Uit: Wat moet je zeggen nadat je hallo gezegd hebt?

Door Utopia gepubliceerd op Tuesday 21 April 20:02

Ik lees een goed boek, en moest in de bus lachen over het volgende stuk. Dit wilde en moest ik gewoon met zoveel mogelijk mensen delen.
Kon het niet vinden in tekst, dus heb ik het overgetypt. De moeite waard, dus Veel plezier!!

(je kent het sprookje van roodkapje wel. Neem dit even opnieuw in je gedachten, voordat je begint…)

De Reactie van een Marsman

Op een dag stuurt de moeder van roodkapje haar door het bos om eten naar haar oma te brengen. Welke moeder stuurt een klein meisje door een bos waar wolven zitten? Waarom deed haar moeder dat niet zelf, of waarom ging ze niet met RK mee? Als oma zo hulpeloos was, waarom liet moeder haar dan helemaal alleen in dat afgelegen hutje? Maar als RK dan moest gaan, waarom had moeder haar dan niet gewaarschuwd zich niet met wolven in te laten? Uit het verhaal blijkt overduidelijk dat RK niet wist dat dit gevaarlijk zou zijn. Geen moeder is werkelijk zo stom, dus heeft het er alle schijn van dat het de moeder niet veel kon schelen wat er met RK gebeurde, dat zij misschien wel van haar af wilde. Ook is geen enkel meisje zo stom. Hoe kon RK nu de handen, ogen en tanden van de wolf zien en nog steeds denken dat het haar oma was? En ze was ook nog een gemeen klein kreng, zomaar stenen verzamelen om in de buik van de wolf te stoppen! In ieder geval zou elk weldenkend meisje zeker geen bloemetjes zijn gaan plukken nadat ze met de wolf had gesproken, maar zou ze tot zichzelf hebben gezegd: ‘Die klootzak gaat mijn oma opeten als ik niet snel hulp haal.’
Zelfs oma en de jager zijn verdacht. Als we nu eens de dramatis personae van dit verhaal eens benaderen alsof het echte mensen waren, elk met zijn eigen script, zien we hoe keurig hun persoonlijkheden overeenkomen vanuit het standpunt van een Marsman.
1 De moeder is duidelijk aan het proberen van haar dochtertje af te komen zij het dan ‘per ongeluk’; zij is tenminste van plan na afloop te zeggen: ‘Is het niet verschrikkelijk, je kunt tegenwoordig niet eens meer door het park lopen zonder dat een of andere wolf…’
2 De wolf, reikt duidelijk boven zijn macht, in plaats van zich bij konijnen te houden, en hij moet op de hoogte zijn dat het hem op die manier slecht zal vergaan, dus moet hij echt van plan zijn geweest moeilijkheden te zoeken. Hij had duidelijk Nietzsche gelezen of iemand van gelijke aard toen hij nog jong was [ als hij kan spreken en een muts opzetten, waarom zou hij dan niet kunnen lezen?] En zijn motto is misschien ‘Leef gevaarlijk en sterf heldhaftig’.
3 Oma woont in haar eentje en doet haar deur niet op slot, dus hoopt ze misschien dat er iets interessants gebeurt, iets dat niet zou gebeuren als ze bij haar familie in zou wonen, of naast hen. Ze was misschien jong genoeg om een avontuur op prijs te stellen, aangezien RK nog maar een zeer klein meisje was.
4 De jager is duidelijk een redder in nood die er een genoegen in schept zijn overwonnen tegenstander nog een goed af te tuigen, met hulp van lieve kleine meisjes; duidelijk het script van een puber.
5 RK vertelt de wolf tamelijk onomwonden waar hij haar weer kan ontmoeten, en kruipt zelfs met hem in bed. Ze speelt duidelijk ‘Pak me dan’ en is tenslotte in het geheel niet ontevreden over de gang van zaken.
In werkelijkheid is iedereen in het verhaal ten koste van alles op zoek naar actie. Als we het resultaat aan het eind zo maar accepteren, dan was alles een complot om de arme wolf in de pan te hakken door hem te laten denken dat hij iedereen te slim af was, waarbij RK als lokaas werd gebruikt. In dat geval is de moraal van dit verhaal niet dat onschuldige kleine meisjes uit bossen vandaan moeten blijven waar wolven zitten, maar dat wolven uit de buurt van onschuldig lijkende meisjes en hun grootmoeders moeten blijven; om kort te gaan een wolf hoort niet alleen door het bos te lopen. Dit werpt ook de interessante vraag wat moeder deed, nadat ze die dag RK had uitgerangeerd.
Als dit alles cynisch of serieus klinkt, laten we nu dan eens naar RK kijken in het werkelijke leven. De belangrijkste vraag is; ‘Hoe was RK nadat ze volwassen was geworden, met zo’n moeder en na zo’n ervaring?'

...........................................................................................

Dat ga ik lezen en dat kun jij ook. Dit fantastische boek van Eric Berne, een Canadees Psychiater.
Titel: Wat moet je zeggen nadat je hallo gezegd hebt?
Een vervolg op ‘Mens erger je niet.’(Games people play) Het is psychologie lectuur, maar erg boeiend en goed. Beslist niet saai.

Nawoord:
Het boek waarin bovenstaand roodkapje verhaal ook in staat, is echt een aaneenschakeling van geniale theorieën. Nog nooit heb ik zoveel informatie gelezen en opgedaan als in de boeken van Eric Berne. Ook op youtube.com vind je docu's van hem, waarin hij uitlegt over de TCA. (transactionele analyze). Ik ben er helemaal weg van. Voor mij is dit even echt zwaar genieten, en meer dan dat. Het voelt alsof zich geheimen aan je worden geopenbaard van onschatbare waarde. Alles is te begrijpen, en het hele boek is duidelijk. Hoe je bepaalde dingen moet lezen en interpreteren, dat staat erbij. Zodoende ontstaan geen misvattingen over datgene wat hij bedoelt.


 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.