Onvoorwaardelijk is dat nou echte liefde?

Door Yneke gepubliceerd op Thursday 16 April 23:33

Onvoorwaardelijk klinkt zo sereen, liefdevol en acceptabel. Persoonlijk denk ik niet dat er een onvoorwaardelijkheid bestaat! Dat zou zelfs in mijn ogen niet eens gezond zijn. De echte liefde die is voorwaardelijk. Die laat merken waar de grens is van dat wat haalbaar is. Het onvoorwaardelijke strand. Het gebruik geven of maken van dat wat onvoorwaardelijk is is prachtig wanneer er iemand bestaat die weet hoe daar gebruik van te maken, maar aangezien er niemand is die totaal begrip kan hebben over dat wat een ander beweegt is de voorwaardelijkheid iets wat rekening daarmee houdt en zo zorgt dat niemand onbedoeld de afgrond in loopt!

Grenzen aangeven is liefdevol, wanneer dit liefdevol gedaan wordt. En voor hen die mij een beetje kennen zal dit een wenkbrauw of twee omhoog laten gaan! Jij en grenzen zullen ze denken wellicht! Ja grenzen die uit liefde op de juiste niveaus en situaties aangegeven worden geven het kloppen van een liefdevol hart aan.

Ik hou van voorwaardelijk! Van jou en iedereen die voldoet aan de voorwaarden die een normaal bestaan met zich meebrengt. Ontregeld zijn is te tolereren. Onvoorwaardelijk is zo een aangenaam iets niet. Hoe onvoorwaardelijk kan iemand zijn? Natuurlijk hebben wij grenzen!

Ik hou van mensen. Wil het liefst iedereen wel laten merken dat ik ze waardeer! Liever nog dat zij daardoor mij ook mogen. Nou dat gaat niet werken , ik zal nooit iedereen tegemoet kunnen komen en onderhand ook niet meer willen. Onvoorwaardelijk is uit mijn bestaan door ervaringen weggeknipt, gewist, gesneden zo gezegd! Voorwaardelijk is ervoor in de plaats gekomen. de voorwaarden die compassie heet, empathie laat voelen!

Ik zie echte liefde in een herkenning en erkenning, deze geeft de voorwaarden en een hart die lief kan hebben ondanks dat het leven iemand zo heeft getart. De onvoorwaardelijkheid is ongrijpbaar voor de geest die lijden tot het leiden heeft weten te maken. Voorwaardelijk is een liefde die acceptatie kent van dat wat begrensd moet worden en dit liefdevol weet aan te geven!

 

d9b8c20a43604f5fa08456338d960b47_medium.

 

Dank voor het lezen!

-Yneke-

(eigen foto)

 

Reacties (44) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Misschien wordt 'onvoorwaardelijk' gebruikt om te vertellen dat de grenzen iets verder weg liggen?
Een eye-opener, deze van jouw hand.
Binnen de grenzen is onvoorwaardelijk...geweldige reactie dank je!
Eigenlijk heb ik hier niets aan toe te voegen, ik ben het eens met Nescio maar ook met jouw. Al kan ik het allemaal niet zo mooi verwoorden als mijn zus natuurlijk. Ik denk overigens wel dat liefde onvoorwaarlijk is. Je houdt van iemand (of dat nu een mens of een dier is) zoals die is, met alle leuke en minder leuke kanten. Dat je grenzen stelt aan hoe je met die liefde omgaat heeft niets met de liefde zelf te maken. Natuurlijk heeft iedereen grenzen en natuurlijk moet je een kind leren om zijn grenzen te bepalen en die van anderen te respecteren. Maar heeft dat iets met liefde op zich te maken of is dat, in het geval van kinderen, dan niet gewoon een kwestie van opvoeden en in de andere gevallen je houden aan normen en waarden die door de samenleving en jezelf zijn opgesteld?
Mooi verwoord van je, soms is liefde iets wat zeker los kan staan van grenzen, ja fatsoen en respect tellen ook mee, dat is helemaal waar! dank voor je reactie
Ik ga het ff laten bezinken; ik dacht een onvoorwaardelijke relatie na te streven; .... weet nu net of dat wijs is, ..... Goed gebracht en duidelijk geschreven van je Yneke, X
Als je de voorwaardelijkheid erbij houdt is de onvoorwaardelijkheid al weer heel anders, gewoon genieten van je relatie, dat verdien je XXXX
Thanks Yneke, moet wel zeggen dat ik geen relatie heb nu, daar was ik blijkbaar niet aan toe en, geluk van God begrijpt Hans dit, zijn we vrienden. Dat is best moeilijk, ... ik kan geen onvoorwaardelijke noch een voorwaardelijke liefde aan, moeilijk, moeilijk, moeilijk, ...... En toch, komt goed! X en fijn weekend alvast, ....
Jij ook en sterkte , jij komt er wel en fijn dat jullie nog vrienden zijn! XXX
spraakmakende text, getuige de lange lijst reacties hieronder. Ik snap je intentie, al deel ik deze voor de verandering niet helemaal ;-)

Als je aan de ene kant onvoorwaardelijk achter iets of iemand kan staan, betekent dit niet dat je nergens anders grenzen mag aangeven.



Om het te combineren met een vorig artikel: onvoorwaardelijk voorwaardelijk of voorwaardelijk onvoorwaardelijk.

Niks in het leven is eenrichtingsverkeer. Er is altijd een dynamiek tussen de tegenpolen en hun combinaties. Het ene kan niet zonder het andere bestaan. Daar DIENEN ze er allebei voor te zijn. Iedereen doet wel eens iets onvoorwaardelijk, net als dat ze ook voorwaarden stellen aan andere handelingen.

Maar of iemand altijd onvoorwaardelijk is / kan zijn? Ik vraag het me af, al zou zo iemand waarschijnlijk wel de meest liefdevolle persoon zijn en over een hoogontwikkeld 'Zelf' beschikken. Tevens denk ik dat je bij die toestand van onvoorwaardelijk alleen zou kunnen komen als je je zelf aan bepaalde voorwaarden houdt. Indirect is alles dus voorwaardelijk, daar alles een oorzaak-gevolg reactie is. En dat is ten alle tijden onvoorwaardelijk! ;-)
Hahaha juist fijn eens een niet geheel mee eens reactie van jou te krijgen. Dus de onvoorwaardelijkheid zal nooit kunnen zonder de voorwaardelijkheid, het balans van het leven is hiermee ontdekt, mooi hoe je dit ontrafelde. Het zo onvoorwaardelijk te zijn en iemand die ruimte en liefde te geven is precies weer wat in Weltevree`s reactie staat iets wat maar al te vaak voortkomt helaas, niet iedereen kan met het onvoorwaardelijke omgaan, uit liefde moet je dan of grenzen stellen of ontdekken dat je met een heel groot egoïstisch persoon te maken hebt gekregen die jou onvoorwaardelijkheid alleen wilde en zo gauw je grenzen stelt je als een versleten voetveeg de deur uit doet.

Hoe jij in je reactie elke keer de onvoorwaardelijkheid en de voorwaardelijkheid aan elkaar koppelt is precies de uitleg die ik zelf niet even goed naar voren heb laten komen in mijn artikel, dus dank daarvoor. Het zijn inderdaad de voorwaarden die je onvoorwaardelijk maken, prachtig verwoord. Heerlijk zo meedenken en achter denkwijze en mooie opmerkingen van anderen te komen. En ergens toch is juist dat stukje waar je dan niet mijn intentie helemaal deelde het gedeelte waar je het aanvult, dat is heel mooi aan je reactie.
Je hebt me met dit artikel heerlijk in filosofische stemming gebracht, dat is een ding dat zeker is. Ook breng je bij vele anderen (aan de reacties te zien) inspiratie naar boven. Sowieso dus een top artikel! ;-)

Net liep ik in de zon, rokend door de tuin te ijsberen, verder peinzend aan (on)voorwaardelijk. En zo kwam ik op het punt dat de basisprincipes / universele wetten onvoorwaardelijk zijn, en de invulling van de ruimte die daardoor ontstaat ten alle tijden voorwaardelijk is. Voorwaardelijk aan het onvoorwaardelijke.

In andere woorden: De grenzen van onze fysieke werkelijkheid zijn de onvoorwaardelijke voorwaarden van ons fysieke bestaan ;-)

Onvoorwaardelijk en voorwaardelijk zijn dus in wezen precies hetzelfde , alleen de uitleg / interpretatie (of in Nescio's bewoordingen de overtuigingen) bepalen de richting van de uitleg.


Eigenlijk ben ik het dus wel eens met je intentie, alleen heb ik de voorkeur voor andere bewoordingen. Het zal wel de clash tussen 'vanuit de emotio' en 'vanuit de ratio' zijn. ;-)


Overigens, de voorlaatste zin in je artikel spreekt me erg aan:

"De onvoorwaardelijkheid is ongrijpbaar voor de geest die lijden tot het leiden heeft weten te maken."
En omdat alle overtuigingen in feite op illusies zijn gebaseerd, is het onvoorwaardelijk volgen van welke richting dan ook een knap staaltje van beheerste waanzin. ;)
Dat is het de ratio en de emotie zorgen voor de kant van de bewoording die je kiest. Mooi hoe je hier over door bent blijven filosoferen . Mijn emotie zegt ook vaak dat onvoorwaardelijk het belangrijkste is maar ik ben ooit letterlijk terecht gekomen in juist die zin die je aanhaalt die ik schreef. daarom ben ik mij bewuster geworden van de voorwaarden die ik aan deze onvoorwaardelijkheid heb moeten koppelen. De wetten van ons fysiek bestaan zijn onvoorwaardelijk dat heb je mooi gezegd door de onvoorwaardelijke voorwaarden. Soms heb ik gewoon moeite met dat de taal soms zo beperkt is en de uitleg van woorden soms zo klein en alledaags zijn en beleefd worden dat ik er gewoon even zo en artikel uit moet gooien om in een meedenken van anderen mensen terecht wil komen, het is de moeite waard geweest. Het heeft mij weer meer ruimte gebracht om te kunnen filosoferen en te ontdekken hoe anderen denken. Mooi!
Ik denk dat ik goed snap wat je bedoelt maar mijn onvoorwaardelijk houden van interpreteer ik iets anders. Ik kan nog steeds van mensen onvoorwaardelijk houden die toch al uit mijn leven zijn vertrokken. Het wil namenlijk niet zeggen dat we bedoelt zijn om dicht op elkaars lip te leven. Als ik aan mijn kinderen denk dan hou ik toch echt onvoorwaardelijk van ze, wil niet zeggen dat ik geen grenzen aan geef of aan leer of dat ik alles goed keur wat ze doen. Maar ik kan enorm (uit zicht) lachen als ik merk dat er één van twee weer een grens op zoekt of iets ondeugends heeft gedaan. Daar haal ik hun groei uit. Ik en mijn partner hebben nog steeds te groeien, als het voor hem op een gegeven moment beter zou zijn om zonder mij verder te gaan dan zal ik altijd van hem blijven houden al is het maar om alles waar we samen van hebben genoten voor de tijd dat het duurde. Gelukkig denkt hij er net zo over en dat geeft mij een gevoel van vertrouwen dat ik mag doen wat goed voor mij is en ergens ....... blijkt dat goed voor ons te zijn en blijven we onvoorwaardelijk bij elkaar. Ik heb ook nog steeds het gevoel dat ik daarom een scheiding in vrede achter de rug heb. We hebben gehuild omdat wat we samen achter lieten en hebben elkaar geholpen om weer op te staan zonder elkaar.... dat is toch een vorm van onvoorwaardelijk???.... Toch.... zullen er wel ergens voorwaardelijkheden in mijn hoofd sluimeren..... ik denk dat dat draait om het woordje respect... respect voor mijn kunnen, denken, gevoelens etc. (was even hardop aan het denken :-))
Dat onvoorwaardelijk bij elkaar blijven is dus uiteindelijk ontstaan door de voorwaarden, deze voorwaarden zijn geen opgelegde opdringerige regels vanuit een eis, maar voorwaarden die liefdevol een grens aan weet te geven, natuurlijk is het geheel altijd pas te doen als men respect heeft daar heb je een heel goed punt, zonder respect zijn voorwaarden vaak net zo erg als het onvoorwaardelijke. Als kent zijn voorwaarden als dit met respect gedaan wordt is de liefde er bij gebaat!

Mooi jou hardop denken, dank daarvoor!
Ik denk dat Nescio een goed punt heeft. Het beste is onvoorwaardelijke liefde met voorwaarden. Waarmee ik bedoel is dat jij groot gelijk hebt, maar dat je - vooral als ouder - ondanks alles wat fout gaat en ondanks de ondeugendheden of erger en ondanks de niet zo leuke trekjes van degene die je liefhebt het niets afdoet van je liefde voor diegene.
Ook al word je tot op het bot teleurgesteld, als het om je kind of ouder gaat blijft de liefde. Ook al vind je diegene niet eens meer aardig.
Ook dat is waar, de liefde zit in iemands hart deze kan op een afstand komen van degene waar die liefde voor is omdat omgang soms onmogelijk is geworden, door voorwaarden te stellen kan de liefde blijven op de plek waar deze stevig is gegroeid. Of als men voorwaarden stelt om een omgang te behouden met bepaalde grenzen is de liefde tot veel in staat.
Ik vind voorwaardelijk wel prettig.
dat voorkomt heel veel ellende
vooral met mensen die geen grenzen kennen
Precies!! De spijker op zijn kop, kort en krachtig en zo waar!