Is Autisme het antwoord van evolutie op onze huidige maatschappij?

Door MrcRts gepubliceerd op Tuesday 21 April 13:58

Uit het leven gegrepen

In 2009 werd ik vader. Ons geluk kon niet op: Mijn vrouw en ik hadden ons voortgeplant en ons kindje was gezond! In de jaren die volgde kwamen er steeds meer situaties die duidelijk maakte dat ons zoontje een alternatieve route van geestelijke ontwikkeling volgde. Alles wat met balans en cirkelbewegingen te doen had, werd hij door aangegrepen. Alles wat met het uiten van emotie te doen had ontwikkelde langzaam tot niet, op zijn driftbuien na: Die verergerde met de dag. Ook het praten, een combinatie van emotionele en rationele ontwikkeling, kwam maar niet op gang.

Toch maakte ik mij eigenlijk geen zorgen. Ikzelf was ook een kind dat laat begon met praten en ook mijn leven werd getekend door (hevige) driftbuien. Ik kon mij goed in mijn zoon inleven en zolang hij in onze omgeving van stabiliteit was, waren deze driftbuien te beheersen.

We besloten hem 2 ochtenden per week naar een kinderdagverblijf te laten gaan. Zo kon hij zijn emotionele ontwikkeling voortzetten en had mijn vrouw 2 ochtenden in de week de tijd om haar accu op te laden. Het kostte haar namelijk nogal veel energie om constant in zijn wereld in te kunnen leven.

Op het kinderdagverblijf kon hij echter niet mee met de groep. Hij praatte niet en zijn antwoord als iets niet beviel waren de driftbuien. De medewerkers gaven aan dat hij op deze manier niet naar de basisschool kon doorstromen, waardoor wij met verschillende instanties contact opnamen met de vraag: Hoe kunnen wij de 'juiste' omgeving voor ons kind creëeren, zodat hij zich verder kan ontwikkelen?

Onderzoeken werden in werking gezet. Het antwoord op de vraag was namelijk alleen mogelijk als de oorzaak van zijn 'probleem' achterhaalt werd. Nogmaals: Ik zag het nooit als probleem. Ik zag duidelijk dat mijn zoon een andere weg bewandelt dan 'normaal'. En ik besefte dat 'normaal' een ander woord is voor 'gemiddeld'. Als 10 kinderen linksom gaan en 10 kinderen rechtsom, dan is door het midden 'gemiddeld'. In theorie, dat wil zeggen op papier en in cijfertjes uitgedrukt, is 'Gemiddeld' gelijk aan 'Normaal'. In dit gegeven voorbeeld bestaat 'Normaal' niet concreet, het is abstract. Maar tegenwoordig word er wel concreet naar gehandelt!

 

PDD-NOS

Onze zoon werd getest. Was zijn gehoor in orde? In hoeverre had hij het vermogen tot begrijpen en inlevingsvermogen ontwikkeld? Na een stuk of 20 testen werd uiteindelijk de diagnose vastgesteld: Pervasive Developmental Disorder - Not Otherwise Specified , oftewel: PDD-NOS.

PDD-NOS is een verzamelnaam voor 'afwijkingen' of 'verstoringen' die op autisme lijken, maar die niet aan alle punten van autisme voldoen. Deze 'afwijkingen' zijn geen autisme, maar er is ook geen andere medische term voor. Vandaar NOS: Not Otherwise Specified, op geen andere manier gespecificeerd.  PDD-NOS valt wel onder het Autisme spectrumstoornissen. 

Dankzij deze diagnose kreeg onze zoon een op maat gemaakt zorgpakket. Hij zit nu op een vorm van 'bijzonder onderwijs' waar hij begeleiding op maat krijgt. Zijn ontwikkeling gaat met reuzensprongen, en wij als ouders hebben begeleiding gekregen hoe we om kunnen gaan met bepaalde situaties. Het resultaat is een gelukkig kind dat inmiddels goed kan spreken en weinig tot geen last van driftbuien meer heeft.

 

Autisme

Autisme is een heel breed begrip. Alle vormen hiervan hebben echter gemeen dat prikkels worden versterkt of verzwakt. Het is niet 'normaal', het is 'afwijkend'. Bij de een zal geluid harder klinken, bij een ander zullen pijnprikkels heftiger zijn.

Het kenmerk van autisme is dat verschillende terreinen een afwijkende ontwikkeling hebben. De meest gebruikelijke zijn Communicatie en taal en Sociale interactie. Verder is er sprake van een eenzijdige belangstelling.

Dit wil niet zeggen dat iedere autist moeite heeft met communicatie en taal: Sommige blinken hier juist in uit! De eenzijdige belangstelling kan hierin bepalend zijn: Dat wat een autist interessant vind, zal over het algemeen 'verder ontwikkeld zijn als normaal'. (?)

 

Maatschappij

Onze maatschappij is een grote bron van prikkels. Door technologische ontwikkelingen weten we binnen 1 minuut wat er aan de andere kant van de wereld gebruikt. We hebben internet waarmee we kennis op kunnen zoeken, sociale netwerken die digitaal onderhouden kunnen worden, we worden gebombardeerd met informatie op radio en televisie. En dan hebben we nog het dagelijkse contact met mensen in levende lijven: Op school, werk, familie en vrienden. Als we door een winkelstraat lopen schreeuwen de reclameborden om aandacht en zien we overal flikkerende neonlichten die onze aandacht proberen te trekken.

Een ander kenmerk van onze maatschappij is dat specialisatie gestimuleerd word. Iedereen zou in iets een expert moeten zijn. Ga je daar niet in mee, dan zijn baantjes aan de lopende band het hoogst haalbare en zul je uiteindelijk steeds minder 'gewilt' zijn op de arbeidsmarkt. Je eigenwaarde gaat naar de knoppen. Men voelt zich steeds minder waard omdat hij/zij zo weinig voor de maatschappij kan betekenen. 

Kortom: In onze samenleving vind een strijd voor aandachts plaats: Alles en Iedereen wil aandacht naar zich toe trekken. Om gewaardeerd te worden om wie je bent, om 'gewilt' te zijn in de maatschappij, dien je jezelf te specialiseren in iets. Doe je dat niet, dan heb je steeds meer kans om 'buiten de boot te vallen'.

 

Aandacht

Aandacht is een vorm van (psychische) energie. Je kunt het vergelijken met werk en inkomen: Iedere dag krijg je 100 euro (inkomen) die je kunt besteden. Geef je 50 euro uit aan eten en drinken, heb je die dag nog 50 euro over om aan andere dingen uit te geven. Zodra je geld op is, kun je die dag niks meer uitgeven. Of je moet meer gaan werken. Voor psychische energie geldt dat je niet hoeft te werken, maar dient te rusten. Als je slaapt of op andere manieren je rust pakt, vul je je psychische energie weer aan. Heb je al je energie voor die dag uitgegeven, dan voel je je moe en kun je je 'aandacht er niet meer bij houden'.

Als je meer geld wilt uitgeven, zul je meer geld moeten gaan verdienen. Normaal gesproken betekend dit meer werken. Bij psychische energie werkt dit hetzelfde: Als je meer rust pakt, er voor zorgt dat je niet teveel prikkels krijgt die om aandacht vragen, vul je je tank met psychische energie weer bij. Er zijn trainingen die ervoor zorgen dat je meer bewust met je aandacht om gaat (Mindfullness) of die je helpen om je energie weer op te laden (Mediteren). 

In het artikel http://plazilla.com/page/4295167952/het-collectief-onbewuste-en-archetype-zelf heb ik de rol van aandacht met betrekking tot ontwikkeling proberen uit te leggen. Als je ergens in geinteresseerd bent, zul je daar meer aandacht aan besteden. Daardoor ontwikkel je een steeds beter beeld van dat waar je in geinteresseerd bent. Dankzij het 'Zelf' zullen onderwerpen die met je interesse te maken hebben (raakvlakken hebben), onbewust ook steeds meer worden ontwikkeld. Vervolgens zal je prikkels die daar mee te maken hebben, steeds vaker herkennen. Zo maak je je eigen belevingswereld door de prikkels waar je aandacht aan besteedt.

 

Evolutie

Ongeveer 150 jaar geleden kwam Charles Darwin met zijn evolutietheorie. Natuurlijke selectie is in deze theorie heel belangrijk. Volgens Darwin zal alles dat leeft, de dingen die hij nodig heeft om te overleven verder ontwikkelen of verzamelen, en wat niet noodzakelijk is om te overleven in de ban doen zodat ze geen energie meer kosten.

Aandacht in combinatie met het Zelf werkt dan ook hetzelfde als de natuur en haar selectie voor evolutie: Dat wat je nodig hebt om je gestelde doel te behalen, zal voorrang krijgen van de aandacht van het Zelf. Stel je jezelf geen bewuste persoonlijke doelen, dan zal het onbewuste doel van je leven haar aandacht opeisen.

 

Onderzoek naar autisme:

Eindhoven werd in 2011 uitgeroepen tot slimste regio van de wereld. In 2011 werd door de Elsevier ook een onderzoek van Autism Research gepubliceerd waarin werd gesteld dat in de regio Eindhoven autisme bij kinderen 3 tot 4x vaker voorkwam als in de regio Haarlem of Utrecht.

In het onderzoek werd door Professor Simon Baron-Cohen, directeur van het Autism Research Centre, de mogelijkheid geschetst dat Autisme en Evolutie met elkaar verbonden zou kunnen zijn.

'Dit zou ook kunnen verklaren waarom genen voor autisme in de populatie blijven voortbestaan: sommige van deze genen lijken gerelateerd te zijn aan evolutionair gezien gunstige eigenschappen,' zegt hij over de resultaten van het onderzoek.

 

 

Autisme als het antwoord van Evolutie op de huidige maatschappij?

In een maatschappij die vraagt naar specialisten, en die constant schreeuwt voor aandacht, is het lastig om je gelijkmatig en totaal te ontwikkelen. Mensen worden niet meer gestimuleerd om zich zo veelzijdig mogelijk te ontwikkelen, specialisatie is gewenst! Om een voorbeeld uit http://plazilla.com/page/4295167952/het-collectief-onbewuste-en-archetype-zelf aan te halen, de puzzlestukjes:

251b35efe8f8b91495764d000e717f14_medium.

(Bron: Google).

Ieder stukje is een gebied om te ontwikkelen. Denk aan taal, sociale interactie, maar ook een vaardigheid zoals autorijden. Om een puzzlestukje te ontwikkelen, is aandacht nodig. In een maatschappij waar prikkels in overvloed aanwezig zijn en specialisatie gewenst is, is het dus noodzakelijk om goede afwegingen te maken waar je aandacht aan geeft. Wat ontwikkel jij om (zinvol) deel te kunnen nemen aan de maatschappij?

Evolutie zorgt met zijn natuurlijke selectie dat zaken die noodzakelijk zijn om te overleven worden gestimuleerd. Zaken die niet noodzakelijk zijn, worden genegeerd of sterven zelfs af.

Één ding lijken autisten gemeen te hebben: Ze zijn in een bepaald gebied hoogontwikkeld en in andere gebieden laag of helemaal niet. Daar waar ze geinteresseerd in zijn, blinken ze vaak in uit. Autisten zijn experts in het selectief omgaan met prikkels! Wat we zien bij Autisten is dat ze bepaalde ontwikkelingsgebieden buitengewoon goed hebben ontwikkeld, en andere gebieden totaal niet. Dagelijks heeft de mens veel energie nodig voor het communiceren en het onderhouden van sociale contacten. Net de meest voorkomende gebieden met een afwijkende ontwikkeling bij autisme. Zou autisme daadwerkelijk het antwoord van de evolutie zijn op onze huidige manier van leven, onze huidige maatschappij zijn?

 

21-4-2015

Marco

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hele interessante waarnemingen
Ik ben het volledig met je eens ook bij dit soort zaken krijgen kinderen meteen een stempel. Ouders voelen vaak zelf wat het beste is voor hun kind end at hebben jullie gedaan Zolang hij maar gelukkig is toch
Juist: Gezond en Gelukkig! Of wij het goede doen valt nog te bezien... maar we doen in ieder geval ons best!
Heerlijk dat bij jullie zoon de goede weg gekozen is. Inderdaad, wat is normaal en wat noemen we verstoord? Ik denk dat er nu namen voor gevonden zijn, maar dat het nog lang niet duidelijk genoeg is waar ons brein verantwoordelijk voor is. De mens accepteren zoals hij/zij is en leren luisteren naar elkaar is al een hele opgaaf, en ik denk dat we over een tijd heel andere criteria aanleggen voor wat wel of niet normaal is
Ik vind er wel wat in zitten om bepaalde stoornissen uit het medische te halen. Het ziektemodel kun je m.i. niet zonder meer toepassen op stoornissen. Wat normaal is en wat niet, behoeft meer reflectie, ook reflectie op de maatschappij.

Overigens moest ik bij je verhaal en de ontwikkeling van de maatschappij (de overvloed aan prikkels) ook even denken aan de golf van literatuur over en aandacht voor introverten. Denk aan het boek van Susan Cain of dat van Marti Olsen Laney. Op een plek waar je dagelijks bestookt wordt met nieuws, reclame en waar de eisen aan uiterlijk, sociaal gedrag etc. ontzettend hoog zijn, is er een groep mensen die duidelijk grenzen wil stellen aan de mate waarin zij zich eraan blootstelt. Noem het lijfsbehoud. Ik ben zelf hartstikke introvert, dus ik kan me dat helemaal voorstellen.
Ik moet mezelf even aanvullen: '...voor een deel uit het ziektemodel halen...'. Dat had ik willen schrijven.
Dat we via het medische circuit de diagnose stellen, vind ik geen probleem. Maar om het als een 'ziekte' te zien, vind ik meer dan een brug te ver. Het is geen ziekte, net als dat zwangerschap ook geen ziekte is (maar wel onderdeel is van het medische circuit).

Na de diagnose, moet er gewoon passend educatie / onderwijs beschikbaar zijn. Iedereen heeft recht om zijn/haar levensweg te bewandelen. Is een persoon niet in staat om de 'normale' weg te bewandelen, dienen er voldoende alternatieven aanwezig zijn zodat hij/zij deze persoonlijke weg kan voortzetten.

Ik voel me dan ook gezegend dat ik in een land als Nederland woon, waar we nog steeds aardig wat mogelijkheden hebben.

Ikzelf schipper ook tussen introvert en extravert. Bij mij is het heel erg periode gebonden. Heb ik veel (nieuwe) ervaringen opgedaan met mijn extraverte houding, trek ik me automatisch wat terug om vanuit een introverte houding alles te verwerken. Ik heb geleerd om niet 'overprikkeld' te raken. Dankzij mijn begripvolle omgeving.
mooi vraagstuk!
Hele interessante overwegingen.
Ik ben het niet helemaal eens met wat je zegt over de evolutietheorie, maar dat ligt puur op detailniveau en is voor de strekking van je artikel minder relevant.
Ik heb er zelf ook 'eentje' en het zal me niks verbazen als ik zelf ook sterke trekjes in het 'spectrum' vertoon. Die van mij is altijd heel goed geweest in taal, zelfs in de tijd dat hij geen Nederlands sprak. Hij verzon gewoon zelf wat en er leek systeem in te zitten. Emoties zijn moeilijk en inlevingsvermogen is een hele klus. Tenzij het over iets liefs, kleins en zieligs gaat, dan gaat het vanzelf. ☺☺

Hij zit nu op toneel, omdat hij het heerlijk vindt, en om zich beter in te kunnen leven in lichaamstaal en emoties van anderen. Dat is écht nodig.

Verder een ongelooflijk déjà vu-gevoel. Zegt dat kind van me, een paar maanden geleden: 'Papa. als we doorgaan met evolueren, dan zijn misschien over tienduizend jaar mensen zoals ik wel normaal en jullie niet meer. Grappig toch?'

Ik heb het idee dat jullie er op een goede manier mee omgaan.

Even zin om te rellen, mag dat?
- Nee, het is geen imaginaire afwijking;
- Nee, het wordt niet veroorzaakt door vaccins.
Grappig toch, dat sites van zogenaamde onafhankelijke denkers beide beweringen tegelijkertijd propageren ook al staan ze diametraal tegenover elkaar?

Mijn kind (en ik) zijn ook eens op iets anders getest. De uitkomst was duidelijk: indigo-kinderen. Vooral mijn kind zou 'slechts één leven verwijderd zijn van het Engelen-stadium'. Mijn reactie laat zich denk ik wel raden. Denk maar aan Jacobse, van Es en hun teiltje. ☻☻

Verder kan ik me ook heel erg vinden in de reacties van Zevenblad en Thalmaray.
Dit artikel is niet als wetenschappelijk stuk bedoelt, ik ben alles behalve een expert op het gebied van Darwin of Autisme ;)

Het is puur en alleen bedoelt om een aantal onderwerpen aan elkaar te linken, dingen vanuit een ander perspectief te zien. Of het zo is? Dat kan ik niet bevestigen noch ontkennen.
Met veel interesse gelezen:-)
Menselijke reacties (dierlijke trouwens ook) op prikkels komen tot stand via synapsen (de verbindingen tussen de hersencellen in de cortex en de rest van de hersenen). Dat gebeurt door elektrische stroompjes en chemische reacties (neurotransmitters). Bij kinderen die autistisch gedrag vertonen blijkt dat overbodige synapsen minder sterk afgebouwd worden dan bij andere kinderen.
Autistische kinderen hebben, in tegenstelling tot niet autistische, derhalve veel meer koppelingen in hun brein dan nodig is,
Het lijkt een bepaald eiwit (mTOR) te zijn dat verhindert dat 'overbodige' synapsen worden afgebouwd.
Bij muizen werkt het: wordt dat eiwit door medicatie afgeremd dan worden ook de ongebruikte synapsen opgeruimd. Maar het staat allemaal nog in de kinderschoenen.
Autisten kunnen (misschien door deze extra verbindingen in hun hersenen) inderdaad verbazingwekkende intellectuele prestaties leveren.

Het probleem is alleen dat men deze vaardigheden niet kan kiezen of beïnvloeden. Maatschappelijk relevante hoogstandjes zijn min of meer toevallig. In de meeste gevallen is autisme eerder een handicap dan een voordeel. Wat heb je aan iemand die na 2 minuten kijken in staat is om te zeggen hoeveel bloemen er in een papaverveld staan?
Maar evolutionair gezien: misschien is dat wel de eerste stap naar een nieuw soort brein dat uiteindelijk in staat zal zijn verbanden te leggen tussen (voor ons nog) los van elkaar staande feiten. Misschien biedt dat ook ooit verklaringen voor nu nog onverklaarbare waarnemingen.

Hoe dan ook: het is en blijft allemaal materie die beheerst wordt door natuurwetten. Desondanks weten wij nog niet half hoe ons brein precies werkt.
Bedankt voor deze gedegen uitleg over de werking van het brein en de synapsen! Inderdaad, de tijd zal het ons leren...