Fuck the koning

Door Roww gepubliceerd op Monday 11 May 10:46

Fuck the koning
 

Na twee weken weg te zijn geweest, en onbekommert te hebben geleefd.
Is er in Nederland een Fuck the koning discussie opgelaaid.
Het was even zoeken waar het over ging. Tijdens een demonstratie roept er iemand fuck the koning en half Nederland vindt er iets van. Drie woorden voor een hele media discussie. Journaalitems , en we hebben het allemaal gemist.
Is het majesteitschennis dan heb ik ook schuldig gemaakt, twee weken lang.
Niet aan majesteitsschennis maar aan Nederland schennis.
Twee weken lang heb ik in de rust van bergen , beken, watervallen, zon en regen, vrijheid en ruimte geroepen fuck Nederland.
Klein bekrompen landje waar we met zijn allen leven op te weinig vierkante kilometers waar iedereen het hoort als je fuck the koning roept.
Ik zat in een gebied waar ik af en toe niemand tegen kwam, ik regelmatig riep fuck Nederland geef mij een oprotpremie en ik vertrek naar Frankrijk. Koop er een bouwval en maak me geen zorgen om materiaal.
Waar brood nog naar  brood smaakt. Waar mensen elkaar nog even groeten, en je beleefd op je beurt wacht in de winkel. Waar je nog ruimte hebt om te ademen.
Kortom ik had twee weken lang de woorden fuck Nederland in mijn mond en nu ik weer terug ben in Nederland, blijven de woorden nog steeds hangen. We gaan zo snel als mogelijk terug lang leve Frankrijk.

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik had op zijn minst toch een reactie terug verwacht,
mijn excuses daarvoor, ik was wel benieuwd waar die rust was dat wel, en brood smaakt niet altijd lekker in Nederland ook niet van de bakkers , maar dat heeft te maken dat vele bakkers in Frankrijk nog op de baksteen bakken en dat zie je en proef je. Het is hier ook bij de bakkers vaak eenheidsworst.. ik woon wel in Nederland nog wel, maar wel in een druk bezet deel..
tegen Roww
Maar dat is natuurlijk niet overal in Frankrijk zo. Denk ik, ik weet het niet. Ik ben twee keer in Frankrijk geweest en het is gewoon niet mijn land.
Het lijkt me moeilijk om daar naar toe te emigreren en ook goed te integreren. Je moet de taal goed spreken en belangstelling hebben voor hun manier van leven. Als ik verhalen hoor van mensen die uit Nederland weg willen heb ik altijd het idee dat men een te rooskleurig beeld heeft. Niet wat het harde werken betreft, alhoewel dat ook door veel mensen 'vergeten' wordt maar vooral de rest. De taal, de mentaliteit, de gemeenschap waar je terecht komt. Mijn gevoel is dat ze Nederland gewoon mee willen nemen maar dan naar een plek waar het rustiger, warmer, mooier en misschien wel goedkoper is.
Ondertussen wordt vergeten dat je dan wel de buitenlander bent die de taal niet goed spreekt, geen idee heeft van de gebruiken en al die andere dingen die een goede integratie mogelijk maakt.

Gebied waar wij verknocht aan zijn is niet warmer het regent er vaak, de mentaliteit is Duits, Frans, doordat het meerdere keren Duits was dan weer Frans dan weer Duits.
In de winter is er meer toerisme door de sneeuw.
Als we gaan gaan we niet voor de zon in elk geval..
Emigreren is en blijft lastig lukt het niet dan willen we kijken om er een tweede huis te kopen en er zoveel als mogelijk te zijn..
Gunst, volgens mij woon je in een heel ander land dan ik. Hier smaakt brood naar brood, groeten mensen elkaar nog - ook wanneer ze elkaar niet kennen. Wordt beleefd gewacht door de meeste mensen en heb ik rust genoeg.

Maar ja als je denkt dat het overal in Nederland zo is als jij nu zegt of dat alle mensen in Frankrijk vriendelijk en beleefd zijn...
Ook in Parijs of andere grote steden...
Vakantie is inderdaad anders dan op dezelfde plek gaan wonen.
Veel mensen willen zowel datgene wat hun nieuwe woonplaats aan positiefs heeft te bieden, als datgene wat ze in hun plaats van herkomst hadden en waardeerden: een combinatie die veelal onmogelijk is.

Bij ons op Curaçao wonen 15.000 Nederlanders: pensionados, "belasting-ontvluchters", tijdelijk gedetacheerden ( veelal defensie-personeel) een paar ondernemers en een handjevol "gewone" werknemers.

Het brood dat "nog naar brood smaakt" is meestal te koop bij kleine bakkertjes, die een houtgestookte stenen oven op hun achtererf hebben.
Voornoemde immigranten kopen echter bij voorkeur bruin brood.
Dat laatste wordt alleen door de plaatselijke broodfabriek gebakken en ja, fabrieksbrood smaakt nu eenmaal anders dan dat van de warme bakker; dus gemopper over het brood.

Hier neemt de huisarts uitgebreid de tijd voor iedere patiënt, belt indien nodig, zelf een specialist voor iemand die moet worden doorverwezen en laat door de assistente vervoer organiseren voor wie geen auto heeft.
De keerzijde is uiteraard dat je voor een doktersbezoek beter een halve dag kunt uittrekken.
Mensen die dat niet gewend zijn, willen vaak "het goede van beide":
de zorgzame service, maar óók binnen een half uur na binnenkomst weer buiten staan.

Nu is Frankrijk natuurlijk anders dan de Caraïben, maar ik zou toch even goed nagaan, wat je in het dagelijks leven buiten de vakanties acceptabel vindt en wat niet.
Ik weet dat vakantie anders is , ook wij weten als we in Frankrijk wonen dat we waarschijnlijk nog meer werken dan in Nederland.
Maar het gevoel niet hutje en mutje te zitten in de randstad lijkt ons heerlijk..
tegen Roww
1
Misschien ook eens gaan kijken in dat deel van Nederland waar Karazmin woont? :)
Het gebeurt me nog regelmatig dat mensen me voor laten gaan bij de kassa, omdat ik maar 1 dingetje af te rekenen heb. Andersom gebeurt het ook, laat ik mensen voor gaan. :)
Bij ons idem dito en niet alleen bij de kassa. Vanochtend nog bij het lab:
Een jonge man van begin 20: "Gaat u maar voor, mamita (=moedertje)".
Ik ben met pensioen, terwijl hij waarschijnlijk nog snel vóór hij naar zijn werk moest, bloed liet prikken, dus in 1e instantie sloeg ik zijn aanbod af. Nee hoor, hij stond er op: zijn werkgever moest daar maar begrip voor hebben.:)
Ik denk, net als jij, dat dit ook het verschil is tussen "de stad" en "buiten".
Zal er echt wel mooi en prachtig zijn, maar klein verschil.
Jij ziet het door de ogen van een vakantieganger en dat is iets anders dan er wonen. Feit is dat de Nederlanders bij de top 5 staan als het om gelukkig met hun land zijn gaat. Frankrijk komt niet voor bij de 1e 20. Dus zo heel erg gelukkig zijn de Fransen zelf niet met hun land.
Daar wonen is dus ook te maken krijgen met o.a. hun wet- en regelgeving.
Ik ben nog altijd blij dat ik in Nederland woon en er zijn maar twee landen die eventueel voor mij in aanmerking komen, mocht ik willen emigreren.
De V.S. en Israël.
we kijken al een poosje niet alleen met de ogen van een vakantieganger hoor.
We weten dat we in Frankrijk nog harder zouden moeten lopen en werken om te overleven..
Ow dat wil ik best wel geloven hoor. Ideaal is het daar zeker niet.
Maar iedereen mag natuurlijk zijn/haar voorkeuren hebben.