Spelen met taal: schrijf een ellenlange zin

Door Nonnie gepubliceerd op Sunday 12 April 10:45

Sommige schrijvers doen dat: zij fabriceren ellenlange zinnen, die als op hol geslagen paarden door het taallandschap galopperen om na een avontuurlijke tocht briesend tot stilstand te komen met een bevrijdende punt. Het is daarbij de kunst om te zorgen dat de lezer niet verdwaalt in het oerwoud van woorden en beelden. Een enkeling presteert het zelfs om een complete pagina te vullen met een zin, een krachttoer, die niet veel schrijvers gegeven is.  Zelf ben ik geneigd om de lat voor een eerste poging iets minder hoog te leggen en de limiet is daarbij gelegd op een zin van minimaal 12 regels. Even voor de duidelijkheid: het gaat hier dus om één zin, die begint met een hoofdletter en eindigt met een punt. Tussendoor mogen komma’s worden gebruikt, maar geen punten of andere leestekens die duiden op het einde van een zin, dus ook geen punten vermomd als komma’s.

Ik moet eerlijk toegeven dat het me nog niet meeviel om zo’n lange zin te produceren, maar ik heb toch een bescheiden poging gewaagd met de volgende zin als resultaat:

Op die verder weinig avontuurlijke vakantie in Frankrijk, waarbij we dat jaar voor het eerst gezamenlijk als gezin hadden besloten om voor de verandering eens te gaan kamperen, brak midden in een broeierig warme en onaangename nacht het noodweer los, waarbij pijpenstelen in een rap en ononderbroken tempo op het dak van de roestige vakantiecaravan neerkletterden, hetgeen zoveel kabaal maakte dat mijn vader, moeder en mijn beide broers wakker schrokken en direct rechtop in bed zaten om vervolgens in paniek door elkaar te praten en te roepen, terwijl mijn vader op de tast op zoek ging naar het lichtknopje dat, zul je net zien, op dat moment niet thuis gaf, waardoor we met zijn vijven in het beangstigende donker stil bleven zitten luisteren naar de niet aflatende blikken staccato geluiden, die ons allesbehalve vertrouwd waren en waaraan we met geen mogelijkheid konden ontsnappen, waardoor we ons realiseerden dat we waren overgeleverd aan de elementen en dat er niets anders opzat dan te wachten tot het natuurgeweld voorbij was.

96c57e7118a08420493c3c56685fc2cc_medium.

Zo, nu eerst weer even op adem komen. Ondertussen heb je misschien ook lust gekregen om zo’n eindeloos lange volzin te vervaardigen. Laat mij je vooral niet tegenhouden. Even diep ademhalen en daar ga je.

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Reacties (53) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk! Lijkt me echt iets voor mij, dit :)
Zulke lange zinnen doen me trouwens ook denken aan José Saramago, die schuwde een kommaatje hier of daar ook niet.
Dat lijkt me nou ook. Dus ...
... zal ik proberen een zin te maken. Doe ik dat niet, kom je me maar aan mijn oren trekken ;)
Je mag nog even wachten omdat ik de twaalf regelige zin in mijn weekopdracht wil gaan verwerken, mits ik hiervoor natuurlijk de inspiratie heb om van de weekopdracht één fantastisch geheel kan maken omdat het natuurlijk wel een beetje moet kloppen.
Succes, meis.
Dank je wel. Ik verknal dan natuurlijk wel mijn eigen opdracht, omdat ik tegen de regels inga:)
In dat geval kun je het beter niet doen. Dat is toch zonde van het werk dat in je verhaal zit.
Een lange zin mag je ook hieronder zetten, hoor, maar je moet het zelf weten.
Bij deze bevestig ik mijn verontschuldiging voor het feit dat ik ten behoeve van het bij deze en zoals aanvaardde als eerder vermeld ten laste en zeker niet ten laatste met alle daaraan verbonden lusten en lasten of niet doorgehaalde in of overschrijvingen van dier zake op grond van nog tot ontbinden van meerdering ongeacht aan wie of welke dan ook geschiedt en geschreven in eigendom verblijvend met name wat betreft of anderszins zijnde hieronder echter niet begrepen is bij akte tot op de dag van vandaag als eerder vermeld gehandhaafd blijft en overgedragen over en weer als zodanig als het hart wier muren gemeen zijn zulks onder verplichting van het lijdend als heersend hier aangegeven in de hierboven en eveneens in de tot mijn spijt als zodanig in kruisarcering op die en zeker ook op dat wat ik mij in deze dus bevestigd zie en zal zien zeker voor de tenuitvoerlegging van deze alsmede die als mij bekend staan en daarvoor bij deze verlenen waarvan akte.
Heel knap. Ook het ambtelijke jargon beheers je tot in de puntjes.
Een tien met een griffel.
Ik noem het mijn akte van verstandsverbijstering ;)
Een passende naam. Hahaha.
Prachtige zin
En een dergelijke uitdaging wordt dan op een stralende zondagochtend door onze Nonnie op de site geplaatst, zodat we, terwijl we ons door de zon bruin laten bakken, allemaal ineens in lange zinnen denken en wij ons, als schrijver in hart en nieren, er echt niet meer van kunnen weerhouden dit zelf eens een keer uit te proberen, waarbij we ons bijna de tong afbijten op eenvoudig te verhaspelen woorden en op ondenkbare zinnen die bijna in onze strot blijven steken, ware het niet dat we het voorrecht hebben dat we deze zin of onzin gewoon uit ons toetsenbord kunnen laten rollen en daarbij ook nog het geluk hebben mens te zijn, wat wil zeggen dat we taal eindeloos kunnen produceren zonder een zin af te breken, omdat de grammatica van iedere taal dat nu eenmaal toestaat, immers, wanneer dat niet zo zou zijn, zouden we niet van een echte taal kunnen spreken en gaat die ellenlange zin al ruim voordat deze het recht heeft van bestaan in rook op.. :)
I love it! ☻☻☻
Geweldige zin.
Je geeft me het gevoel dat je nog uren door kunt gaan.
Top!
Ik hou er wel van, van ellenlange zinnen, als het tenminste meer is dan

"ik schrijf gewoon op wat ik wil want iedereen mag hier gewoon een mening hebben en ik heb er helemaal tabak van als je net als ik weer een brief van een incassobureau gekregen hebt omdat die viezerikken maar niet kunnen ophouden met graaien het gaat toch helemaal de verkeerde kant op in dit rotland en nou zijn er ook al van die narcisten die beweren dat ik niet mooi genoeg schrijf en dat ik me maar moet aanpassen aan de normale schrijfregels en ja pffff wie zijn zij nou en wie bepaalt er dan wat de regels zijn als iedereen me toch wel kan begrijpen al dat moeilijke gedoe is alleen maar verzonnen door arrogantelingen en mensen die denken dat ze hier het juffie of de meester mogen spelen alsof zij nooit fouten maken en alsof zij niet gewoon elke dag op de wc moeten poepen net als mensen zoals ik en snappen ze dan zelf niet dat ze door zich maar te blijven aanpassen aan regeltjes die ze zelf niet hebben gemaakt een makkelijke prooi vormen voor de kleine bovenlaag die ons soort mensen maar blijven uitzuigen totdat er iemand opstaat die er wat van zegt maar ja daar wordt toch nooit naar geluisterd."

Ik herinner een een zin uit Der Steppenwolf van Hermann Hesse, van wel een hele pagina lang. Geen woord te veel.

Misschien ga ik dat vandaag ook nog proberen. Ik vind het een mooie uitdaging. Maar nu luister ik even naar Linda, Roos & Jessica met 'Ademnood'. ☻☻☻
Verder alles goed met u Meneer Inglorious? -))

Ohh dat is best een leuk liedje.
Ik vraag me af wat is er mis met dat soort lange zinnen die mensen hebben toch groot gelijk waar gaat het naartoe met deze wereld 40 jaar geleden heb ik een klein trauma meegemaakt dus ik vind persoonlijk en dat is alleen mijn mening maar ik zou het geweldig vinden als je het ermee eens bent en misschien ook nog een hartje geeft waar was ik nu ach ja ik heb geen perfecte jeugd gehad en ik ben de ENIGE PERSOON in de hele wereld wie dit overkwam dus ik vind dat ik een voorkeursbehandeling moet krijgen alweer alleen mijn mening hoor ik schrijf toch hoe en waarover ik zelf wil het is een vrij land niemand heeft mij te zeggen wat mag en vooral niet mag al die wijzende vingertjes van mensen die denken dat ze beter zijn dan mij ik lach er mee terwijl ik een zoveelste depressief schrijfseltje verzin ja ja ik lach er mee je moet me niet geloven het is toch lekker zo ik ben zoals ik ben en daar kan niemand iets aan veranderen en als je er een probleem mee hebt dan vind ik dat alweer geheel persoonlijk een teken dat je jaloers op me bent ja jaloers je hebt het goed gehoord xxx♥

(breathe in - breathe out)
---- tegen ----
2
en dan vergeet ik nog een punt te zetten achter deze geweldige zin. haha
Nonnie tegen ----
1
Psssst, je smokkelt wel een beetje hier en daar, maar het is je vergeven.
Ik geef even niet thuis. De Heer Waaijer zal zich in zijn graf omdraaien als ik weer te lange zinnen maak. En commentaar van mijn zussie krijg ik dan ook trouwens. Andersom ook hoor, dus ik denk dat hier niet het grootste probleem onze ( bijna gehate) leraar is maar de zusterlijke problemen. ☺
Oei, zit ik nu met de pollepel in de linke soep van zusterlijke relaties te roeren, om maar in de terminologie te blijven van de schrijfopdracht van deze week?
tegen Nonnie
1
Denk het. Dus als wij ruzie krijgen is het jouw schuld? Een troost daar hebben we jou echt niet voor nodig hoor. En in het onwaarschijnlijke geval dat we ruzie krijgen, en je mocht het merken, dan raad ik je aan om je er vooral buiten te houden want anders sluiten wij de gelederen en krijgen ruzie met jou, wat geen pretje voor je is want wij kunnen echte viswijven zijn als het er op aankomt, niemand mag zich met onze ruzies bemoeien alleen wij zelf. Vraag maar aan die arme broer van ons.
Verder zijn we altijd heel lief en aardig hoor.
Nou, zover wil ik niet gaan.
En als jullie ruzie maken of willen maken, stap ik sowieso even opzij om jullie je goddelijke gang te laten gaan. Wees maar niet bang.
tegen Nonnie
1
IK denk ook niet dat het je zal lukken om ons ruzie met elkaar te laten krijgen. Heel verstandig om dan maar even weg te wezen. ☺☺☺
ehm, ik ben juist die vreselijk ellenlange zinnen, compleet met bijzinnen en stukjes tussen haakjes, aan het afleren, wat - moet ik nederig bekennen -mijn leraar Nederlands de heer Waaijer (die ook al weer een jaartje of vijftien, misschien wel meer ook daar wil ik afwezen, het huidige bestaan met het eeuwige heeft verwisseld) tot wanhoop, maar geen voortijdig verscheiden - gelukkig - heeft gedreven, dus vergeef me, mijn lieve Nonnie, dat ik me er vandaag met een Jantje van Leiden afmaak; wat overigens wel een grappige gezegde is wanneer je bedenkt dat mijn oma uit Leiden, en de dame - waar ik overigens geen goede herinneringen aan heb, maar laten we wel wezen dat heb ik aan geen van mijn grootouders - wel degene ben naar wie ik vernoemd ben, overigens wel met een heel wat goed klinkende voornaam dan Jans - wat hier in het Noorden toch gewoon een jongensnaam is!
staat er toch nog ergens een fout in Ben moet natuurlijk Is zijn - zoek zelf maar uit waar.
Er wordt ook nog eens een speurtocht aan gekoppeld. Zie je wel hoe leuk lange zinnen gewoon zijn?
Als ik dit zo lees, vermoed ik dat jij een van die schrijvers bent die met twee vingers in de neus doorstoot naar een zin van een complete pagina. Waarom zou je het afleren? Die leraar, waar je aan refereert, houdt je niet meer tegen, tenzij je toestaat dat hij vanuit zijn graf nog over jou regeert. En die lange zinnen met al die tussenzinnen, die maar eindeloos door meanderen hebben een geheel eigen charme. Eigenlijk zijn ze geweldig leuk.
tegen Nonnie
1
Wel ja, zal Waaijer leuk vinden. Die hield ervan zijn leerlingen te terroriseren met sarcasme en cynisme. Heer en meester op school - voetveeg en knecht thuis. Zo werd gefluisterd. Goed klinkende naam moet natuurlijk beter klinkende naam zijn.