De oude Man!

Door Marvak gepubliceerd op Saturday 04 April 19:50

De oude Man!
Op een donkere winteravond ergens in de maand februari, begon het hard te waaien.
De takken van de eikenboom sloeg tegen het raam, wat een getik en  gekraak teweeg bracht. Op deze donkere winteravond  stond  een oude man leunend tegen de muur. De harde wind proberend te ontwijkend. De gure wind die hard  in zijn gezicht sneed. Snel pakte hij een das uit zijn zak van zijn mantel en bedekte hiermee zijn handen en hield ze voor zijn gezicht.

Zo gauw hij kon liep  hij naar het bospad weg uit de wind en waar vlakbij zijn huisje stond.
Toen de oude man aankwam bij zijn schamele woninkje en de deur opende…. Hoorde je de scharnieren, piepen, kraken en  gieren. Het geluid ging door merg en been,  de oude man mompelde dat moet ook nog geolied worden.

Hij dacht aan vroeger toen  hij met zijn vrouw een goed leven had.  Van het boerenleven  kon hij extra personeel in dienst nemen .zijn koeien en sschapen voeden en daarvan kon hij alles in het winkeltje verkopen. Maar ja , ondertussen was zijn vrouw heen gegaan. En hij ouder was geworden En al zijn personeel  ander werk hadden gekregen was er armoede ontstaan. Zijn woningkje  kon hij niet meer onderhouden en daarom …..
overwoog hij of hij niet beter in de stad kon gaan wonen .

Hij hoorde zoveel verhalen over het  grote huis. Waar ieder een slaapkamer , keuken en woonkamer hadden. Ook werd er ontbijt en warm eten gebracht.  Als je alleen bent ben je toch niet alleen dacht hij. Altijd was er wel iemand waar hij een praatje mee kon maken. Over zijn hobby.
Zijn hobby die hij hier  met een gerust hart uit kon voeren. Waar hij wel de ruimte om zich heen had. Bij zijn schramele woninkje.Delta vliegen.

Hij keek dan naar de lucht en wist nu kan ik erop uit. Zo hoefde hij Geen rekening met iemand te houden. In het nieuwe huis natuurtlijk wel maar misschien waren er meer mensen die zo’n hobby hadden. Deltavliegen.
Hij zou morgen wel naar de stad gaan langs zijn nicht, die er al een paar maanden woonden. Zij kon hem wel  vertellen wat hij moest doen.

In de vroege ochtend liep hij weg van schramele woninkje. Met wat eten op zak  en liep en liep. Uiteindelijk kwam  hij in de stad aan, maar waar moest hij nu heen . Aan ieder die langs liep vroeg hij waar de straat was met  dat grote huis  en waar veel  mensen bij elkaar woonden. Bij een stoplicht moest hij over steken en dan zag hij het vanzelf. Voor zijn neus stond er op elke Hoek een stoplicht dus waar moest hij nu heen.

In de verte….
zag hij een bloemenstalletje en liep er gauw heen. Voor zijn  nicht kocht hij een bloemetje. De bloemenman zei dat hij er bijna was. Die straat door en dan de hoek om en dan ben je er. Hij bedankte de man en ging weer verder.

Uiteindelijk zag hij zijn nicht staan en wuifde met de bos bloemen naar haar. Lachend liep ze naar haar neef toe en zei: hehe gelukkig ben je er.

Kom binnen, ik heb je veel te vertellen.

Het was ook een lange wandeling begon hij tegen zijn nicht, snel schonk ze een mok koffie in en gaf deze aan dr neef….
Marvak©2015

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.