Happy Birthday

Door CreepHouse gepubliceerd op Friday 10 April 13:47

Tom was net ingestopt door zijn moeder, maar hij was nog niet moe. Hij zat nog vol energie want morgen was zijn verjaardag. Het allerliefste wou hij een nieuwe fiets, want die hij nu had zaten nog  zijwieltjes aan en dat vond Tom maar niks. Hij werd 5 jaar en had helemaal geen zijwieltjes meer nodig. Al hoewel op Frans zijn fiets zonder zijwieltjes viel hij nog wel eens, maar met zijwieltjes zou hij ook nooit anders leren. “een rode met een handrem” mompelde hij tegen zichzelf. De boom van de buurman tikte zachtjes tegen het raam aan. Tom schrok ook al deed de boom dit altijd al. Tom zijn vader had gezegd dat Tom nu een grote jongen werd en grote jongens hadden geen lampje meer aan tijdens het slapen. Tom werd nu toch wel bang en riep voor zijn moeder. Zijn moeder kwam naar boven en lachte lief naar Tom. “Wil je het lampje weer aan doen, ik vindt het toch eng”. Zijn moeder glimlachte en deed het lichtje aan. Ze keek Tom aan en zei “is het zo beter?”. Tom knikte en keek nog even naar zijn moeder. Hij voelde zich altijd op zijn gemak als zijn moeder er was. Toen zijn moeder weg ging was het getik van de boom niet meer zo erg. Hij sloot zijn ogen en dacht aan de rode fiets die hij graag wou. Hij was nu half aan het slapen toen hij zijn raam weer hoorde. Dit keer was het meer een klap. Bang riep hij zijn moeder. Tom had er spijt van dat hij riep. Zijn grootste angst kwam uit toen zijn vader binnen kwam. “wat is er nu weer?”. Zijn vader was geïrriteerd dit straalde er heel erg van af. “er is dus niks” bromde zijn vader “en heb je dat lampje ook weer aan baby”. Tom vocht de tranen terug en draaide zich weer om. Zijn vader was altijd al een gemene man geweest, en hij was op zijn ergst op vrijdag avond als hij gedronken had. Tom probeerde weer te slapen en was opgelucht dat zijn vader het licht niet had uitgedaan. Nu zag hij een schaduw bij het raam bewegen. Hij was bang maar durfde niet weer zijn ouders te roepen. Het was vast de boom van de buurman dacht hij, hoopte hij. Hij vergat de schaduwen al snel weer en keek op zijn klok 22:12. Het was bijna zover. Hij hoopte dat zijn ouders direct boven kwamen met de fiets als het 12 uur was. Het kraken van zijn vloer verbrak zijn gedachte gang. Hij durfde niet onder zijn deken weg te komen om te kijken wat het geluid maakte. Nu hoorde hij het weer maar iets dichter bij. In zijn hele leven was Tom nog nooit zo bang geweest. Zelfs zijn vader kon het niet zo bang maken. Hij was zo bang dat hij zijn ouders niet eens meer kon roepen. Na enkele seconden was het dood stil. Nog steeds te bang om onder de dekens weg te komen bleef Tom geluidloos liggen. Langzaam deed hij de deken iets omhoog om te kijken of er iets was. Zijn kamer was leeg, het enige wat hij zag was het licht van zijn lampje en dat van zijn wekker. Hij keek naar de wekker en schrok er van dat het al 23:46 was. Tom was de geluiden vergeten en dacht nu alleen nog maar aan de rode fiets. Hij kroop onder de dekens vandaan en ging weer normaal in bed liggen. Het was kouder dan hij dacht, maar dat maakte niet uit want ieder moment konden zijn ouders zijn kamer binnen komen. Het was nu 23:58 nog maar twee minuten, alleen werd Tom wel heel moe en dommelde weer een beetje weg. Totdat hij het gevoel kreeg dat er aan zijn deken werd getrokken werd. In een keer was hij weer wakker, want hij verwachte zijn ouders. Teleurgesteld zag hij dat zijn kamer leeg was. Hij draaide zich om en keek naar zijn wekker die nu op 23:59 stond. Nog minder dan een minuut en Tom was nu klaar wakker. Hij keek naar de klok en zag hoe hij op 00:00 sprong. Op dat moment voelde hij een koude rilling en bewoog er iets onder zijn bed. Hij was bang. Een koude hand met lange nagels gleed over zijn mond. Nu fluisterde een kille stem in zijn oor: happy birthday Tom.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.