Ik ben hier zó slecht in!

Door Willemijntje gepubliceerd op Friday 17 April 23:42

Vandaag heb ik een vrije dag en omdat het voorjaar en de zomer voorzichtig beginnen te lonken, heb ik me voorgenomen om de kledingkasten eens flink aan te pakken.

In een ordelijk huishouden wisselen de kledingstukken in de kasten vaker van plaats, herfst- en wintergoed wordt opgeborgen en voorjaar- en zomergoed komt er voor in de plaats en visa versa. Ons huis is niet groot, maar biedt verrassend veel kastruimte voor kleding, waardoor ik die exercitie gelukkig kan uitstellen tot maximaal één keer per twee/drie jaar.

Na de koffie begeef ik me, gewapend met een rol vuilniszakken, energiek en gemotiveerd naar de bovenverdieping en trek de kasten open. Ik begin bij de kleding van mijn man, want dat werkt lekker vlot door; te klein - al meer dan een jaar niet gedragen – miskoop en nooit gedragen –  oubollig – afschuwelijke kleur.

Alles verdwijnt vlotjes en moeiteloos in de zak. Hopsa, gelijk de zakken dichtbinden, in de auto zetten en straks bij de supermarkt in de container van het ‘Leger des Heils’ gooien. Ik veeg een lok uit mijn ogen en kijk met mijn handen op mijn heupen tevreden naar het eerste resultaat.

De 2e-etappe voert mij naar de kast met truitjes, shirtjes en topjes van mezelf. Het (op)ruimen gaat gestaag door, maar het tempo ligt aanmerkelijk lager, want er is veel aarzeling bij het wél of niet in de zak stoppen. Uiteindelijk is ook deze hobbel genomen en bereid ik me voor op de kast met het ‘hanggoed’ een vrij grote inloopkast, die naast een paar colberts en pakken van mijn man, in beslag wordt genomen door mijn blouses, rokjes, vesten, blazers en jurkjes.

Op deze kast loopt het altijd spaak. Ik draag sporadisch broeken, ben dol op rokjes en jurkjes en omdat ik al jaren dezelfde maat heb en bij aanschaf niet gevoelig ben voor ‘trends’  is het heel moeilijk om uit deze kast iets weg te doen. Mijn handen glijden langs de kledingstukken. Nee, deze jurk vindt mijn man zo mooi en dit rokje zit lekker en is zó gemakkelijk te combineren.

Ik pak een zomerjurkje, heb het al jaren, maar vorige jaar niet of nauwelijks gedragen. Ferm trek ik het van het hangertje, terwijl ik het stoer in de zak stop voel ik de soepele stof door mijn vingers glijden en bedenk me weer wat een heerlijke jurk het is; koket en makkelijk (dragen – wassen – drogen - dragen). Het kledingstuk gaat van de zak weer terug op het hangertje.

Met moeite belanden er een aantal stukken in de zak, ik neem er afscheid van omdat ik ze al zolang heb en ook zoveel gedragen heb, dat het echt tijd wordt om ze weg te doen of omdat ik gezien de leeftijd die ik bereikt heb zeker weet, dat ik ze nooit meer zal dragen.

Om te voorkomen, dat ik me toch weer bedenk, deponeer ik de zakken bij de supermarkt gelijk in de daarvoor bestemde container.

Pfff…het zit er gelukkig weer op voor dit jaar!

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Kleren doe ik zelden weg. En stik ervan ondertussen. Maar ben daarnaast een mega sloddervos, dus weet soms niet eens wat ik heb en het kan overal rondslingeren. Heb niet veel broeken, wel tig minirokjes en een paar jurken. Topjes onwijs veel en een paar truitjes en maar heel erg weinig blousejes. Lingerie, maillots, leggings en panty's daar stik ik van. En die laatsten die kom ik overal in mijn appartement tegen. Tenzij mijn werkster ze weer eens heeft opgeruimd. En kan best zijn dat zij af en toe een vuilniszak met kleren wegbrengt, geen flauw idee. Daar bemoei ik me niet mee, want dan krijg ik toch maar een grote mond van haar en ze is mij te groot en goedgebekt om tegen in te gaan. -))
Maar ze weet wat wel en wat pertinent niet weg mag, dus dat gaat wel goed.
Dan ben ik dus geen vrouw? Kan ook al geen cake bakken :)
Maar wel een amazone...
Dit is dus een probleem waar ik totaal geen last van heb. Mijn kleding kasten zijn niet zo groot en nog gedeeld ook. Ik vervang alleen wat nodig is en dus heb ik nooit zo heel veel. Dat hoef ik ook niet om eerlijk te zijn. Teveel keuze lijkt me ook niet handig. Daarbij geef ik dus heel weinig om kleding en kleding kopen vind ik al helemaal een ramp. Bekruipt me de vraag: Ben ik wel een echte vrouw? ☺
Tuurlijk, want jij kunt o.a. lekkere cake bakken! Zelf koop ik ook niet zoveel kleding hoor, vind kledingshoppen vrij vermoeiend en heb best een hekel aan passen en als ik in een pashokje kom waar net iemand anders heeft staan zweten of waar een bedwelmende parfumgeur hangt, ben ik gelijk al klaar!
Ik zit met hetzelfde probleem, moeilijk om afscheid te nemen van iets en jaren nadien hangen nog diezelfde kleren in mijn kast die ik nooit meer draag !
Het suffe is, dat ik het alleen met kleding heb, heb er geen moeite mee om vorige ongebruikte of overbodige spullen naar de kringloop te brengen.