Door de jaren heen heb ik steen voor steen een muurtje opgetrokken

Door Wolf407 gepubliceerd op Tuesday 05 May 12:22

Soms moet ik oppassen om niet te verharden in mijn leven

Maar ik durf mij vaak niet geheel open te geven

 

Mijn ware gevoelens toon ik nog maar mondjes maat

En er zijn momenten dat ik dat helemaal maar laat

 

Door de jaren heen heb ik steen voor steen een muurtje opgetrokken

Om te voorkomen dat mijn hart geslagen wordt in duizenden brokken

Diverse keren ben ik in een diep dal beland en viel mijn leven in duigen

Elke keer moest ik mij zelf om door te gaan weer overtuigen

 

Ouders die mij maar lastig vonden

En dat toonden ongebonden

 

Na 17 jaar huwelijk stond ik op straat alleen

En mijn ex hield de kinderen bij me weg meteen

Een nieuwe vrouw maar deze kon de drank niet laten staan

En weer ben ik alleen op weg gegaan

 

Gevolgd door een relatie drie en een half jaar lang met een vrouw die ik vertrouwde

En waarmee ik een toekomst op wilde bouwen

 

Gaf mijn baan op en verhuisde voor haar naar een ander land

Maar aan het einde huis kwijt en stond ik met een lege bankrekening aan de kant

Terug naar Nederland en weer mijn leven op geprobeerd te bouwen

Merkte ik al snel dat ik niemand meer totaal kon vertrouwen

 

Verschillende baantjes waarin ik de problemen mocht oplossen of voorkomen

Waarna ze mijn inzet met een einde van mijn contract gingen belonen

 

Nieuwe vrouw en toch weer getrouwd met de tijd

Na 7 jaar ging deze er op nieuwjaarsdag vandoor tot mijn spijt

Ik hou van je, je bent een goede vent maar ik ga er van door

Waren de woorden die ik bij een kop koffie kreeg in mijn oor

 

En weer kon ik opnieuw beginnen

En me op een nieuwe toekomst bezinnen

 

Weer een steen gelegd op de muur om mijn hart

Weer een stukje uitgehard

Treuren heeft geen zin meer

Schouders eronder en gaan maar weer

 

Maar ik merk aan me zelf dat ik nog wel kan geven

Maar het vertrouwen weg is in het leven

 

Altijd reserves hou om mij totaal te kunnen geven

Me niet meer onbezonnen kan gooien in het leven

Me niet meer voor 100% kan binden

Wat anderen er ook van vinden

 

Altijd een nooduitgang in de gaten moet houden

Nooit meer blindelings iemand vertrouwden

 

Altijd alert en op mijn hoede ben

Met iedereen die ik ken

Ja, de stenen van de muur die ik gelegd heb om mijn hart

Zijn vervangen door gewapend beton dicht en hard

 

Een bescherming voor de rest van mijn leven

Zodat ik het nooit meer totaal weg kan geven

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik herken dit heel goed en bij is het al zo erg dat ik mijn ogen niet meer open krijg. Mijn bouwstenen zijn op in mijn hersenen. Dus praat over je zorgen en je verdriet, voor het te laat is. Zeer genegen groet van Moongirl!
het is niet zozeer het verdriet
maar meer verharding die je ziet
je niet geheel meer durven geven
en meer van kort samen plezier beleven
niet meer durven te binden
meewaaien met de winden
vastigheid ontlopen
zonder nog op een toekomst te hopen
Daarom geef ik je een dikke knuffel en blaas ik weer leven in je....
Diep onder de indruk van de schoonheid, ondanks de rauwe realiteit*_*