom hoefde het niet.” Ik val stil en denk: Och ja, snij in het wilde weg en als tijdens het opereren blijkt dat het bloed te dun is, of het klontert als dikke stroop, lossen ze dat al doende wel op, met of zonder teveel aan overgebleven vel?

“Dus... voor uw kanker was bloed of urine niet relevant.”
“Dat zegt men ja, maar nu, met dat vele drinken, moet er toch iets aan de hand zijn en in bloed kun je toch veel meer ontdekken? Bloedarmoede, cholesterol, andere kankersoorten, slechte nierfunctie, of zo? Hoge bloeddruk misschien?” De tien minuten zijn al bijna voorbij als ze dan toch het bekende papier uit de bureaulade graait waarop ze wat kruisjes zet.

“Bent u nuchter?” Doorgaans wel, maar nu wind ik me steeds meer op. 
“Nee, vanmorgen iets gegeten en vruchtensap gedronken.”
“Dan morgen nuchter bloed laten prikken. Na vijf dagen kunt u hier weer een afspraak maken, zodat we het kunnen bespreken.”
“Na vijf dagen?”
“Ja, zo lang duurt het doorgaans wel tot de uitslagen binnen zijn.”
“Maar als er iets ergs gevonden wordt zult u me hopelijk wel meteen bellen?” Ze knikt en omdat ik vertel over het ongeregeld zooitje dat na die amputatie op mijn borstkas is ontstaan wil ze dat wel even bekijken. De ingenieuze pleister van de oedeemtherapeute herkent ze niet, ze bekijkt hem met opgetrokken wenkbrauwen.
“Och, het ziet er anders wel mooi rustig uit.” Ik kan haar de ogen wel uitkrabben om die nietszeggende reactie.
“Ja, als die wond na driekwart jaar nog niet rustig zou zijn was het wel héél erg gesteld met de wonderbare snijkunsten van de specialisten. Weet u wat er de afgelopen maanden allemaal heeft moeten gebeuren vanwege dit flupje hier?” Ze schudt onaangedaan van niet.

“Die andere borst mocht er niet meteen af! Dat had heel wat narigheid gescheeld. Dan zat ik nu strak in het vel en hoefde ik over drie maanden niet weer onder die verdomde platen voor een foto. Dan had ik misschien ook die antihormoontabletten niet preventief hoeven slikken,"  word ik onderhand toch pissig en wijs naar het afzichtelijke onnodige puntje vet en vel.
"Dit hier had er niet horen zijn.” Ik som op voor hoeveel overlast (en dus ook weggegooid geld en moeite) dat stomme flubberende restje borst al heeft gezorgd.

“Als men de beide borsten tegelijk had verwijderd was ik overal vanaf geweest.”
Ze blikt of bloost niet en ik kan ook geen glimlach op haar gezicht toveren met: "Daar was ik echt niet meteen een jongetje van geworden. Ik vind het vreselijk dat niemand echt naar mij wilde luisteren, want ik heb om al die ellende niet gevraagd,” pruttel ik eigenwijs na. Ineens wil ze wel even de bloeddruk meten.

“Onder goed-boven te hoog,” zegt ze opnieuw achter haar bureau plaats nemend. Ja, dat zal inmiddels wel, denk ik opgewonden.
“U maakt zich zorgen, merk ik,” klinkt het neutraal en ik knik, sta op, geef haar een hand, want de moed om die zorgen over nieren, keel of slokdarm toe te lichten ontbreekt me inmiddels.

Woensdagochtend bloed geprikt. 
Donderdag bedenk ik me ineens dat de apotheek me bij het voorlaatste herhaalrecept antihormoonpillen van een andere fabriek heeft meegegeven. Die zijn kennelijk goedkoper, maar de dorst is ongeveer gelijk daarmee begonnen? 
Vrijdagmiddag (hoezo vijf dagen?) bel ik naar de assistente. 
"Ja hoor, de uitslagen zijn binnen. Zo te zien is er niets verontrustends gevonden, maar komt u donderdag om tien over negen even langs, dan kan de dokter de bloeddruk nog eens meten. " In mijn achterhoofd word het opnieuw obstinaat. Is het onwil? Puur gemis aan inlevingsvermogen van de huisarts of ligt het aan mijn vastberadenheid, dat de spil en ik elkaar niet liggen, vraag ik me af.

Miss Weltevree als melkkoe. Ja, lekker, ieder consult kan uiteraard worden gedeclareerd en als men mijn wens wel had gehonoreerd zou ik borst- en zorgeloos verder hebben geleefd en: 

  1. Geen lelijk bibberend slubbertje hebben overgehouden dat de thuiszorg schoon moest gaan spoelen.
  2. Geen therapie om de zwellingen weg te werken. 
  3. Zag ik bij het douchen die ene tiet niet hangen. 
  4. Zou er géén onbalans in mijn lijf zijn ontstaan waardoor mijn lichaam nu protesteert met rare spierpijnen en een onwillig rechter schouderblad, waarvoor ik krachttraining moet doen. 

Reacties (46) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ze maken grove fouten lieve schat ook op het platteland ga eens naar een ander zou ik zeggen had een hoop ellende bespaard voor jou
Als ik zo'n huisarts had, ging ik op zoek naar een andere praktijk. En ja, ook ik woon op het platteland, maar soms zijn er toch meer mogelijkheden dan op het eerste gezicht lijkt. En dat hoop ik van harte voor je. Want als het niet goed klikt met de huisarts, kan die ook niet goed zijn of haar spilfunctie op zich nemen.
Ellende zeg! Ondanks de goedkopere medicijnen als mogelijke oorzaak voor de ellende, lijkt het mij ondoenlijk wanneer het niet met je huisarts klikt. Misschien tijd om een andere te zoeken?
Ja, daar zal het straks wel op uitdraaien, denk ik
toeval dat het gelijk met medicijnen van een andere fabrikant gebeurde?

toeval bestaat niet!
Ik hoop inderdaad dat dit de oorzaak is
Wat een etter van een dokter!! Die zou je werkelijk over de grond sleuren!
Misschien een navragen of de medicatie van de andere fabriek een oorzaak kan zijn?!

Sterkte
XXX
Ja, dat ga ik maandag doen, navragen
Wat een verschrikkelijke huisarts; ik zou in jouw plaats direct overstappen.
Als de arts die jij op het oog hebt vol zit, zou ik verder rondkijken; er zijn toch hopelijk wel meer huisartsen in de omgeving?
(Ik wist al dat ik een prima huisarts heb, maar na jouw relaas te hebben gelezen, vind ik dat de mijne een heiligverklaring verdient)

Zevenblad noemt idd juist de lekkerste vruchten, die vochtafdrijvend blijken te zijn. Hoe zit het met bananen? Als die een gunstige invloed hebben, zou ik ook bakbananen proberen (niet gebakken, maar gekookt= tenminste vetloos).

Heel veel sterkte!
Bananen vind ik ook heerlijk, die gaan dan ook wel door de drankjes, maar ik moet ermee oppassen, want die zorgen ervoor dat mijn stoelgang te stevig wordt (oh wat zeg ik dat netjes, haha)
Als bananen constipatie veroorzaken, komt dat volgens mij omdat ze in Europa over het algemeen veel te groen worden gegeten.
Probeer eens bananen die zo rijp zijn dat ze spikkeltjes hebben; zo worden ze n.l. gegeten in streken waar ze groeien.
Doe ik al, dan vind ik ze het lekkerst, namelijk
Zo heb ik het van mijn moeder geleerd. Dan zijn ze het zoetst. Op de markt kocht zij ze ook tegen gereduceerde prijs. ☻☻
Wat een hork van een dokter zeg ;-( kun je niet overstappen?
Ja, ik zit er wel over te denken, maar de man die ik op het oog heb zit al vol
Jawel, maar 'vol' betekent, 'vol in het algemeen', niet per definitie 'vol' voor een specifieke patiënt (ik bedoel: niet geschoten, nooit raak). Zolang je niet negatief doet over je huidige huisarts, maar een op het eerste gezicht goed klinkende smoes over overstappen naar zijn praktijk kan bedenken, maak je misschien een kans.
Ik ga het proberen