Mijn ontmoeting met lacota

Door Elinelacota gepubliceerd op Wednesday 06 May 19:21

Lacota, zijn volle bos manen, zijn ogen, zijn prachtige kleur en zijn pit. De eerste keer dat ik Lacota zag wist ik het al, hij is het ik weet niet wat het was maar ik wist dat ik op hem moest rijden! ik liet het allemaal op mij afkomen de eerste dag ik wist nog niet zo goed hoe het werkte op mijn nieuwe manege, ik liep wat rond.Lacota viel me gelijk al op ik vond hem geweldig, maar durfde niet gelijk te vragen of ik op hem mocht rijden dus begon ik de eerste 3 keer op Woopy, een prima pony wat vlotjes die tijd maar ach hij kon er mee door. Na een tijdje vroeg ik of ik Lacota mocht en tot mijn grote verbazing mocht dat. Ik moet eerlijk gezegd wel toegeven dat de eerste drie keer verschrikkelijk warren ik heb nog nooit zoiets meegemaakt, bij elke verkeerde beweging begon hij te bokken, het pit zat in hem, hij was jong volmaakt en prachtig om te zien. ik wilde op hem door ookal was ik best bang geweest de eerste lessen. Iets in me zij dat ik door moest zetten en dat heb ik gedaan. Nu 2 jaar later gaat het goed ik heb enorm veel respect, en liefde voor hem hij is mijn beste maatje en betekend werkelijk alles voor me. hoe vaak ik ook hoor dat het een manege pony is, hij niet weet wie ik ben, of er teveel kinderen op hem rijden om een klik met hem te hebben is werkelijk onzin en doet me helemaal niks, ik weet dat hij chagerijnig kan zijn, dat hij ook zijn slechte dagen heeft maar wat ik ook weet is dat hij van mij houd, wanneer ik pijn heb of verdrietig ben hij kan zorgen voor dat zetje wat me hoop geeft als ik van iemand houd dan is het van Lacota.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heb je geen foto van hem? Mijn manegepaard, waar ik al meer dan tien jaar op heb gereden, mag niet meer in de les. Ze heeft hoefkatrol en gaat alleen nog mee met buitenritjes.
Zaterdag heb ik voor het eerst in maanden weer een keer op haar mogen rijden toen we het bos ingingen. En ook al was ze pittig tot en met, blij om eindelijk weer eens te mogen werken, heb ik de hele rit genoten!
ik hoop dat ze weer helemaal over haar hoefkatrol heen komt, en wat fijn dat je weer op haar hebt mogen rijden geniet er maar van!
ik zal er wel even een foto bij zetten.
mooi verhaal