Muzikaal reisje met mij:

Door Candice gepubliceerd op Friday 22 May 12:16

In navolging van Gildor neem ik u ook even mee op een reisje langs wat minder bekende maar zeer zeker mooie songs. En deze reis loopt van 1975 t/m 1988. Dus toch al een tijdje terug.

Zelfs ik was tijdens die jaren nog jong en minder schuldig.

Het gaat best wel een mooi reisje worden, dat beloof ik u.

We gaan op stap met Muziekreisbureau CanCan en na een lange reis arriveren we in het jaar 1975.

Het was op zich best een goed muziekjaar en ik genoot er optimaal van. Op een dag zat ik op mijn kamer en had als altijd de radio aanstaan. Ik hoorde ineens een nummer, wat ik niet thuis kon brengen maar wat wel een zeer bijzonder nummer was. De stem van de zangeres herkende ik meteen, maar de stijl van de song niet direct. Ik stopte met wat ik aan het doen was en bleef aandachtig luisteren.

'Nee toch. Dit kunnen hun toch niet zijn… of toch wel zijn? De stem die is het absoluut. De gitarist, dat moet hem wel zijn. Is zijn gitaargeluid. Maar de hele song.'

Kon dit Earth & Fire zijn?

En wat bleek het was Earth & Fire en ze hadden een nieuw album uitgebracht en wat voor een album. “To the World of the Future” en dit nummer zou geen single worden, maar ik was meteen verkocht en dat album kocht ik de dag erna en heb ik altijd bewaard omdat het een geweldig album van een destijds geweldige band was.

Het nummer wat ik hoorde heette Voice from Yonder en die song mag gewoon niet ontbreken op deze reis door het muziekverleden.

Blijft u rustig even genieten van dit juweeltje.

We reizen verder en gaan naar het jaar 1981 en we blijven gewoon in Nederland en komen in Leiden terecht alwaar een band bestond met de naam Tower en dat was zeker geen slechte band. Veel succes hebben ze niet echt gekend, maar dit was wel een hitje. See you tonight .

En na dit lekkere nummer reizen we verder en komen we aan in 1984 en daar blijven we even, want ik wil u twee songs aanbieden uit dat jaar.

De eerste is zonder meer één van mijn favoriete songs. De  geweldige zangeres heet Elisabeth Frazer en die kennen we van The Cockteau Twins. Maar hier zingt ze in de gelegenheidsgroep This Mortal Coil en de song heet Song to the siren en ik vind het echt wel zo'n  echt schitterende song en zo prachtig gezongen. Echt meer dan een juweeltje … en geen grote hit geworden.

Na dit juweeltje reis ik met u naar mijn favoriete land en komen bij een fantastische zangeres die ook nog eens tot de allermooiste zangeressen ooit behoort. Helaas stierf ze in Februari 2000 op slechts 42 jarige leeftijd. Natuurlijk heb ik het over Ofra Haza en dus over Israel. En dan heb ik het over de song Im Nin'alu. The doors are locked.

We zijn er bijna maar nog niet helemaal, want ik heb nog een laatste song voor u en die is vrij bekend. We moeten er wel voor naar 1988. Het is van de Belgische band Won Ton Ton met de echt hele mooie zangeres Bea van der Maat. Deze song is gewoon één van mijn lijfliederen. Het gaat over liegen en bedriegen in liefde. Nou daar weet ik alles van af, want ik heb nooit anders gedaan dan partners belazeren. Maar dat is algemeen bekend. Ik heb het uiteraard over I lie and i cheat.

Hier eindigd deze reis en ik hoop dat u ervan genoten heeft. Ik in ieder geval wel.

***Candice***

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nooit geweten dat WonTonTon Belgisch was. Goed nummer trouwens van hun. En dan Earth and Fire, die had ook goede muziek. (Of probeer je een beetje bij Jerney te slijmen voor het volgende juryrapport?
Dat nummer van E&F is gewoon een goed nummer wat onbekend is bij de meesten.
Ik slijmen? Neuh zou niet weten waarom. Toen ik met dit artikel bezig was, dacht ik totaal niet aan de schrijfopdrachten.
Maar ik ken jou en weet dat je me een beetje plaagt.
tegen Candice
2
Tuurlijk plaag ik je maar. Ben ik berucht om.
Hier moet ik even de tijd voor nemen. Met Israëlische muziek heb ik absoluut niets. Net zomin als met Arabische muziek. Als we voor wereldmuziek gaan kies ik voor Afrikaanse ritmes, ben dol op drums
Is maar één Israelische song die ertussen staat.
En ik heb dus weer weinig met Afrikaanse en met Arabische muziek.
tegen Candice
1
Die van Won Ton Ton ken ik ook wel hoor, die is heel erg mooi. De rest moet ik gewoon nog even beluisteren. Er is een kans dat ik die van Earth and Fire wel eens gehoord heb. Met een grote broer die erg fan was.
Die hele LP van E&F is prachtig.
''Song To The Siren'', en hier noem je ook een zeer prachtig gezongen nummer door: This Mortal Coil. Ook Ofra Haza met het nummer: ''Im Nim 'alu'' vind ik erg mooi. Beide video's heb ik.
Ik heb geen idee hoeveel Israëlische muziek ik heb. Is heel erg veel en alleen al een stuk of 30 uitvoeringen van yerushalayim shel zahav.
Maar de meest memorabele uitvoering hoorde ik rond een uurtje of 4 's nachts in een nachtclub in Tel Aviv in Januari 1991. En dat waren een jongen en een meisje die voor de sfeer het podium opgingen. En ze zongen geweldig. Hun namen zijn nooit bekend geworden voor zo ver ik weet. Ze deden het eenmalig vanwege een bijzonder iets wat die dag was gebeurd.
''Yerushalayim shel zahav'' dat zong Rika Zarai toch ook?
Ook ja.

http://plazilla.com/page/4295152749/jeruzalem-van-goud
Zo zie je maar weer, ik kom uit min of meer dezelfde tijd maar er zaten toch wat onbekende nummers voor me bij.
Voice from yonder had ik nog nooit gehoord. Het klinkt zo heerlijk gedateerd, maar wel op de goede manier.
Tower ken ik uiteraard wel.
De Cockteau Twins kende ik eigenlijk alleen van naam. Song to the Siren doet me wat, maar het is wel zo'n nummer dat ik een paar keer moet luisteren. Bijzonder is het zonder meer.
Over Ofra Haza hoef ik niks te zeggen, gewoon magnifiek.
Bea van der Maat, ook aan haar heb ik hele goede herinneringen.

Dit was een heel fijn reisje langs Memory Lane! ☺
Graag gedaan.
Koude rillingen over mijn rug. Stuk voor stuk herkenning en erkenning. Ja, wij delen dezelfde muzieksmaak! Is leuk!
Dank je.
Nou is dit niet helemaal mijn muzieksmaak hoor.
Dat is hardrock: Deep Purple, Rainbow, Led Zeppelin. Rush, Dio, Judas Priest en Scorpions.
Daarnaast Springsteen, Dylan, Neil Young en dan nog Blackmore's Night en Rolling Stones en The Doors + Tina Turner.
En ook nog Pink Floyd, Golden Earring, Roy Orbison, Buddy Holly en heel veel blues muziek.
Oh nee, dan, behalve Pink Floyd wijken we dan inderdaad van elkaar af. Yello, Tangerine Dream (niet sinds ze Amerikaans gingen doen) en Mike Oldfield mag ik ook wel graag naar luisteren. En Kraftwerk!
Yello vond ik niks aan. Tangerine Dream redelijk. Hou wel meer van hun voor de Amerikaanse markt gerichte muziek. Maar ben nu eenmaal 100% pro Amerika.
Mike Oldfield is erg goed en Kraftwerk .. is Duits en te computerachtig.