Errare humanum est

Door Natuursmurf gepubliceerd op Saturday 09 May 17:33

Ik stoot mijn teen aan een steen
minstens een keer of tien
voordat ik weg ben of gezien.

Hoofdbrekens had Einstein
aan de eindeloze ruimte
en de menselijke domheid.

Zoveel hangt af
van de waslijn
naast de grote regenton
met water.

Ik slik mijn nuchterheid in
en bedrink mijn soberheid om dan
laveloos het kanaal over te steken.

Te voet uiteraard. 

 

 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lekkere kadans.
De paden op de lanen in:-)
Kijk recht vooruit, houdt links en rechts in de gaten...Komt goed Nsmurf, gaat voort!

Geweldig gedicht!
Subliem verwoord
Mooi gedaan.