Kermis in de hel

Door Marcker gepubliceerd op Thursday 02 April 00:53

Aan de rand van de beschaving zat een engel op een wolk mistroostig naar de aarde te kijken. Onder hem was het een lawaai van jewelste. Duizend bommen en granaten, gehuil en geroep, hel en duivel. De engel nam twee plukjes wolk en propte ze in zijn oren.
Een andere engel kwam aangevlogen. Aangetrokken door het spektakel, dat evenwel aan het oog was onttrokken door kruitdampen en dikke, smerige wolken van brandende olieputten. Hij tikte de andere engel op de schouder. 
Deze schrok zich de ammehoela - hij had de ander niet horen ruisen met zijn kingsize vleugels - en trok de pluk uit zijn linkeroor.
"Wat is dat hieronder?" vroeg de nieuw aangekomene,"feestje?"
"Oorlog," zei de ander mistroostig.
Het gezicht van de tweede engel klaarde op, "oh, kermis in de hel!"
Zijn kompaan had intussen weer de prop in zijn oor geduwd en probeerde tussen de slierten rook een glimp op te vangen van het strijdtoneel. Na een tijdje begon de ander zich te vervelen en vertrok weer, op weg naar rijstpap, gouden lepeltjes en eeuwig gezang. Het duurde een tijdje eer de eenzame engel met de proppen in zijn oor merkte dat hij weer alleen was. Plots zag hij iets omhoog dwarrelen. Het bleek een zieltje te zijn. Nog jong, van een kind. Verwonderd keek het naar de engel.
"Gossiemijnie, jullie bestaan écht!" riep het uit.
De engel keek beschaamd weg.
"Kun je me zeggen waar mijn zusje is?"
Haastig trok de engel de wolkjes uit zijn oor, "je zusje? Wanneer is die hier gepasseerd?"
"Een paar weken geleden."
"Sorry," mompelde de engel, "jullie lijken allemaal zo op elkaar!"
"Ja," zuchtte het zieltje, "hier wel hè."

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat heb je dit mooi geschreven, ondanks dat ik niet in een zo omschreven hel en hemel geloof heb je hier een mooi beeld geschetst, mijn complimenten,
Bedankt.