Vermist: roodharige kater, naam: Dino

Door Florence gepubliceerd op Tuesday 19 May 17:45

 

Dino is weg. Onze lieve, rode kater. Nog maar net twee jaar oud. Al een week hebben we hem niet meer gezien. Ons hele gezin maakt zich erg ongerust. Wáár kan hij zijn?Onze buren grappen dat hij waarschijnlijk achter de vrouwtjes aan zit.  Maar daar geloof ik helemaal niets van. Dino is gecastreerd. Hij kijkt nooit om naar vrouwtjes. Volgens mij weet hij helemaal niet wat dat zijn: vrouwtjes.

 

Kattenluikje

We maken ons grote zorgen. Dino is weliswaar een echte buitenkat; hij komt toch elke dag meerdere keren thuis. Door zijn kattenluikje komt hij naar binnen, om wat te eten, om even lekker geknuffeld te worden of om zich op de bank in de kussens te nestelen om daar vervolgens lekker weg te dromen.

 

 

Opsporing verzocht

Maar nu hebben we hem sinds donderdagochtend niet meer gezien. Inmiddels hebben we alarm geslagen: hij is als vermist opgegeven op de site van Amivedi (voor vermiste en gevonden katten), mijn dochter heeft een oproep op Facebook geplaatst, mijn zoon heeft opsporingsberichten gemaakt en die in de omgeving aan lantaarnpalen en bomen opgehangen. Ik ben door de buurt en door het park gefietst en heb zijn naam geroepen tot ik geen stem meer over had.

Ik word naar aanleiding van de opsporingsberichten door verschillende mensen gebeld (heel lief) die menen Dino te hebben zien lopen. Maar als we op de opgegeven plek gaan kijken, blijkt het óf een andere kat te zijn die weliswaar een beetje op Dino lijkt, of er is helemaal geen kat (meer) te bekennen.

 

Leeft hij nog?

Ik voel me er echt naar door dat Dino al zo lang weg is. Zou hij nog wel leven? Het kan zomaar zijn dat hij ergens zwaar gewond, of misschien wel dood, in een greppel ligt. Het idee dat je nooit te weten komt of hij wel of niet meer leeft, lijkt me vreselijk.  

Toen we Dino als kitten kregen, dachten we dat we hem minstens vijftien jaar in ons midden zouden hebben. Onze vorige kat Misty, was immers ook vijftien geworden. En Harrie, de kater die we daarvóór hadden, is zelfs zestien geworden. Ik kan niet geloven dat Dino maar amper twee jaar oud is geworden.  Ik hou mezelf dan ook voor dat hij nog gewoon leeft. Hij is waarschijnlijk verdwaald en door andere mensen in huis gehaald, die nu goed voor hem zorgen. Als dat zo is, en Dino is daar gelukkig, dan is het ook goed.

 

Toch doe ik elke dag nieuwe brokjes in zijn kommetje en vul zijn drinkbakje met vers water. Voor het geval hij ineens thuis mocht komen. Ik controleer telkens opnieuw of zijn kattenluikje wel open is, zodat hij ten allen tijde naar binnen kan.

 

Zal hij ooit terugkomen?

Soms hoor ik 's nachts iets wat lijkt op het geklepper van het kattenluikje.  Dan spits ik mijn oren. Zou dat Dino zijn die door zijn luikje naar binnen gaat? Een paar keer ben ik uit bed gestapt en naar beneden gegaan om te kijken of ik het goed gehoord had. Maar nee, geen Dino. Ik zal het me wel verbeeld hebben. 

Hoe langer hij weg is, des te minder we er in geloven dat hij nog terug komt. Maar enkele optimisten uit onze omgeving weten te vertellen dat er katten zijn die zelfs na een half jaar nog weer terug kwamen. Wij zien het somber in.  

Maar dan ineens... , (het loopt tegen middernacht, we liggen allemaal al in bed),  hoor ik een klaaglijk gemiauw beneden. We horen het allemaal. We weten niet hoe snel we beneden moeten komen. 

DINO !!!  

Is hij het echt?

Ja, hij ís het. Hij ziet er goed uit en is ook niet uitgehongerd.  Hij miauwt luid om aandacht. Hij wordt opgepakt en geknuffeld. We staan in een kringetje om hem heen. En Dino laat zich alle aandacht welgevallen. Hij spint met lange uithalen. En wij zijn door het dolle heen.

 

 

Dino is terug!!!

Dino heeft ons duidelijk gemist. Hij is heel aanhalig en wijkt de eerste dagen niet van onze zijde. Het duurt echt een tijdje voordat hij weer een beetje in zijn gewone doen is.  

Wáár zou hij al die tijd geweest zijn? Maar dat houdt hij voor zichzelf.   

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelukkig dat het op tijd hebt gezien.
Fijn dat het goed is afgelopen. Mijn man ging laatst onze oude, versleten bank naar de vuilstort brengen. Ik keek hem nog even na toen hij met de aanhanger de straat uitreed en zag toen plots het verschrikte koppie van onze kater Jodocus verschijnen. Hij was ongezien in de aanhanger gekropen en ik had er niet aan moeten denken, wat er was gebeurt als hij er onderweg uitgesprongen was.