Kort verhaal: Eindelijk vrij

Door Cherry Blossom gepubliceerd op Sunday 10 May 23:02

Erna

Ik had nooit gedacht dat het zo gemakkelijk zou zijn. Ik ben nu in Bombay en zit tevreden op een terrasje, uitkijkend naar alle drukte om me heen. Overal rijden kleine verroetste wagentjes genaamd Tuk Tuk’s om bewoners en toeristen rond te brengen. Ik zie een bedelaar, die op de stoep zit met een jonge hond. Ik merk dat hij vaker geld krijgt dan een bedelaar een stukje verderop. Zouden mensen daar echt in trappen?  Het is nu april, de heetste maand van Bombay. Ik heb een topje met een korte broek aan, maar nog steeds loopt het zweet over mijn voorhoofd. Nauwelijks heb ik nog geld over om het nog een paar dagen vol te houden. Ik logeer in een oud hostel voor 10 euro per nacht. Volgens mij worden de lakens niet verschoond als er nieuwe gasten komen. Ook de handoeken lijken niet gewassen te zijn, te ruiken aan de mannelijke aftershave en te zien aan een paar kleine bloedvlekken.

Dit neem ik echter allemaal voor lief. Ik ben ontsnapt uit huis, aan mijn agressieve man Henry. We zijn veel te vroeg getrouwd, ik was nog maar net in de 20 en hij was al de 30 gepasseerd. Ik was nog nooit zo overdonderd geweest van een man. Ik heb hem ontmoet bij een lezing van een schrijver over het boek ‘De kracht van het nu’. We bleken dezelfde interesses te hebben en na een aantal dates vroeg Henry me al snel om bij hem te komen wonen. Een aanzoek volgde al snel.

Een aantal maanden na onze bruiloft merkte ik dat Henry zich vreemd ging gedragen. Hij was steeds meer teruggetrokken. Op de momenten dat hij wel naar me toe kwam, kwam hij aggresief over. Hij gooide met servies en zei dat hij me niet meer vertrouwde. Ik heb nog nooit zijn vertrouwen beschaamd met een andere man, en hier zelfs nog nooit over nagedacht. Vorige week kregen we ruzie en sloeg Henry me in mijn gezicht. Ik zou hem hebben veraden. Nu, een jaar later, ben ik midden in de nacht vertrokken en heb de eerstvolgende vlucht op Schiphol naar Bombay genomen. Hier voel ik me veilig, tussen de miljoenen krioelende mensenmassa van de stad. Ik weet nog niet zeker of ik hier blijf, maar eindelijk ligt de wereld weer voor me open.

 

Ervoor

Toen Henry me sloeg wist ik dat hij me door had. Hij zei dat ik alleen met hem was getrouwd om zijn geld. Dat was natuurlijk waar. Henry heeft een enorm bedrijf van zijn vader overgenomen. Het bedrijf produceerde juwelen gemaakt van de beste kwaliteit edelstenen, en verkocht dit door aan leveranciers. Toen Henry het bedrijf erfde verkocht hij het door voor een paar miljoen. Dit was jaren geleden, nog voordat ik Henry leerde kennen. Tenminste, dat is wat hij denkt. Via een detectivebureau heb ik hem in de gaten gehouden omdat mijn contactpersoon liet weten dat Henry het bedrijf meest waarschijnlijk zou verkopen. Nu wist ik bijna alles over hem. Een jaar nadat Henry zijn vaders bedrijf heeft verkocht vertelde mijn privédetective dat Henry naar een lezing zou gaan van een schrijver, waar ik eigenlijk een hekel aan had. Maar toch ging ik erheen en gedroeg ik me als de perfecte vrouw voor Henry. Na een tijd merkte hij dat ik meer dingen over mijn man wist dan hij had verteld. Hij werd achterdochtig. Gelukkig had ik mijn plannen al bijna voltooid. In het jaar dat we getrouwd hadden, zelfs daarvoor al, heb ik een nieuwe identiteit gekregen. In de week dat Henry me sloeg wist ik dat het tijd was. Het was tijd voor de zogenaamde zelfmoord van Henry, die ik al tijden aan het plannen was. Het was snel gebeurd, hij had nauwelijks tijd om te protesteren. Zijn keel was al doorgesneden. Ik liet een dagboek van mezelf achter, waarin ik schreef dat ik vreesde voor mijn leven door mijn agressieve man. Mijn agressieve man die gokverslaafd was. Nu, een week later, zit ik in Bombay en krijg ik over een paar dagen de miljoenen van mijn man op mijn nieuwe bankrekening gestort. Niemand kan deze transactie achterhalen, de politie zou denken dat Henry het heeft uitgegeven aan gokken. Mijn contactpersoon bij de bank heeft kunnen regelen dat het geld in het niets is opgegaan. Ook zouden ze denken dat Henry mij eerst heeft vermoord en ergens heeft opgeborgen. Bloedsporen van mezelf door het huis zouden daar het bewijs van zijn. Met meer dan een jaar voorbereiding heb ik het allemaal heel nauwkeurig kunnen plannen. De zaak zou na een tijd afsluiten en mijn lichaam zou nooit gevonden worden. Zoals ik al zei, ik had nooit gedacht dat het me zou lukken… 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je schrijft goed in een prima leesbare stijl. Hoop meer van je te magen lezen. Veel succes!
Dankje! Het kan inderdaad nog uitgebreid worden. Dit heb ik geschreven naar aanleiding van een uitdaging van mijn vriend om in een half uur een verhaal te verzinnen en te schrijven. Ik wist niet dat er schrijfopdrachten waren, ik zal erover nadenken, dankje :)
Ik ga ervan uit dat het fictie is ;) Mogelijk dat je verhaal iets is voor de huidige schrijfopdracht: http://plazilla.com/page/4295169481/doortjes-schrijfopdracht-perfecte-misdaad-week-20-21
Leuk verhaal dat je volgens mij nog veel meer kan uitbouwen.