Johannes jager

Door Priscilla van duinen gepubliceerd op Saturday 04 April 14:22

Lieve Johannes

De maand februarie is er al weer

Dit is de maand dat je mij verliet

En dat doet me nog steets verdriet . waarom kreeg je deze ziekte KANKER

We hebben samen zo veel mee gemaakt laast keek ik door de foto's en zach onze trouwfoto's

We waren gelukkig met ze twee

We zijn op 23-02-2009 getrouwd en haden het zwaar en we haden het bijna gehaald

Jamer we waren nog net geen jaar getrouwd want op 20-02-2010 ben je overleden onze trouwtaart was al klaar die moest ik nog op halen dat heb ik ook gedaan

Je laaste wens was dat je graag thuis bij mij wou zijn

Dat heb ik ook gedaan het was zo dubbel en pijn en traan op onze trouwdag je lag er bij maar ik vond het niet fijn

Heb dagen en nachten gehuild om jou ondanks dat je nog in huis was

Op 1-03-2010 hebben we jou weg gebracht die dag vergeet ik nooit meer

Toen kwam het besef je bent er echt niet meer en dat doet me zeer

Ik denk vaak trug aan de tijd

Toen we voor het eerst elkaar tegen kwamen

Ik had verdriet en jij trooste mij met een arm om me heen en een lach jij zorgde dat ik me zelf weer kon zijn vele gespreken haden wij met een lach en een traan jij liet mij voelen wat echte liefde was

Toch is mijn wond niet geheeld en de pijn ondragelijk

Elke keer als ik in de keuken sta dan komt er weer een lijkenauto langs

dan krijg ik weer de rillingen over me heen en schiet er een traan

Met de vraag waarom moest jij gaan je was nog zo jong

Je zij elke keer tegen mij . ga verder met je leven als ik er niet meer ben je bent nog zo jong

En ja ik ben verder gegaan met mijn leven en super gelukig met mijn gezin

Maar kan jou niet vergeten elke dag denk ik aan jou en heb soms het gevoel dat je zo dicht bij me bent

Toen je thuis lag opgebaard kwamen er mensen aan de deur met de spraak

Ik kom je het eeuwige leven brengen toen ik ze in huis bij jou liet zij ik nou haal hem dan uit zijn kist ... ze waren stil en wisten niet wat ze moesten zeggen  ik heb toen gezegt ik ga pas geloven en naar de kerk als jij weer tot leven was maar tot op hedden ben je niet trug gekomen

Gisteren ging hier de deurbel dus ik doe open een heel gesprek bla bla bla uit eindelijk zijden Ze dat jij ook nog wel weer op stond uit de dood nou ik heb weer gelachen en zij als hij hier Voor me deur staat en het met eigen ogen heb gezien dan pas ga ik geloven en niet eerder Maar wat ze niet weten is dat het mij heel veel pijn doet als ze met dat soort dingen komen om Dat ik zekker weet dat jij niet meer trug zo komen in mijn leven

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.