Seksueel misbruik: een maatschappelijk probleem

Door Tessa Ijmker gepubliceerd op Wednesday 13 May 12:06

Seksueel misbruik: een maatschappelijk probleem 

Inleiding 
Een groot probleem, dat over de hele wereld een probleem is, is seksueel misbruik. Het lijkt mij goed om hier extra aandacht aan te besteden, en daarom heb ik besloten hier een verslag over te schrijven. Op deze manier kan ik met dit onderwerp bezig zijn, er over vertellen, en er over lezen.  

Het probleem is dus seksueel misbruik. Dit is in mijn ogen een groot probleem omdat er veel kinderen seksueel misbruikt worden, en er wordt veel te weinig aan gedaan. Nu is dit natuurlijk ook lastig, want wie zegt dat het kind niet liegt? Hoe ver gaat de verdachte? En waar ligt de grens tussen intimidatie, aanranding en verkrachting? Nu zijn daar ondertussen al grenzen voor gesteld, maar er blijven veel vragen onbeantwoord.  

Partijen die bij seksueel misbruik betrokken zijn, zijn onder andere de dader, het slachtoffers, en de omgeving van zowel dader als slachtoffer. De omgeving is hier ook bij betrokken omdat het slachtoffer trauma’s kan overhouden aan wat er gebeurd is. Daar moet niet alleen het slachtoffer mee leren leven, maar ook de mensen om hen heen. 

De omgeving van de dader is ook betrokken, want de dader kan misschien opgepakt worden, of in ieder geval gestraft worden voor zijn daden. Als omgeving heb je daar ook mee te maken, want je ziet hoe hij gestraft wordt, of misschien wisten zij af van wat hij deed. 

Seksueel misbruik is een maatschappelijk probleem omdat het aan de volgende criteria voldoet: 

  • Er bestaat geen kant en klare oplossing voor 

  • Er zijn veel verschillende meningen over 

  • Alleen de overheid zou het kunnen oplossen 

Seksueel misbruik voldoet hieraan, want: het is een probleem dat je niet zo maar oplost. De dader is ziek in zijn hoofd, anders doe je zoiets niet. Maar hij kan vaak niet geholpen worden, omdat niet alle slachtoffers wat van zich laten horen. Ik denk dat er veel mensen misbruikt worden/werden, maar hier niet over spreken. Mocht er wel bekend worden dat iemand anderen seksueel misbruikt dan is het nog lastig hier wat aan te doen, omdat het vaak stiekem gebeurd, buiten het gezichtsveld van wie dan ook. Nu is het niet zo dat er veel meningen zijn over of seksueel misbruik goed of slecht is, maar wel over wat de goede aanpak is om het tegen te gaan. Ook zijn er verschillende meningen over wat nu precies onder misbruik valt en wat niet. Tot slotte is het zo dat alleen de overheid dit op kan lossen. De overheid is ervoor daders te straffen, en wij als burgers kunnen dit niet. Seksueel misbruik is heel moeilijk om tegen te houden, en het kan al fout gaan wanneer je een keer niet goed oplet.  

 

De economische invalshoek 

Binnen het probleem van seksueel misbruik zijn er geen echte concurrenten. Je hebt natuurlijk de dader en het slachtoffer, wie het in het geval van misbruik tegen elkaar opnemen, maar verder zijn er niet echt concurrenten. Je hebt natuurlijk wel voor- en tegenstanders van de straffen die de daders krijgen. Ik denk dat de meesten er wel over uit zijn dat ze een straf verdienen, maar hoe hoog kan best een discussiepunt zijn. Naar mijn mening kan die niet hoog genoeg zijn.  

Stel dat het ooit zal lukken seksueel misbruik te stoppen, dan zou ik daar de volgende belangen bij hebben: ik hoef nooit in angst te leven om seksueel misbruikt te worden, en ik zou nooit de angst hebben dat iemand in mijn omgeving seksueel misbruikt wordt. Ik heb er persoonlijk geen belang bij als de straffen worden verhoogd (deze zijn naar mijn mening nu erg laag). Het belang ligt overigens wel bij een boel andere mensen. Er zijn veel slachtoffers van seksueel misbruik en deze hebben er zeker belang bij dat de straffen worden verhoogt. Niet alleen voor hun gevoel, maar als er ooit een gevangenisstraf op zal rusten, ontneem je de daders de kans hun daden te herhalen. 

Het probleem van seksueel misbruik heeft geen invloed op mijn toekomstige baan, tenzij ik uiteindelijk iets in de hulpverlening ga doen natuurlijk. Voor alsnog werk ik in de detailhandel, en daar heeft dit probleem geen invloed op.  

Mensen die de voordelen van dit probleem hebben, zijn er niet. Zelfs de daders zijn niet bij hun acties gebaat. Het is een kronkel in hun hoofd, die maakt dat ze zulke erge dingen doen. Ik vind dan ook dat deze harder gestraft moeten worden in combinatie met goede hulp. Er zijn echter veel mensen die de nadelen hebben van het probleem ‘seksueel misbruik’.  Je hebt natuurlijk de slachtoffers, die er nog het meest onder lijden. Daarnaast heb je omgeving van het slachtoffer, die het slachtoffer moeten helpen en bijstaan, en misschien ook wel lijden onder trauma’s (een vrouw die niet meer met haar man naar bed durft). Ik wil ook de dader als benadeelde noemen, omdat hij de gene is die ziek is, in dit geval. Ook hij heeft er onder te lijden. Als laatste noem ik de omgeving van de dader, die misschien toekijkt hoe hun partner, vader, zoon of vriend andere mensen kapot gemaakt, maar die geen aangifte willen doen (je wilt hem ten slotte niet verliezen ook al doet hij dingen verkeerd). Ook als je op dat moment niet weet wat er gaande is, maar je het later ontdekt heb je te lijden onder zijn daden. Daarom hebben ook hun nadelen aan seksueel misbruik. 

Seksueel misbruik kost de overheid ieder jaar tussen de twee en de drie miljard euro. Dit kost zoveel geld omdat slachtoffers vaak hulp nodig hebben (therapie en dergelijke) en een tijd niet kunnen werken.  

De culturele invalshoek 

Ik denk dat er over het algemeen weinig verschil zit tussen de normen en waarden van de dader en het slachtoffer, omdat het in veel gevallen familie van elkaar zijn, of hele goede vrienden. In het geval van familie heb je dus dezelfde afkomst, en daardoor zijn er al een stuk minder verschillen. De normen en waarden van het slachtoffer zullen meer veiligheid zijn, en die van de dader macht.  

In dit probleem spelen verschillende geloven en culturen een kleine rol, om de reden die ik hierboven noemde. Er is echter wel een verschil als de dader uit een ander cultuur komt. Er zijn culturen waarbij mannen meer ‘rechten’ hebben als het om vrouwen gaat dan in Nederland, en zich misschien wel helemaal niet bewust zijn hoe wij er in Nederland over denken.  

Ik denk dat iedereen het er wel over eens is dat er iets gedaan moet worden aan het hoge percentage seksueel misbruik, en dat daar dus ook weinig verschillende meningen over zijn. Die zullen eerder over de straffen gaan, en hoe hoog deze moeten zijn. Dat is begrijpelijk, want niet iedereen heeft dezelfde ervaringen of dezelfde kennis over seksueel misbruik. Ik denk dat slachtoffers en hun omgeving strenger zullen zijn in de straffen, dan mensen die er bijna niet mee te maken hebben en af en toe iets op de televisie horen. Natuurlijk is het ook wel zo dat er bij de daders iets mis is, anders ben je naar mijn mening niet in staat zulke dingen te doen, en dat deze mensen waarschijnlijk meer gebaat zijn bij hulp dan bij straffen, maar voor de mensen die doelbewust bezig zijn, terwijl ze weten waar ze mee ze bezig zijn, en geen interesse tonen voor de gevolgen voor degene die alles moet ondergaan (en ik weet dat die er zijn), kan geen straf te laag zijn. Ik denk ook zeker dat de mensen die niks met seksueel misbruik te maken hebben objectiever kunnen kijken naar oplossingen en eventuele straffen dan mensen die er wel ervaringen mee hebben, en dat er daarom verschillen zullen zijn in mening over de oplossing van het probleem ‘seksueel misbruik’.  
 

De politieke invalshoek 
Niet alleen de slachtoffers en daders (en hun naasten) zijn betrokken bij het probleem ‘seksueel misbruik’, maar indirect ook de overheid. Dat is omdat zij de meeste mogelijkheden hebben om het probleem op te lossen, en omdat zij de verantwoordelijk dragen over ons land.  

Er zijn verschillende dingen die de overheid aan seksueel misbruik kunnen doen, maar ze zijn nu ook al actief. Zo moet iedereen die in het onderwijs werkt, gelijk melding maken bij het schoolbestuur als zij zedendelicten vermoeden. Het schoolbestuur is dan verplicht aangifte te doen bij de politie.  

Er is een hulplijn voor slachtoffers van seksueel misbruik, zodat zij altijd een luisterend oor hebben. Daarnaast is de verjaring opgeheven voor ernstige zedendelicten en is het actieplan ‘kinderen veilig’ opgericht ter voorkoming van kindermishandeling en seksueel misbruik bij kinderen, en schade te beperken mocht het toch voorkomen.  

Ik denk dat er meer dingen zijn die de overheid kan doen. Zo vind ik dat de overheid scholen moet verplichten ieder jaar een voorlichting te geven, waarin kinderen gestimuleerd worden met hun ouders, verzorgers, vertrouwenspersonen of de hulplijn voor slachtoffers van seksueel misbruik te praten, zodat zij actie kunnen ondernemen en aangifte kunnen doen.  

De groep die in dit geval de meeste macht hebben zijn wellicht de daders (die kunnen het ten slotte ook niet doen), maar in sommige gevallen misschien ook de slachtoffers, al denk ik dat vrij zeldzaam is. In sexy kleding ’s nachts door een bos lopen is natuurlijk vragen om moeilijkheden, maar in de meeste gevallen kan het slachtoffer er verder niks aan doen. Daarom vind ik dat de groepen met de meeste macht de overheid en de daders zijn.  

Er zijn veel verschillende regels en wetten met betrekking tot seksueel misbruik. Hieronder geef ik een opsomming:  

Artikel 242 

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het ondergaan van handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt als schuldig aan verkrachting gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.  

Artikel 243 

Hij die met iemand van wie hij weet dat hij in staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht verkeert, dan wel aan een zodanige gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van zijn geestvermogens lijdt dat hij niet of onvolkomen in staat is zijn wil daaromtrent te bepalen of kenbaar te maken of daartegen weerstand te bieden, handelingen pleegt die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.  

Artikel 244 

Hij die met iemand beneden de leeftijd van twaalf jaren handelingen pleegt die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie. 

Artikel 245 

Hij die met iemand, die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen pleegt die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie. 

Artikel 246 

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen, wordt, als schuldig aan feitelijke aanranding van de eerbaarheid, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.  

Artikel 247 

Hij die met iemand van wie hij weet dat hij in staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijk onmacht verkeert, dan wel aan een zodanige gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van zijn geestvermogens lijdt dat hij niet of onvolkomen in staat is zijn wil daaromtrent te bepalen of kenbaar te maken of daartegen weerstand te bieden of met iemand beneden de leeftijd van zestien jaren buiten echt ontuchtige handelingen pleegt of laatstgemelde tot het plegen of dulden van zodanige handelingen buiten echt met een derde verleidt, wordt gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie. 

Artikel 248 

Indien een der in de artikelen 240b, 243, 245 tot en met 247, 248a, 248b en 249 omschreven misdrijven zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft of daarvan levensgevaar voor een ander te duchten is, wordt gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie opgelegd.  
Indien een der in de artikelen 240b, 242, 243 tot en met 247, 248a, 248b en 249 omschreven misdrijven de dood ten gevolge heeft, wordt gevangenisstraf van ten hoogste vijftien jaren of geldboete van de vijfde categorie opgelegd.  

Artikel 248a 

Hij die door giften of beloften van geld of goed, misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht of misleiding een persoon waarvan hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze de leeftijd van achttien jaren nog niet heeft bereikt, opzettelijk beweegt ontuchtige handelingen te plegen of zodanige handelingen van hem te dulden, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie. 

Artikel 248b 

Hij die ontucht pleegt met iemand die zich beschikbaar stelt tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling en die de leeftijd van zestien jaren maar nog niet de leeftijd van achttien jaren heeft bereikt, wordt gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie. 

Artikel 248c 

Hij die opzettelijk aanwezig is bij het plegen van ontuchtige handelingen door een persoon waarvan hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze de leeftijd van achttien jaren nog niet heeft bereikt dan wel bij het vertonen van afbeeldingen van dergelijke handelingen in een daarvoor bestemde gelegenheid, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie. 

Artikel 249 

Hij die ontucht pleegt met zijn minderjarig kind, stiefkind of pleegkind, zijn pupil, een aan zijn zorg, opleiding of waakzaamheid toevertrouwde minderjarige of zijn minderjarige bediende of ondergeschikte, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.  
Met dezelfde straf wordt gestraft: + de ambtenaar die ontucht pleegt met een persoon aan zijn gezag onderworpen of aan zijn waakzaamheid toevertrouwd of aanbevolen; + de bestuurder, arts, onderwijzer, beambte, opzichter of bediende in een gevangenis, rijksinrichting voor kinderbescherming, weeshuis, ziekenhuis, of instelling van weldadigheid, die ontucht pleegt met een persoon daarin opgenomen; + degene die, werkzaam in de gezondheidszorg of maatschappelijke zorg, ontucht pleegt met iemand die zich als patiënt of cliënt aan zijn hulp of zorg heeft toevertrouwd.  

Artikel 250 

  1. Wordt gestraft:  
    1. met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie, hij die het plegen van ontucht door zijn minderjarig kind, stiefkind of pleegkind, zijn pupil, een aan zijn zorg, opleiding of waakzaamheid toevertrouwde minderjarige of zijn minderjarige bediende of ondergeschikte met een derde opzettelijk teweegbrengt of bevordert;  
    2. met gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of geldboete van de vierde categorie, hij die, buiten de gevallen genoemd onder 1°, het plegen van ontucht door een minderjarige wiens minderjarigheid hij kent of redelijkerwijs moet vermoeden, met een derde opzettelijk teweegbrengt of bevordert.  
    2. Indien de schuldige van het plegen van het misdrijf een gewoonte maakt, kunnen de gevangenisstraffen met een derde worden verhoogd.  

Om het probleem ‘seksueel misbruik’ op te lossen kunnen burgers (en doen de burgers) aangifte bij de politie wanneer zij slachtoffer zijn of vermoeden dat er ergens zedendelicten worden gepleegd. Op deze manier kan de politie actie ondernemen. Verder zijn er helaas weinig dingen die wij als burger kunnen doen. Zoek de problemen niet op, ga ’s avonds niet alleen een bos in, en praat erover wanneer iemand op een verkeerde wijze met je omgaat. Ook is het verstandig te praten wanneer je het gevoel hebt dat iemand andere plannen met jouw heeft dan jij, dan kunnen problemen misschien voorkomen worden.  

De veranderings- invalhoek 

Seksueel misbruik is niet alleen in deze tijd een probleem, dat was het vroeger ook. Omdat er niet veel over gesproken wordt is het moeilijk te beoordelen of de meningen ook veranderd zijn (of mensen het nu erger vinden dan vroeger of andersom), en op welk gebied. Wel is het natuurlijk duidelijk dat het probleem vroeger ook al bestond, kijk maar eens naar de kloosters /Katholieke Kerk. 

Ook vroeger waren mensen tegen seksueel misbruik, het is natuurlijk een traumatische ervaring als je verkracht wordt of iets dergelijks, en dat was het vroeger ook. Je bent machteloos en daar wordt misbruik van gemaakt. 

Het was vroeger een probleem om dezelfde redenen als nu. Buiten het feit dat het een traumatische ervaring kan zijn, is het lastig te verkroppen dat mensen tot dit soort dingen in staat zijn. Ook is het vertrouwenskwestie. 30%-40% van de slachtoffers heeft een goede band met de dader (goede vriend, familie), en toch doen ze dit aan. Dat heeft een hele slecht invloed op het vertrouwen in mensen, want jij geeft aan dat je iets echt niet wilt, en iemand die zo belangrijk is walst erover heen. Respectloos is het. Bovendien kan je er ook lichamelijke schade aan overhouden, en dat vanwege de kromme seksuele behoeften van de dader.  

Conclusie 
Ik denk dat de beste oplossing tegen seksueel misbruik het bespreken ervan mogelijk maken is. Het is lastig erover te praten wanneer je er slachtoffer van bent, en wellicht wil je de dader beschermen tegen de problemen die het voor hem zal opleveren wanneer je ervoor uitgekomen bent. Toch is het van belang dat we kinderen al vroeg leren dat mensen daar niet aan mogen komen, ook papa of opa niet. Mijn moeder zei vroeger altijd: ‘Aan deze plekjes mag niemand zitten, niemand. Ook mama, papa en opa niet.’ Ik vind dat we kinderen moeten leren wat ze moeten doen wanneer iemand wel aan die plekjes zit, of als ze zich niet veilig voelen bij iemand. En dit lijkt me via voorlichting op school het beste, en thuis in een vertrouwde omgeving. Voorkomen is beter dan genezen, en dat geldt ook hier, want genezen is hier bijna niet mogelijk.  

Deze oplossing is niet specifiek voor mij van belang, maar vooral voor andere mensen in Nederland. Nu is het wel zo dat ik mijn kinderen heel goed zal uitleggen wat niet kan, en net als mijn moeder zal ik ook aanwijzen waar anderen niet aan mogen komen. Toch is de oplossing van voorlichting op scholen nu vooral van belang voor kinderen die nu naar school gaan, en pas later (als ik kinderen heb) pas voor mijn kinderen en voor mij.  

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.