Lichtpuntje

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Saturday 04 April 19:46

Lichtpuntje

Soms zit alles even tegen. Grote of kleine tegenslagen. Dan is je wereld even donker en grauw. Als je het dan even niet ziet zitten, zoek je wanhopig naar een lichtpuntje. Iemand bij wie kunt uithuilen, iemand die je troost. 

lading

Ik heb een hekel aan het woord "lichtpuntje". Ik heb er een nare herinnering bij. Mijn nu-ex vertrok van de ene op de andere dag met de mededeling, of eigenlijk een vertwijfeling, of hij nog wel van mij hield .. en hoeveel hij van die ander hield. Mijn wereld stortte in. Nooit had ik verwacht dat hij een eind aan onze relatie wilde maken, en helemaal nooit had ik vermoed dat hij verliefd op een ander was geworden.

Weken later stond hij huilend in mijn woonkamer. Zij, die ander, wilde hem niet meer zien en had hun relatie verbroken. Jammerend stond hij tegen de muur: "en zij was mn enige lichtpuntje". 

Ik, cynisch en boos door zijn gedrag, schamperde minzaam dat "ik toch ook geen lichtpuntje had" sinds hij was weggegaan! Pff .,. zielig gedoe, terwijl hij dit zelf had veroorzaakt! 

Sindsdien hangt er voor mij een negatieve lading aan het woord "lichtpuntje". 

 

zoeken en vinden

Toch zocht en vond ik ook een lichtpuntje, een reddingsboei, iemand om me aan vast te klampen in deze moeilijke tijd van scheiden. En langzaam maar zeker klom ik uit het dal en vond ik de moed om mijn reddingsboei los te laten. Ik kon weer verder op eigen kracht. 

Mijn nu-ex vond ook een ander, trouwde ermee en werd weer gelukkig. Eind goed, al goed. Of hij zijn "lichtpuntje" ooit nog gezien heeft weet ik niet. Dat doet er ook niet toe. Hij vertrouwde op haar, en zij  liet het afweten toen het eropaan kwam. 

 

andere tijden

Nu zijn er andere tijden, Nu is een vriendin van mij in een soortgelijke situatie als ik toen. Van de een op de andere dag een verlaten vrouw. Zonder opgaaf van reden, zonder uitleg, zonder excuses. Zij blijft achter, vol vragen, onbegrip, frustratie en woede. Ik herken het.

Ik kan niks voor haar doen. Behalve een lichtpuntje zijn. Een schouder om uit te huilen, een arm om te troosten, een luisterend oor bieden.

Ik kan haar lichtpuntje zijn. En op de een of andere manier klinkt dat juist heel goed, heel positief. 

nog meer leed

Alsof één vriendin in nood niet genoeg is, lijkt het wel of mijn halve vriendenkring narigheid heeft. De een valt van haar fiets en blijkt haar voet ingewikkeld gebroken en verbrijzeld te hebben. De ander beleeft spannende uren wanneer haar zwangere dochter met bloedingen wordt opgenomen in het ziekenhuis. 

Nog weer een ander zit bij moeders in het ziekenhuis, waarschijnlijk toch weer foute boel met dikke darmkanker. En nog weer een ander heeft te maken met een totaal onverwachts ontslag. Pff .. heftig allemaal.

Ik kan niet zoveel betekenen, ik kan de ellende niet ongedaan maken of oplossen. Maar een steun, schouder, luisteraar of juist afleiding kan ik wel zijn. 
Knuffels genoeg. Misschien mag ik hun lichtpuntje zijn?

 

 

© SanneSchrijft 2015

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi ,laat het licht weer schijnen.
een allerkleinste lichtpuntje kan een betekenis zijn van leven en dood, dus zo belangrijk! Mooi geschreven en jij lijkt mij een waardevol lichtpuntje!