De Armeense Genocide

Door Dame Blanche gepubliceerd op Saturday 25 April 16:32

De Armeense Genocide

Duizenden Armeniërs hebben zich verzameld op het vrijheidsplein in het centrum van Yerevan Armenië. De man staat er met zijn vuist gebald en hij richt zich tot de microfoon en roept Armenië, Armenië! de mensen juichen en fluiten en de menigte wordt omringd door oproer politie versterkt door eenheden van de krijgsmacht. Armenië een land wat geconfronteerd wordt met werkeloosheid, armoede.

 

In 1915 pleegden de leiders van de Turkse regering massamoord op levende Armeniërs in het Ottomaanse Rijk. De rapporten spreken allemaal anders maar er zijn gewoon twee miljoen Armeniërs gedood op brute wijze. het was een bloedbad van hier tot Tokio en mensen werden gewoon afgeslacht. Het is nog steeds illegaal om in Turkije over deze massamoord te praten en vooral over de incidenten die er plaatsvonden.

Het Ottomaanse Rijk waren allemaal Moslim en ze tolereerden geen minderheden wat geloof betrof. Christenen moesten hogere belastingen betalen dan Moslims en ze hadden geen politiek en juridische rechten. Ondanks deze obstakels groeide het Ottomaanse Rijk uit tot een heerschappij. Rijke Turken, die wrok hadden nar de christelijke Armeniërs. Aan het einde van de negentiende eeuw werd de sultan woedend, hij wou zijn campagne winnen en hij zou de kwestie Armeniërs wel voor eens en altijd oplossen.

 

De wortels van de Armeense genocide liggen in de ineenstorting van het Ottomaanse Rijk. de heerser van het rijk was een kalief de leider van de islamitische gemeenschap. De kooplieden en de industrieel hadden betere sociale en juridische structuren dan de Turkse buren. daar werden boeren en functionarissen slechter betaald. Aan het begin van de twintigste eeuw brokkelde het Ottomaanse rijk verder af  en het land werd geteisterd door opstanden vooral onder de Christenen. Grote gebieden gingen al verloren in de Balkan oorlog wat later werd aangeduid als de Drie Pashas.

In maart 1914 schilderen de Russen en de Jonge Turken de Armeniërs af als een bedreiging voor de staat. Honderden intellectuele Armeniërs werden opgepakt en er werd genocide op gepleegd. Er volgde een reeks van bloedbaden door het land en het leger verbood iedereen de vrijheid als bedreiging van de staat en veiligheid van het land.

Westerse diplomaten en missionarissen creëerden een oorlog en bondgenoot Duitsland uitte zijn afschuw van wat er in Armenië gebeurde. Zelfs de new York Times in die tijd schreef de regering aan om de massamoord op de Armeniërs te stoppen.

 

Turkije had de Armeense soldaten en de culturele elites vermoord en alles wat er overbleef van de bevolking had geen kans op leven meer bijna. Hun doodvonnis was al getekend en velen hebben dit schouwspel ook niet overleefd. nat als de nazi’s werden Armeniërs vervoerd via het spoor en net zoals de nazi's dwongen de Turken hun slachtoffers een kaartje te kopen.

De wreedheden tegen de Armeniërs begaan zijn zo bruut en walgelijk dat het nog erger is dan wat Hitler ooit zelf heeft gedaan. Kleien kinderen en ouderen marcheerden over bergen heen zonder voedsel en water. Jonge meisjes werden gedwongen zich te laten verkrachten door Turkse soldaten. Sommige vrouwen en meisjes zijn zelfs na hun dood nog verkracht volgens de ooggetuigen.

Andere vrouwen weden in een soort harem gegooid, verkracht door bendes, ze werden onrein gemaakt en soms werden vrouwen zelfs opgehangen aan kruizen levens en wel vastgespijkerd.

 

Het Armeense volk is hardnekkig en bijna honderd jaar na de genocide houden zij nog steeds vol dat Turkije moet herkennen en erkennen wat zij met hun volk hebben gedaan.


Waarom zou je

zo’n massamoord

elke keer weer

moeten herdenken

is mijn vraag?

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Omdat het menselijk is om je landgenoten die door een ander land zijn uitgeroeid te herdenken.
Precies Candice