Is de angst voor gebakken spons terecht? Welke vreemde voorwerpen eet een hond of kat?

Door Lab Rat gepubliceerd op Monday 18 May 11:49

Op Facebook worden de berichten massaal gedeeld. Met name door hondenbezitters of -liefhebbers, maar ook door liefhebbers van katten. Soms worden de berichten geplaatst door een gebruiker, die de rest van de buurt wil waarschuwen voor wat ze tijdens het uitlaten van de hond hebben gevonden, maar ook vaak genoeg neemt een (regionale) nieuwspagina zo'n bericht over. En als het lokale nieuws het zegt, dan zal het toch wel waar zijn? Dus: heel Nederland ligt vol met gebakken sponsen! Of toch niet? 

 

Wanneer een hond of kat een gebakken spons eet, zal deze in het dier vocht opnemen en opzwellen. Hierdoor raakt het dier verstopt en zal het, als de spons niet snel verwijderd wordt, overlijden. Ideaal dus voor honden- en kattenhaters. Echter, laten we hopen dat ze in Nederland niet zo gemeen zijn. Die gebakken sponsen zijn immers nooiit gevonden. 

Honden, maar zeker ook katten, zijn buiten lekker aan het rondsnuffelen en als ze iets tegenkomen wat er lekker uit ziet, dan proberen ze het op te eten. Bij de dierenziekenhuizen door het hele land komen dan ook wekelijks honden en katten binnen die iets geks hebben gegeten. En ze zeggen allemaal dat ze daar nog nooit gebakkken spons zijn tegengekomen. Maar wat eten onze viervoeters dan wel aan rare dingen die hun darmen kunnen verstoppen en/of kapot kunnen maken? 

  • Speelgoed voor kinderen (denk aan Lego, maar ook poppenarmen, etc.)
  • Purschuim
  • Botten (te veel bot is ook niet goed voor de hond)
  • Vishaakjes
  • Schroeven en spijkers
  • Medicijnen
  • Zwerfafval (al dan niet uit een overvolle prullenbak)
  • Bolletjes wol (speelgoed voor de kat)
  • Haarballen
  • Oordopjes (zowel tegen de herrie als om muziek mee te luisteren)
  • (Thee)lepels
  • Noten
  • Zaden
  • Pitten
  • Munten
  • Kleding (sok, ondergoed, leren riem)
  • Te snel gegeten dental stick (hond)
  • Klokhuis van een appel
  • Saté- en cocktailprikkers
  • Piepspeeltjes (terwijl deze toch echt voor honden zijn gemaakt)
  • Tampons (al dan niet gebruikt)
  • Vulling van kussens of knuffels
  • Gras
  • Houtijm
  • Batterijen
  • Magneten
  • Lege kleine tubes (mayonaise, dagcrème, etc.)
  • Flosdraad
  • Condooms en (kleine) seksspeeltjes
  • Pingpongballen
  • Naalden en spelden
  • Lege plakbandrolletjes
  • Doppen van flessen, pennen, etc. 
  • En deze lijst is niet eens compleet. 

 

Wanneer de darmen van je huisdier verstopt zijn, zal deze gaan overgeven. Hoe dichter bij de maag de afsluiting zit, hoe sneller het dier ziek wordt. Vlakbij de maag is dit binnen een dag, vlakbij de anus is dit binnen enkele weken. Dit is ook afhankelijk van de grootte van de verstopping. Hoewel sommige rare voorwerpen er vanzelf weer uit komen en geen schade aan (lijken te) richten, is het toch verstandig om goed naar je dier te kijken. Heb je gezien dat je huisdier een raar voorwerp heeft gegeten, maar vertoont hij geen klachten, dan zijn er een aantal dingen die je kunt doen. 

  • Bij kleine voorwerpen kun je afwachten of het vanzelf eruit komt. Bij vrij onschuldige voorwerpen, zoals een klein, niet scherp botje, is dit een goede optie als het dier er geen last van heeft. Het zal dan in de meeste gevallen vanzelf oplossen in de maag. 
  • Als het voorwerp niet scherp is, maar wel problematisch, is het verstandig het dier te laten braken. Zacht plastic wordt in de maag wel aangetast door het maagzuur, maar lost niet op. In plaats daarvan gaat het als een harde klont naar de darmen, en daar levert het problemen op. Denk hierbij aan ballen, speelgoedbeesten en onderdelen van poppen. Je kunt je hond of kat eventueel ook laten braken bij de dierenarts. Gebruik echter nooit zout om je viervoeter te laten overgeven, dan kan deze overlijden aan een zoutvergiftiging. Geef ook zeker geen ontbijtkoek, dit maakt een eventuele endoscopie onmogelijk! 
  • Als je huisdier een scherp of groot voorwerp heeft ingeslikt (vishaak, satéprikker, magneten, maar ook chemische troep zoals een batterij), is het heel belangrijk om dit zo snel mogelijk te laten verwijderen met een endoscopie. Niet fijn natuurlijk, zo'n slang die via de bek naar binnen gaat om het voorwerp nog uit de maag (of eventueel al uit de (dunne) darm) te vissen, maar je moet er toch ook niet aan denken dat de darm van je huisdier opengeretenn wordt door dat voorwerp, of oplost door de chemische stoffen uit een batterij? Snel de dierenarts inschakelen dus!
  • Als er sprake is van meerdere scherpe voorwerpen (bijvoorbeeld meerdere spelden) of een groot scherp vooorwerp, dan is chirurgie noodzakelijk. Dit is ook het geval als een endoscopie niet mogelijk is, omdat het dier ontbijtkoek heeft gehad. 

Als je huisdier wél klachten vertoont, is afwachten geen optie meer. Als het dier braakt, hoef je dat ook niet extra op te wekken. Het beste is om direct de dierenarts in te schakelen. Deze zal bepalen of de spoedingreep een endoscopie of chirurgie wordt. Ook als je huisdier het gehele voorwerp uitgebraakt lijkt te hebben, is contact met de dierenarts zeker geen overbodige luxe. Hij of zij kan je vertellen of er mogelijke restschade is en je huisdier alsnog onderzoek op achtergebleven resten van het voorwerp. 

Je kunt een kat (of hond) prima laten spelen met bijvoorbeeld touwtjes, maar blijf hier wel altijd bij. Let goed op dat er niet van wordt gegeten. Een touwtje, of scherp voorwerp, kan de darm namelijk zo ernstig beschadigen dat de dierenarts een deel van de darm moet verwijderen. 

Laat je huisdier daarom nooit in aanraking komen met vooorwerpen die schadelijk kunnen zijn als jij geen toezicht houdt. Als je ze vergelijkt met mensen, blijven het qua gedrag altijd peuters/kleuters. En je eigen kleine kind laat je toch ook niet zonder toezicht spelen met iets waarmee hij zich kan bezeren, als je dat überhaupt al toetstaat?! Zorg ook dat je het nummer van de dierenarts altijd in je telefoon hebt staan, in geval van nood is dat immers wel zo praktisch! En al die berichten over gebakken sponsen... niet delen, is nog nooit gevonden! Opletten wat je hond (of kat, voor zover mogelijk) buiten eet is voldoende, en kom je toch een voorwerp tegen wat schadelijk kan zijn voor je viervoeter, deponeer het dan zelf even in de afvalbak. 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik word door je verhaal teruggeworpen in de tijd; koninginnedag 2003. We hadden een paar wandjes gesloopt uit ons aangekochte boerderijtje en ik zag 'Boy' de Ierse Wolfshond met een doosje spelen, de rest van onze roedel (nog vier honden) liep er vrolijk omheen. Toen ik plots 'blauwe' korreltjes zag liggen ging de alarmbel rinkelen 'GIF'. Gelijk dierenarts gebeld, moest zo allemaal zoveel mogelijk brood (liefst wit) laten eten en daarna onmiddellijk naar de kliniek komen. Eén voor één op de weegschaal, daarna een prikje en braken maar. De dierenarts zat op de grond tussen hen in en onderzocht ieders broodbraaksel nauwkeurig. Twee hadden het gif binnengekregen, maar gelukkig voor het grootste deel ook weer tijdig uitgebraakt, de andere drie hadden gelukkig niets binnengekregen.

Vooral jonge honden eten alles op waar een goede geur aanzit. Een van mijn Setters heeft vroeger zelfs een tweetal wollen sokken opgegeten die in de wasmand in de badkamer lager.

In zulke gevallen is snel braken de oplossing. Even een tip voor zo'n geval: Duw de hond een volle eetlepel zout door de bek. Zorg ervoor dat de hond gaat slikken Geef hem dan meteen een volle bak water. De hond zal gelijk overvloedig drinken en al binnen enkele minuten de maaginhoud uit kotsen...

Zorg er voor dat de hond de rest van de dag goed drinkt. Het geeft geen schade voor de hond en het werkt altijd...
Je moet een dier NOOIT zout even om hem te laten braken! Werd vroeger veelvuldig gezegd, maar enkele jaren geleden heeft een onderzoek uitgewezen dat dit net zo dodelijk is voor het dier als niet laten braken. En de kosten voor de behandeling van een zoutvergiftiging zijn duurder dan even naar de dierenarts om de hond met 3% peroxide of apomorfine te laten braken. Die eerste kun je overigens ook thuis zelf toepassen. Bij het toedienen van zout zal dit vocht uit de bloedvaten en diepere weefsels naar oppervlakkige weefsels trekken, met als gevolg zwellingen in de darmen, longen en mogelijk ook in de hersenen. De gevolgen daarvan zijn verschrikkelijk.
Je schrijft wel dat je daarna de hond goed moet laten drinken, maar wil het zout niet schadelijk zijn, dan zou de hond direct na het braken binnen een uur per theelepel zout nog minstens een volle emmer (10 liter) water moeten drinken, voor een eetlepel is dit 3-4x zoveel, dat zie ik een hond nog niet zo snel doen, 30-40 liter water wegwerken in een uur tijd...
Ik vind het een goed artikel. Al ben ik het over die spons met mijn zus eens. Een aanvulling nog. Kijk in hemels naam uit met eigen medicijnen, ook als je denk dat ze er niet bij kunnen. Wij zijn eens een hondje verloren aan medicijn vergiftiging. Er stond een potje met medicijnen, met suiker laagje op een kast waar ze niet bij kon. Een van de katten heeft dat potje op de grond gegooid en dr hond heeft dat potje kapot gebeten. Het is een open deur, ik weet het,maar medicijnen moeten altijd achter slot en grendel.
Helemaal eens wat betreft die medicijnen, en als een hond of kat het open gekregen heeft, altijd de dierenarts bellen. Bedankt voor de aanvulling!
Die van ons vond het leuk om bic pennen te slopen, dat potje was hetzelfde materiaal. We hebben onze dierenarts meteen gebeld, maar het was al te laat. Zo'n hondje is ook niet bestand tegen migraine medicijnen van haar baas.
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=868382433226050&substory_index=0&id=394884970575801
Gebakken spons is wel degelijk gevonden. Een maand geleden hier in het Zwanemeerbos bij Gieten. De dierenkliniek waar mijn kat geopereerd is aan haar schildklier heeft een hond in de kliniek gehad.
Voor de rest een prima artikel.
Aha, dat is dan de eerste waarvan ik het hoor. Mogelijk hebben al die waarschuwingen toch mensen op een idee gebracht, helaas. Maar alsnog is de kans dat een hond 'binnenshuis' in iets stikt veel groter dan buitenshuis. Bedankt voor de aanvulling!
Dat is inderdaad mogelijk. Je hebt gekken op de wereld.
Hele nuttige tips. Mijn cavia knaagde wel aan de rondslingerende panty's maar at er niet van. Is overigens ook aan iets heel anders gestorven.

Herinner me dat wij vroeger een herdershond hadden, een prachtige, en de buren vonden het leuk om kippenbotjes precies daar in de struiken te leggen waar hij bij kon. Mijn vader had al, weet ik maar als te goed, losse handjes maar die keer dat hij de buurman een flink aantal forse klappen verkocht vanwege die kippenbotjes kon ik wel waarderen. En daarna zijn dreigement dat hij de volgende keer de kippenbotjes bij de buurvrouw in haar strot zou proppen tot ze erin zou stikken ... dat ook.