Was vroeger alles beter? - Een herinnering uit de oude doos

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Thursday 16 April 17:46

Was vroeger alles beter? Was er op Xead meer variatie en werd het 'echte schrijven' ook meer gestimuleerd?  Herinneringen vervagen en details worden opgeleukt. Ik hou toch mijn twijfels.

 

Je kan tegenwoordig ook écht niet meer...

1455d8be5164bcb981076d38eb72b7cf_medium.

Mijn allergie

Ik ben volkomen allergisch voor die titel. Te vaak hoor ik het uit de mond, of ik zie het op schrift, van mensen die jonger zijn dan ik. Ik vraag me dan echt af wie van ons twee nou de ouwe løl is. Ik dacht dat ik op grond van mijn vergevorderde leeftijd toch aanspraak op die titel mocht maken, maar dan word ik weggeconcurreerd door een vertegenwoordiger van 'het jonge volkje' dat blijkbaar een verknipt nostalgisch beeld heeft van de opgeleukte 'dagen van weleer', toen alles beter, mooier en vooral minder bedreigend was.

Ik heb het zelf ook. Ik ben inderdaad van mening dat de schrijfomgeving van Xead en Plazilla 1 stimulerender was en veel meer variatie vertoonde. Maar dan moet ik mezelf toch een paar eerlijke vragen stellen:

  • Waren er vroeger geen drama's en ruzies?
  • Waren er vroeger geen 'issues' met kwaliteit? 
  • Waren er vroeger geen moppers om de 'duimpjespolitiek'? (hartjes waren er toen nog niet)

8e0a8bd3a85bb2bf0c4533953e69d5ed_medium.5c1f25366efd86240146f4a34b15822d_medium.

Drama's en ruzies waren er ook. Ik heb wel de indruk -maar dat kan aan mijn selectieve geheugen liggen - dat het er minder waren. Meestal werden ze uitgeknokt achter de muren van een voor de buitenwereld afgeschermd forum. Dat had zijn voordelen. Een toevallige passant via Google - als hij zocht met zoektermen als 'Xead ruzie drama pokkenhond klerelijer gemene bitch valse nicht' - werd niet geconfronteerd met de interne beslommeringen. Die kans is er nu wel.
Maar we hebben op dat forum vooral erg gelachen. Eigenlijk had dat oude vertrouwde forum voor een belangrijk deel de social media-functie die nu de hele site schijnt te moeten krijgen. Het was dé plek om te vertoeven als je geen zin had om te schrijven of te lezen; het was er vaak ook gewoon druk. 

Kwaliteitsissues en gemopper over duimpjes? Ja natuurlijk waren die er ook! Vaak zelfs. 
Het was de tijd dat Tim twee type medailles uitreikte (met daaraan verbonden een financiële bonus):

  • een medaille voor populairste artikel (maandelijks);
  • een medaille voor uitzonderlijke kwaliteit.

De laatste categorie werd door hem bepaald; de eerste was afhankelijk van het aantal duimpjes. Correct me if I'm wrong!

4725c72518caf0feddcd1db340d984a6_medium.

Daarnaast was er nog geen categorie 'trending', maar wel een dagelijkse 'Top-5' (of waren het er nou tien?), gebaseerd op het aantal duimpjes en reacties (hoewel ik dat laatste niet zeker weet).

Natuurlijk waren daar moppers over. Het waren altijd dezelfde personen die in de Top-5 terechtkwamen. En waren dat nou kwalitatief de meest hoogstaande stukken? 

8c092120ea2e00bead51b048066cfd23_medium.

De Xead-prietpraataffaire

Ik was hier net een maand of drie toen een van de toendertijd meest gewaardeerde leden een 'bommetje' dropte in het forum. Er werd te weinig écht geschreven en de meest populaire artikelen hadden allemaal 'Xead' in de titel. Artikelen als 'Mijn eerste tientje op Xead!', 'Mijn honderdste artikel op Xead', 'Tienduizend lezers op mijn Xead-artikelen!', 'Wat Xead voor mij betekent'. Ze noemde het 'prietpraat' en er ontstond een flinke en vooral ellenlange discussie. Het leek er op dat het vermelden van 'Xead' in de titel garant stond voor een plek in de Top-5 en dus voor meer interne lezers. Daarmee drukten de 'prietpraat'-artikelen alles weg waar schrijvers misschien wel uren op gestudeerd en gezwoegd hadden. 

Klinkt dit een beetje herkenbaar?

Diezelfde avond ontstond er ergens op Feestboek een complot. Een aantal schrijvers - en ik sloot me daar als nieuwkomer maar wat graag bij aan - zou complete nonsens publiceren, zolang er maar Xead in de titel stond. En dan zouden we wel eens zien of we collectief de Top-5 in geduimd werden. Een sociaal experiment van heb ik jou daar! We hebben ontzettend gelachen die avond. Literair hoogstaande titels als 'Me hond hep un sere pood en ik Xead nie meer zitten' passeerden de revue en we hadden erg veel lol met onszelf.

Ik besloot om een stukje te schrijven, hoogstens een half uur tijd te besteden aan schrijven, plaatjes zoeken, tekst en plaatjes uploaden en dan maar kijken wat er gebeurt.

Ik had daarbij de volgende schrijfdoelstellingen:

  • Xead in de titel;
  • Schrijf met twee vingers in de neus;
  • Bombastisch en flink over the top schrijven;
  • Gebruik maken van wanstaltige beeldspraak;
  • Een flinke dosis lach-of-ik-schiethumor.

Ja, ik zou ze wel eens een poepie laten ruiken! Benieuwd naar het resultaat? Komt-ie...

Een persoonlijke ontboezeming aan mijn Xead-vrienden - pijnlijk afscheid

Een persoonlijke en pijnlijke ontboezeming. Ik wilde het niet, maar kon niet langer uitstellen. Vandaag moest ik de knoop doorhakken.

Rage, rage against the dying of the light!!

Vredig ontwaken

Ik had nooit gedacht dat deze dag zou komen. De ochtend was nog zo mooi begonnen. Ik werd wakker met vogelgekwetter. Verse duivenstront glibberde langs mijn slaapkamerraam omlaag als een slakje op zoek naar voedsel. Mijn kat gaf me kopjes; ik zag een krolse blik in haar oogjes hoewel ik donders goed wist dat alles wat ook maar enigszins oestrogenen kon produceren reeds lange tijd geleden uit haar spinnende lijfje was gesloopt.

fdbb37476a9fa7b88919cef8e7edc83d_medium.

Mijn koffiezetapparaat pruttelde en de nootachtig bittere geur van warm wakker worden streelde mijn neusvleugels. Ik voelde een innerlijke rust en een diep tevreden gevoel toen ik het zwarte goud langzaam en warm in mijn slokdarm liet afdalen. Kracht keerde terug in mijn lichaam. De laatste wattig aanvoelende nevelen van mijn droomwereld vervlogen, als ochtendmist onder stralend zonlicht.

De pijn van het onontkoombare

De dag was zo mooi begonnen. Maar ineens herinnerde ik me de gedachten die door mijn hoofd hadden gespookt, vlak voordat ik de avond tevoren mijn hoofd op mijn kussen had neergevleid. Als een mokerslag trof het me. Zweet brak uit mijn poriën, een vluchtige traan schoot en brandde in mijn ooghoek en ik begon te trillen. Dit was geen gewone dag, dit zou nooit een gewone dag meer kunnen worden. Want ik wist wat moest gebeuren….

7bf99a81375c3599f51509782d48e56e_medium.

Ik wilde het uitstellen, zoals ik altijd belangrijke gebeurtenissen op afstand wilde houden. Ik wilde nog even in de waan leven, nog even alles zo laten als altijd. Niet accepteren dat het vandaag dan eindelijk moest gebeuren. Ik was nog teveel gehecht. Ik kon onmogelijk nu al afscheid nemen. Mocht de wereld dat van mij verlangen? Was het leven zo hard? Was er dan geen andere mogelijkheid dan met de tanden op elkaar de onzekere toekomst tegemoet te treden? Me bloot te stellen aan de stormen van de buitenwereld, waarvan ik wist dat ze terstond zouden komen?

Verzet en berusting

Ik wilde het niet. Me verzetten, dat ging ik doen. Gewoon weigeren. Ik ben verdorie toch heer en meester in mijn eigen leven? Wat zullen we nou krijgen! Ik bepaal wat er gebeurt en wanneer. Niemand anders heeft het recht. Alleen ik. Ik! Rage, rage against the dying of the light!

d9663cfa79ff993ba8d1e4742131ade0_medium.

Maar ik kon het niet. Belofte maakt schuld. Vanaf mijn prilste jeugd was het me ingeprent: een man een man, een woord een woord. Ik, die altijd en immer moreel het juiste wilde doen, kon nu niet wegduiken. Ik moest het erkennen en onder ogen zien: de tijd voor afscheid was gekomen.

Mooie herinneringen

En ik dacht terug aan de mooie tijd samen. Wandelend, nee zwoegend op de Col de Miélandre, dertig graden in de hete Zuidfranse zon, zweet gutsend langs mijn lijf, wolken vliegen rond mijn hoofd. Omdat ik toch smakelijker was dan de alom aanwezige geitenstront. Samen fietsend in de buurt van Arnhem, over de Posbank, genietend van de zwoele geur van de op handen zijnde herfst. Op blote voeten balancerend op omgevallen boomstammen en jij was mijn rots in de branding, mijn steun en toeverlaat. Zonder jou was ik gevallen, maar jij hield mij vast. Jij zou me nooit loslaten.

a2a694d9b84da17db44643f563e00312_medium.

Maar nu moet ik jou loslaten. Nu is het tijd voor afscheid. Vandaag moet het echt gebeuren.

11ca1fd6a0fc7dccce5cc5d9ce869fe4_medium.

Vandaag moet ik mijn teennagels knippen!

 

Het resultaat

Mijn minst serieus geschreven artikel. Mijn slechtst geschreven artikel. Het artikel waaraan ik de minste tijd heb besteed. Complete nonsens, met twee vingers in de neus. Maar toch...mijn meest beduimde artikel ooit. 

  • Geweldig dit! Duim!
  • leuk! Duim en fan!
  • Van mij een duim met een pluim!

6acac9aefac7f1bcd04b0b205120edc2_medium.

Ik verwachtte kritiek, ik verwachtte opmerkingen als 'waar ben jij nou mee bezig?' But no...!
Ik wilde 'ze' een poepie laten ruiken. En ik kreeg mijn poepie recht in mijn gezicht teruggekaatst, and then some! Ik werd nota bene geprezen. Om dit! Ik vond het verbijsterend.
Nu kijk ik met veel plezier terug en erken ik de wijsheid uit het Bijbelboek Prediker: 'Hetgeen er geweest is, dat zal er zijn, en hetgeen er gedaan is, dat zal er gedaan worden, zodat er niets nieuws is onder de zon'. 

Daar sta je dan, als would-be wereldverbeteraar, met lege handen. Daar sta je dan, als old guy die nog even teruggaat in 'jeugdherinneringen'. Om maar even een gewaardeerde schrijver van vroeger te citeren: 'Tismuwah!'

Je kan tegenwoordig ook echt geen illusies meer over vroeger koesteren! 

8418d0d4e5c29d5191feedadb17f6fdc_medium.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (53) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
het is nog steeds dat zo, dat wie populair is, de meeste duimpjes krijgt, ongeacht de kwaliteit haha..

maar who does care?

haha... ik was ook een xeader en en er is niets nieuws onder de zon hoor..
Ik weet het, ik ken je ook nog van 'vroegah'. ☺
ik ben wel wat minder actief dan toen, maar alle artikelen staan online en verdienen zichzelf.. top toch?
Wat een brok nostalgie, heb hier weer zitten lachen...ook ik liet mij compleet gaan met ..."Mijn Molukse huishoudster mepte mijn huisspin dood met de Xead krant". Hilarisch dat we ooit zoiets hebben geplaatst hier...Achteraf bekeken... (...zelfcensuur)...bedankt het is lang geleden dat ik hier nog eens gelachen heb.
Sinds die week heb ik het woord 'prietpraat' weer geadopteerd. Net als 'reeteendkever'. ;-)
Jouw Molukse huishoudster, daar heb ik vorig jaar in een satirisch stuk nog naar verwezen. :-)
Those were the days...!
Hartje? Nee, hou je niet van.
Ik heb dit artikel met plezier gelezen, inclusief het pijnlijke afscheid van je teennagels (?) Een flinke dosis nonsens op z'n tijd kan heel verfrissend zijn. Xead heb ik niet meegemaakt, maar het zal ook z'n voor- en nadelen gehad hebben. Alles gaat nou eenmaal met golfbewegingen. We golven gewoon lekker mee.
Yep, we go with the flow! Soms is de golf wat hobbelig, maar het water blijft verfrissend. :-)
Dit moet voor mijn tijd geweest zijn, jij was iets eerder dan ik geloof ik? Of voor een deel langs mij heen gegaan zijn. Ik herinner me wel een discussie over prietpraat maar toen was ik er volgens mij al wat langer. Of ben in nu zo abuis? Hoe dan ook dit artikel van jou staat mij niet bij.
Nou is het natuurlijk een niemendalletje maar wel een heel leuk niemendalletje. Dus als je een duim van mij kreeg, was dat blijkbaar omdat je me hebt laten grijnzen.
In de Xeadtijd was ik nog niet zo driest, was bang me op te dringen en bleef bescheiden op de achtergrond.
Aan de andere kant weet ik wel dat toen er (weer?) over prietpraat geklaagd werd ik uit pure baldadigheid achter een aantal van mijn artikelen een onderzin plaatste met een waarschuwing en nog steeds heb ik een zilla die Overdenkingen, Prietpraat en Andere Zaken heet. :)

Was vroeger alles beter? Welnee. Toen lag er ook niet altijd sneeuw (het was ook wel eens zomer, weet je)
Dit was in maart of april 2012. He woord 'prietpraat' is daarna wel vaker door ondergetekende en een paar anderen gebruikt, het ligt gewoon lekker in de mond. Ik hou wel van ouderwetse uitdrukkingen.

Hou dat baldadige lekker vast; staat je goed! ☺☺

In mijn jeugd lag er veeeeel meer sneeuw en ook nog hoger. Dat zijn de dagen die ik onthouden heb. De grijze motregendagen ben ik vergeten. ;-)
Toen was ik er al wel, maar misschien had ik even een dipje?
Baldadig zal ik wel altijd blijven, ironie past me wel - soms met een uitglijer richting sarcasme maar dat komt niet zo vaak voor ;)

Ik kan me nog een bepaalde winter herinneren toen de sneeuw echt huizenhoog lag. Als je in een plaggenhut woont of de wind het sneeuw tegen het huis liet ophopen.
1979 - we hadden de mooiste sneeuwtunnels van de straat.
Ik heb XEAD niet meegemaakt en kan daarover dan ook geen mening geven. Het zal er qua perikelen waarschijnlijk niet veel anders geweest zijn dan het nu op Plazilla is.

Ik hou meer van het werkwoord 'prijzen' dat (onderbouwd) in reakties wordt gebruikt dan van het gelijkluidende zelfstandig naamwoord welke door een 'commissie' wordt uitgereikt; de eerste vorm heeft wat mij betreft de meeste waarde, de tweede is slechts ego-strelend en dat zegt mij niet zo veel.

En dat is denk ik precies wat ik probeer te zeggen, al doe ik wel weer mee met de schrijfopdrachten.

Dubbel eigenlijk, vind je niet?

Moet kunnen toch? Zolang het ongewilde competitie-element voor jou een extrinsieke rol speelt bij het schrijven, is er niets aan de hand.
Jij bent inderdaad van 'na die tijd'. ☺

Ik kan me herinneren dat er van de kwaliteitsmedailles van Tim wel een positief effect uitging.
Je kreeg maar een tientje of zo extra bijgeschreven, maar het was toch een soort 'beloning' en een soort opvoeden door 'positieve bekrachtiging'. Thalmaray grossierde in die dingen, zal je vast niet verbazen. ☺

Maar inderdaad, een oprecht geschreven mooi commentaar, dat is iets dat je jaren bij kan blijven.
Goede oprisping van nostalgie. Zef ben ik een flinke tijd hier weg geweest, maar Ik moet zeggen dat ik een aantal schrijvers vanuit de eerste jaren, hier nog steeds aantref, alhoewel velen van hen niet meer echt actief zijn.

Dat zogenaamde geld verdienen via een artikel schrijven heeft mijzelf nooit aangesproken. Ik werd zelf ooit lid van Xead omdat het naar mijn mening een leuke mogelijkheid was om korte verhalen en semi-vaktechnische artikelen te posten, gelijk hetgeen ik thans weer op bescheiden wijze doe. Wel vond ik het schrijversniveau toen der tijd lager liggen dan vandaag de dag. Veel artikelen die ik toen las stonden soms stijf van de taal en schrijffouten. Terwijl ook veel artikelen gewoon waren gepikt van het internet - van andere auteurs - en vaak zelfs zonder noemenswaardige aanpassing in de tekst, via XEAD alsnog werden gepost...

Ik kan mij herinneren dat Tim toen enkele schrijvers hierop heeft betrapt en hun account heeft verwijderd. Wat betreft dat top tien lijstje ben ik het met de schrijver van dit artikel helemaal eens. Er werd door de administratie volgens mij toen niet naar de kwaliteit van het artikel gekeken, maar naar de hoeveelheid artikelen die een schrijver dagelijks kon posten... Trouwens: wie is werkelijk in staat de kwaliteit van een willekeurig artikel te beoordelen? Zeker als het om vaktechnische artikelen gaat... En waar leg je dan de lat. En hoe deel je die beoordeelde artikelen dan wel of niet in?

Allemaal zaken die bij een echte beoordeling komen kijken. Er zijn sites- in binnen en buitenland - waar men wel een zekere mate van beoordeling toepast. Het heeft echter allemaal voor en nadelen voor een schrijver, terwijl het vaak veel frustraties op zal leveren. Het huidige systeem van Plazilla heeft eveneens voor en nadelen. Maar ik vind de voordelen het winnen van de nadelen, als je tenminste niet gelijk van schrijven rijk wilt worden...
Mee een!