Wie van de drie?

Door Nonnie gepubliceerd op Thursday 21 May 22:40

71e097218dcc49f1c8a9ea151d96a0a4_medium.

Van misdaadverslaggever Fred P. de Neus

Ondergetekende heeft zijn reukorgaan weer in bepaalde onfrisse zaken gestoken. Zo stuitte uw misdaadverslaggever onlangs op een reuze curieuze zaak, een vooralsnog onopgeloste moord, waarbij hij graag de hulp van de lezer inroept. Het betreft hier de moord op multimiljonair Mario Macaroni, CEO van het Macaroni imperium en nummer 501 op de Quotelijst, indien deze zover zou reiken. Het slachtoffer, de 55-jarige tycoon is brutaalweg tijdens een liefdadigheidsdiner van het leven beroofd. Het Macaronihoofd zette zich altijd met hart en ziel in voor diverse goede doelen en met name de evenementen waar gegeten kon worden, alles voor de goede zaak. Zijn enige voorwaarde voor zijn bijzonder gewaardeerde deelname aan dergelijke festiviteiten was altijd dat er pasta op het menu zou staan. Geen pasta, geen Macaronihoofd: zo simpel lag het in de wereld van Mario.

De bewuste gelegenheid betrof een fundraiser voor de Stichting Vangen zonder Eigen Belangen. Niemand minder dan exdirecteur Toni Hooischuur zwaaide de scepter in de keuken tijdens deze groots opgezette happening. Ironisch genoeg was de speciaal voor Mario op het menu geplaatste pastasalade, gehuld in een verdacht groen sausje, het laatste wat Mario in dit leven tot zich nam. Al na de eerste happen zakte de topman in elkaar. Omstanders checkten direct geschrokken zijn pols en constateerden vrij snel dat de onfortuinlijke miljonair het loodje had gelegd. De meest in het oog springende oorzaken hiervan waren het vleesmes dat in zijn borst stak en het gaatje tussen zijn ogen, naar alle waarschijnlijkheid veroorzaakt door een vuurwapen. Gedane zaken nemen geen keer, hebben de aanwezigen kennelijk laconiek gedacht en nadat het stoffelijke overschot van het Macaronihoofd door politiemensen was verwijderd, vervolgden de genodigden met smaak de maaltijd.

De politiekneuzen die op dat moment ter plekke waren hebben zich klaarblijkelijk laten overbluffen door de hongerige elite met meer geld dan goed fatsoen en hebben de plaats delict pas na de maaltijd afgezet. Wel was inmiddels een lijst opgesteld van de aanwezigen en werden enkele getuigen gehoord.

Na gedegen sectie op het lichaam van Mario constateerde de patholoog anatoom dat de directe doodsoorzaak lastig was vast te stellen. Naast het enorme mes en het reeds genoemde kogelgat was er nog een derde mogelijke factor in het spel: het kippenboutje dat in Mario’s keel was blijven steken. De dader of daders waren rigoureus te werk gegaan en hadden Mario weinig kans gegeven om het diner weer in verticale positie te verlaten.

Inspectie van de lijst van aanwezigen leverde de volgende drie verdachten op: Luigi Macaroni, Mario’s jongere broer, die zijn carrière als messenwerper aan de wilgen wilde hangen, Baby Macaroni, Mario’s enige dochter en tenslotte Toni Hooischuur, de gewezen directeur van de Stichting.

5f945e17bca4dac0177baae9ceefa226_medium.

De eerste verdachte, Luigi Macaroni, had jarenlang in zijn levensonderhoud voorzien met zijn formidabele Macaroni-act, waarbij zijn vrouw Lola met leren riemen aan een rond bord werd bevestigd. Daarna werd de inmiddels niet meer natuurlijk blonde Lola op de tonen van opzwepende muziek met een flinke slinger rondgedraaid, waarna Luigi vlijmscherpe messen wierp naar zijn vrouw, vanzelfsprekend met de bedoeling om de messen naast haar lichaam te laten resoneren in het ronde bord. In de finale van de show deed Luigi dit zelfs geblinddoekt. Het was dit slotstuk dat uiteindelijk tot een fikse ruzie leidde tussen de echtelieden. Lola klaagde dat Luigi’s precisie te wensen overliet nu hij een dagje ouder werd en op zijn beurt foeterde Luigi dat er steeds minder bord over was om zijn messen in te werpen. Ten langen leste besloten de twee gezamenlijk met de voorstelling te stoppen voordat er daadwerkelijk gewonden zouden vallen. Aangezien Luigi niks anders had geleerd dan met bestek gooien, klopte hij aan bij zijn succesvolle broer, maar die was niet overmatig geïnteresseerd in het wel en wee van zijn broertje en nee, er was geen vacature in zijn bedrijf voor een overjarige messenwerper. Luigi kon nog maar net op tijd zijn neus terugtrekken voor de in zijn gezicht gesmakte deur. Daar stond hij dan zonder spaargeld, zonder baan en zonder vooruitzichten.

De tweede verdachte was Baby. Die naam was aan haar blijven hangen toen haar moeder vijfentwintig jaar geleden, na een lange uitzichtloze affaire met de destijds onverzadigbare Mario, op een kwade dag haar pasgeboren baby achterliet op zijn bordes en met de noorderzon was vertrokken. Het kind had een briefje opgespeld gekregen, waarin stond dat het meisje Nathalie heette, maar toen Mario de naam van de afzender zag, was hij in woede ontstoken en had het briefje zonder pardon weggeflikkerd. Uit pure balorigheid en een zekere gemakzucht noemde hij haar Baby en zo was zijn dochter in zijn leven gekomen en bleef ze, ook nadat het puppyvet allang was weggesmolten, Baby. Ze groeide op tot een door en door verwende peuter, dwarse tiener en als jong volwassene was er geen land met haar te bezeilen. Baby wentelde zich in de luxe die haar met de paplepel was ingegoten en leefde erop los tot Mario besloot de geldkraan dicht te draaien. ‘Voor je eigen bestwil’, voegde hij er nog aan toe. ‘Laat eerst maar eens zien dat je op eigen benen kunt staan en dat je initiatief kunt tonen. Tot die tijd krijg je geen cent van me. Geen cent, hoor je!’ Poor little rich girl! Daar stond ze dan, zonder geld, zonder baan en zonder vooruitzichten.

De laatste verdachte was Toni Hooischuur, de exdirecteur van de Stichting Vangen zonder Eigen Belangen. Enige tijd geleden was hij in opspraak geraakt toen bekend werd hoeveel liefdadigheidsgeld aan de Hooischuurstrijkstok was blijven hangen. Een tsunami aan opzeggingen van donateurs was het directe gevolg. Toni werd ontslagen en kreeg diverse claims aan zijn broek. In vrij korte tijd zag Toni zich gedwongen zijn jacht en Porsche te verkopen, waarna zijn villa in het Gooi aan de beurt was. De ultieme vernedering was toch wel het rijtjeshuis, waarin hij niet lang daarna zijn intrek moest nemen. In minder dan geen tijd had hij zijn fortuin zien verdampen en zijn makkelijke leventje daarbij. In een laatste poging om nog iets van zijn reputatie te redden had hij aangeklopt bij zijn goede vriend Mario, maar die lachte hem in zijn gezicht uit. Van hem hoefde hij niks te verwachten. Het was uit met de vriendschap. En weer klapte een deur dicht in een hoopvol gezicht. Daar stond Toni dan, zonder geld, zonder baan en zonder vooruitzichten.

Was het toeval dat alle drie bekenden van het slachtoffer zich ophielden op het terrein van het liefdadigheidsdiner? Toni was teruggevallen op zijn ervaring als chef-kok en hield zich bezig met de kipkluifjes. Luigi werkte als kelner en wist vooral opzien te baren bij het aansnijden van het vlees, dat sneller dan het oog kon volgen in dunne, elegante plakjes werd gesneden. En tenslotte liep Baby rond met een camera om haar nek om professionele societyplaatjes te schieten en wat al niet meer.

Twee van de drie mogelijke wapens zijn gevonden op het lichaam van Mario. Het derde wapen, een damesrevolver, is later aangetroffen in de vijver van het complex. Wegens gebrek aan bewijs is geen van de suspects aangehouden.

Baby erfde de helft van haar vaders vermogen en Luigi volgde Mario op als hoofd van het Macaroni-imperium, een messcherp leider. Toni bleek een groot succes in de keuken en verdiende al gauw weer op het niveau dat hij eerder gewend was.

Eind goed al goed? Als uw misdaadverslaggever zeg ik u dat hier een luchtje aan zit, maar ik kan het aroma nog niet helemaal thuisbrengen. Tips van lezers om tot een oplossing te komen van deze bizarre moordgeschiedenis zijn welkom op mijn e-mailadres: FredPDeNeus@hotterthanhotmail.com. Ik wacht vol spanning op uw reactie.

onder het kleed van liefdadigheid

schuilen donkere schaduwen

zwarte gedachten dwingen

schuldige handen

 

wie van de drie?

Luigi, Baby of Toni

het mes, de kogel of de vogel

lach eens

 

absurd is het wel

het lijkt wel een spel

als aan het eind van het feest

de butler weer langs is geweest

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Reacties (32) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Merci.
Veelzeggende zin over het ouder wordende en uitdijende lichaam: dat er steeds minder bord over was om zijn messen in te werpen
Arme Lola.
Die zin vond ik ronduit briljant!
Gelezen
Dank je wel.
Ach, het is gewoon de mafia. Cosa Nostra, die straks de erfgenamen gaat afpersen voor de geleverde dienst.
Mooi stuk.
Goede tip.
Zat Moriarty (zie reactie Anerea) misschien bij de mafia?
Moriarty klinkt eerder Iers, maar het is inderdaad bekend dat de Mob samenwerkte met huurmoordenaars van de IRA.
Edoch, ik denk dat de Gambino's en de Lucchese's liever hun eigen hitmen inhuren. ;-)
Volgens mij was Moriarty een consulterende crimineel die andere misdadigers van dienst was als die er even niet uitkwamen. Hij had wel een paar eigen mannetjes en vrouwtjes maar die waren van allerlei allooi en afkomst. De bekendste was Irene Adler die de vrouw was op wie Sherlock Holmes verliefd had kunnen worden. Als die dat in zich had tenminste,
Ik denk dat er nog een vierde ons niet bekende verdachte is.
De butler?
tegen Nonnie
1
Nee die is het nooit. Ik denk dat het Moriarty was.
Zou kunnen. Stond hij op de lijst?
tegen Nonnie
1
Geen idee, ik ben de schrijver niet...
Gelezen.
Dank je wel
Een camera die pang doet?
Niet per se
tegen Nonnie
2
Is een inside muizendorp-grapje.
Maar ik verdenk de kip - die heeft postuum wraak genomen.
Zou kunnen. Die kip is waarschijnlijk schuldig tot op het bot.