Guus en Nikita

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Tuesday 21 April 15:08

‘Opa, ik kom bij jou logeren, goed?’ zegt Nikita met een hoog stemmetje ‘ik ben nu vier jaar, dus vier nachtjes, opa!’

‘Nou…..’ zegt opa ‘daar moet je even over denken Nikita, want Guus logeert ook bij opa en oma, wil jij dan wel komen?’  Opa kijkt tegelijkertijd vragend naar mama en mij.

‘Als ze wil, prima hoor’ zegt mama ‘maar vier nachtjes is wat veel, Nikita!’

 ‘En Guus is er hoor!’  waarschuw ik nog eens, want een heel weekend de angst van Nikita voor Guus, de hond van vrienden, beleven lijkt me voor alle partijen wat veel van het goeie. Maar onze kleindochter denkt daar anders over:

‘Ik ben groot hoor…..  vier jaar, dus ik ben maar een beetje bang voor Guus. En oma kan toch zorgen dat Guus op z’n matje ligt? Hè oma?’

Ik knik en kijk naar mama, wat doen we….. vraag ik zonder woorden……

‘Nikita, als jij wil en het mag van opa en oma kan je best gaan logeren, proberen we eerst één nachtje goed?’ beslist mama.

‘Oke’ zegt Nikita eigenwijs ‘maar misschien mag ik dan nog een nachtje en nog een nachtje……En komt opa mij dan van school halen?’

En zo is besloten dat ze komt logeren, Guus is er al vanaf donderdag dus we zijn benieuwd.

Op het moment dat ze op vrijdagmiddag met opa binnen komt zie ik haar ogen eerst naar Guus gaan….. maar ik wist hoe laat ze zouden komen. Dus had ik een lange wandeling met Guus gemaakt en die lag uitgeteld op z’n matje.

‘Oma, kijk nou, Guus slaapt’ roept ze blij en ik knik, tevreden met m’n eigen plan om Guus moe te laten zijn op het moment dat ze binnen kwam. Die middag kijkt Nikita bij alles wat ze onderneemt eerst waar Guus is en wat hij aan het doen is. Gelukkig is Guus een rustig beest en Nikita interesseert hem geen barst, hij komt alleen in de benen voor een loopje of eten. Dat komt goed uit.

Na verloop van tijd heeft Guus eens zin in een aai en hij komt snuffelend naar me toe. ‘Oma…. kijk nou, Guus loopt hier rond.’ roept Nikita gelijk.

‘Dat mag Nikita, Guus logeert hier ook, hij kan toch niet alsmaar liggen?’ vraag ik.

Nikita kijkt me aarzelend aan en vraagt: ‘wanneer gaat-ie weer liggen?’

‘Als hij daar weer zin in heeft’ zeg ik ‘ik kijk waar hij is en zorg dat hij niet te dicht bij je komt.’

Ze kijkt me met grote twijfel aan, maar snapt best dat het goed is zo. Heel stoer probeert ze niet meer op Guus te letten, maar ik zie haar slikken…… best knap voor zo’n hummel! Ze probeert echt iets te overwinnen, schattig eigenlijk.

Zo gaat het door, Guus doet wat-ie altijd doet en  Nikita speelt haar spel met één oog Guus in de gaten houdend. Eigenlijk geen enkel probleem…….

Zaterdagmorgen is het eerste wat Nikita zegt als ze wakker wordt:

‘Ik heb lekker geslapen oma, blijf ik nog een nachtje?’

‘Van mij mag het hoor, we zullen zo mama  bellen om het te vragen’ beloof ik.

‘Ja, maar gaat Guus al naar huis?’

‘Nee Guus blijft nog tot maandag.’

‘O, blijf ik ook tot maandag?’

‘Nee als je nu nog één nachtje blijft, ga je op zondag naar huis.’

‘O en Guus niet?’  het zint haar blijkbaar niet dat Guus langer blijft dan zij, maar het is niet anders.

Als ik even later Guus uit ga laten en probeer haar mee te krijgen, zegt ze zeer beslist:

‘Ga jij maar oma, ik blijf wel bij opa, anders is hij alleen.’

 

 

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.