Engelengeduld 6

Door Marvak gepubliceerd op Sunday 05 April 20:47

Engelengeduld 6
Bij het inpakken van de rugtassen, kwam een terreinwagen aanrijden. Hierin zat de kampleider en enkele vrienden uit het kamp. Zij wilden ook weten hoe het gesteld was met de schramele hut.En wat de plannen van ons waren en zo vertelden we alles en werd het door ons allen gemaakt.

Het nieuwe kamp
overal lag er bouwhout, spijkers en hamers. De een deed dit en de ander dat op een gegeven, een hoop getimmer en op een moment pakte ik een hengel en liep naar het stroompje beneden aan de heuvel.
                              b3b7d9c18d13267d4d8e8b7abf8fe1e3_medium.
                                                 ik aan het vissen
Ging  heerlijk bij het water zitten en gooide de hengel met aas uit. Na een paar minuten had ik al beet maar omdat de groep groter was geworden moest er meer vis gevngen worden. In de luwte van de wind en de gloeiende avondzon bemerkte ik opeens dat het water hoger gekomen was.
De kei waar ik op zat was niet meer te zien , ik keek om me heen waar het land was maar ook dat was niet te zien. Snel pakte ik alles op en liet me een stuk in het water zakken na een paar stappen voelde ik vastigheid onder mijn voeten. Nu moest ik nog de heuvel opkomen want door het water waren mijn laarzen aardig vol gelopen. Stukje bij stukje kwam ik verder  en bereikten ik De Oude Hut. Iedereen keek om en sommige begonnen te schaterlachen om mij. Zwaar puffend en met een rood ingespannen hoofd kwam ik weer bij de groep.Tot ze de emmer met de gevangen vis zagen.
Hielpen ze gauw mee en verlosten mij van mijn zware laarzen en visspullen. De een ging gauw hout halen de ander een paar pannen en zo konden we allemaal een heerlijk gebakken vis eten, na alle commotie die ik teweeg had gebracht.
Wij bleven toch met zijn drieen in de nieuwe hut en de rest ging weer naar het kamp. Het meeste was al gedaan en nu konden we een plateau aanleggen met een stenen trap zodat er minder water en modder bij de hut terecht zou komen.
maar hoe kwamen we aan tegels? In dit moeilijke bereikbare gebied.
In het kamp werden briefjes bij de winkels gehangen. Bij de boeren in het aangrenzend gebied werd gevraagd wat zij nog over hadden  Beetje bij beetje kwam alles bij elkaar. De 1 bracht dit en de ander dat. Ook vonden de meeste het een goed idee omdat de Oude hut  door vele generatie’s  en mensen werd gebruikt.
Na een week werden boomstammen neergelegd. Ieder van ons voor begon 1 voor 1 een tegel neer te leggen.En zo was het plateau af maar nu moest de trap nog.
Marvak©2015

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geduld is een schone zaak, mooi geschreven