Review: onze Caribische cruise met Holland America

Door Victor Brenntice gepubliceerd op Thursday 26 March 18:53

Er zijn leuke vakanties. Er zijn fantastische vakanties. Er zijn helemaal geweldige vakanties. En dan zijn er cruisevakanties, die ervoor zorgen dat je op je allereerste cruise ooit meteen bent bedorven en niets anders meer wil. Zo’n laatstgenoemde vakantie heb ik vorige week mee mogen maken. En jawel... Dit was tot nu toe mijn beste vakantie ooit.

De route
a16e0e196f0cdfe9ca2daee27479deb3_medium.

Zoals op de kaart hierboven te zien is, vormde het in Florida gelegen Fort Lauderdale zowel het begin als het eindpunt. De eerste bestemming was Half Moon Cay (Bahama’s). Daarna stopten we op Grand Cayman, om vervolgens ook nog stops te maken in Cozumel (Mexico) en op Key West (Florida, VS). Men zou de route kunnen omschrijven als ‘een rondje om Cuba heen’. Inclusief de dagen die we op zee doorbrachten, duurde de reis 7 dagen.

Vertrek vanaf Latrobe
Mijn vrouw en ik hadden na enig onderzoek te hebben verricht besloten om een dag eerder te vertrekken en daarbij niet vanuit Pittsburgh, maar vanuit Latrobe naar Fort Lauderdale te vliegen. Dat bleek goedkoper te zijn en bovendien ligt Latrobe een stuk dichter bij onze woonplaats. Toen ik het parkeerterrein op reed van het vliegveld, dacht ik eerst dat ik op een uit de kluiten gewassen boerderij was aangekomen. Was ik verkeerd gereden? Nee hoor, zo verzekerde mijn vrouw me. Het is gewoon een piepklein luchthaventje. Zo klein zelfs, dat er letterlijk maar drie gates waren. Niettemin ging het gezegde ‘klein maar fijn’ zonder meer op, want de organisatie was bijzonder goed geregeld. Bovendien was het personeel erg vriendelijk. Het feit dat ik gratis kon parkeren en mijn auto gedurende onze hele vakantie mocht laten staan, maakte mijn positieve indruk van het luchthaventje compleet.

Fort Lauderdale
We vlogen met Spirit Airlines, een Amerikaanse prijsvechter die er niet voor terugschrikt om de nodige humor te gebruiken in hun marketing. Echter, ook over de punctualiteit hadden we niets te klagen, want ons toestel landde ’s avonds na een vlucht van een slordige twee uur en driekwartier op exact de verwachte aankomsttijd in Fort Lauderdale. Dat leverde de piloot een welverdiend applaus op.

f0f62fd7ee0b938e19ce4ebed20c83a7_medium.
Genomen vanuit het vliegtuig vlak voor de landing.

Nadat we onze koffers hadden opgehaald, namen we een taxi naar ons hotel genaamd LaTerrace Plaza. Het was een simpel en klein hotelletje, maar meer dan dat hadden we niet nodig. Onze kamer was schoon, het management vriendelijk en het dakterras – met een geweldig uizicht op het strand – liet ons weten waar het hotel zijn naam aan te danken had. Afgezien van een wc-bril die zijn pensioensgerechtigde leeftijd ruimschoots was gepasseerd en een vloer die ook net buiten de badkamer veel te nat was nadat je de douche uit was gekomen, ondervonden we geen problemen. We kunnen LaTerrace Plaza dan ook zonder meer aanbevelen en we sluiten niet uit dat we er in de toekomst nog eens zullen overnachten.

e0c4b60f6546368dcf1ce8f385945f36_medium.
Onze hotelkamer.

b5136e05fbc3aa923c9bf88413e6c393_medium.
Uitzicht vanaf het dakterras op het strand. Zo zag de zonsopgang eruit.

Fort Lauderdale zorgde ervoor dat we meteen in de vakantiestemming raakten nog voor de cruise was begonnen. Hoe kon het ook anders, met al die palmbomen op het strand en een bijzonder levendige boulevard die langs diverse restaurants en winkeltjes voerde. Ook de bakkerij waar we de volgende dag ontbijt hadden (Giorgio’s Bakery) mocht er zijn: gelegen aan een meertje, uitstekende service en heerlijke maaltijden.

Ons cruiseschip: de MS Nieuw Amsterdam
7bad5166cf5149e2407fcf36bb7b2b5c_medium.
Genomen vanaf onze pendelboot naar Half Moon Cay.

Niet lang na ons ontbijt was het tijd om ons richting de haven te begeven. Daar aangekomen bleken er reeds meerdere cruiseschepen te wachten op hun passagiers. Het is algemeen bekend dat cruiseschepen gigantisch groot zijn, maar om daadwerkelijk een idee te hebben van de grootte moet je het in levende lijve hebben gezien. Het zijn net drijvende flatgebouwen, maar dan een stuk groter. Het zien van een cruiseschip met je eigen ogen geeft je een zeker gevoel van trots dat je deel uitmaakt van de mensheid. Om in ieder geval een klein beetje een indruk te geven van de kolossale omvang van ons cruiseschip, de MS Nieuw Amsterdam, volgt hieronder een aantal imposante statistieken:
-Lengte: 285 meter (dat is bijna drie keer de lengte van een voetbalveld!);
-Breedte: 32 meter;
-Bruto gewicht: 86.000 ton;
-Capaciteit: 2106 passagiers en 929 bemanningsleden;
-Aantal verdiepingen: 11 (voor passagiers, 12 in totaal);
-3 zwembaden;
-Topsnelheid: 44,3 km/u;
-Aantal motoren: 6;
-PK: 48.000;
-Brandstofverbruik: grofweg 200 liter per kilometer (niet iets om trots op te zijn, wel een indrukwekkend gegeven).

Eenmaal aan boord gekomen, werden we overal enthousiast welkom aan boord geheten door het overwegend uit Indonesië afkomstige bedienend personeel. Het duurde niet lang voor we onze hut (aan boord ook wel ‘stateroom’ genoemd) op de vierde verdieping hadden gevonden. We hadden geluk, want we hadden een gratis upgrade gekregen naar een kamer met een van de grootste balkons die het schip rijk was.

16358461fe35ae990a0336b2a04f1ff3_medium.
Onze hut.

db095a56bee5a53412359bea034bbbfc_medium.
Ons balkon.

a70293e0c9f08d55a922b2650c6a7533_medium.
De badkamer in onze hut was niet groot, maar groot genoeg.

154e9a151a1db7e1fa6614f249256dfb_medium.
Onze hut was voorzien van een tv dat een kanaal bevatte waarop je locatie te zien was, alsmede aanvullende koersinformatie.

db98ebc6bae0acad5e1aa035fc73a04a_medium.
Iedere avond kreeg je bovenstaand formulier naar je kamer gebracht. Als je ontbijt naar je kamer gebracht wilde hebben, dan hoefde je slechts in te vullen wat je wilde hebben en als je het formulier vervolgens aan je deurklink hing, dan werd het de volgende ochtend naar ja kamer gebracht op een tijdstip van jouw voorkeur.

Voor ons vertrek vond er een noodoefening plaats, waar iedereen verplicht aan mee moest doen. Immers, in geval van een noodsituatie is het laatste dat je wil op een cruiseschip met 3000 mensen aan boord dat er paniek uitbreekt. Na een oproep werden we geacht om ons op een bepaalde verzamelplaats op het schip te verzamelen. Aldaar werd de aanwezigheid van iedere passagier gecheckt. Toen dat eenmaal achter de rug was, kon de pret pas echt beginnen. Het indrukwekkende geluid van de scheepshoorn gaf aan dat we nu echt aan onze cruise waren begonnen. Lange tijd heb ik op ons balkon gestaan en foto’s staan maken. Er bleken meerdere cruiseschepen rond dezelfde tijd te vertrekken, hetgeen mij de gelegenheid gaf om diverse mooie plaatjes te schieten.

Vanzelfsprekend heb ik het schip uitgebreid verkend en menig foto genomen van een hoop moois dat het drijvende dorp – want zo mag je het gerust noemen – te bieden had.

3d7643e42ed7d912a3d8fe2498f8f831_medium.
Indruk van het eten op het lido-dek.

8f17897c0b8d4ef5188702ab23057396_medium.
Prachtig meubilair in de stijl van de barok.

3708f094643c244bb1bf21bec6d611aa_medium.
Mooie liften met glazen liftkokers.

328b680434ff4ddbc86b149f6779fa22_medium.
Bewijs voor het aantal verdiepingen.

5103fb1d622a09a3dd80c1b4dc44b51c_medium.
Er was ook een kunstgalerie aan boord. Op deze foto heb ik een schitterend werk van Csaba Markus vastgelegd.

0267d642a081d312051030db4705e0e8_medium.
Het Manhattan Restaurant.

8ecef1167943983dcda93853d2419a15_medium.
En nog een restaurant.

e7a17ccd5e2cf08443072f1e5b4d3f1f_medium.
Het kraaiennest. Dit was een bar, bibliotheek en mediacentrum tegelijk.

ad4a2a7ff2097cc22a2a9e82c9222f7e_medium.
Het lido-dek in de avond bood een indrukwekkende aanblik.

205e4dbfc18b781ac4648b5b0c6f8a7e_medium.
Het atrium.

49f9dc1bc42d609842ece4af4a837e0c_medium.
De gangen naar de hutten waren zo lang, dat het einde ervan soms moeilijk te zien was.

29415f07e9c984bbcbcfa41d846bfdba_medium.
Jawel, er was ook een heus theater aan boord. Hier hebben we een leuke stand-up comedy show gezien.

fb944690fbbf2bb91fe86f3c7a163d47_medium.
Een van de bars aan boord.

e2a857aa02b20b9da40d64b13df29cfa_medium.
Overal op de boot waren mooie kunstwerken te zien.

5c24704580e2ca731db337dd9327ce33_medium.
Een van de zwembaden aan boord.

 

Half Moon Cay (Bahama’s)
9f2b8fcad2eef53c58d48ff167f9e2b9_medium.

865e7d63cb970d1f9b9c3af0fbdd0b03_medium.

023c11ecd5cd432477e52bbaf0f6808c_medium.
De dag na ons vertrek vanuit Fort Lauderdale kwamen we aan op Half Moon Cay, een klein eilandje op de Bahama’s dat in het bezit is van de Holland America Line (de cruisemaatschappij waarmee we voeren). Als je je in gedachten een beeld maakt van een tropisch eiland, dan is Half Moon Cay zo ongeveer wat je ziet: een waanzinnig mooi zandstrand dat bijzonder zacht aanvoelde onder mijn voeten en ongekend mooie kleuren van de zee. Bovendien heeft het zeewater een heerlijke temperatuur. Een grootschalige barbecue maakte onze stop op Half Moon Cay compleet.

Grand Cayman
0f34e90b8ebddcbe557b9e953ce6ff4f_medium.

6529945478b833ed263f30936bd5c3fe_medium.
Grand Cayman is het grootste eiland van de Kaaimaneilanden. Het bleek mijn minst favoriete bestemming te worden van de hele cruise: daar waar het strand op Half Moon Cay zo mooi was, maakte het strand hier een behoorlijk smerige indruk. Bovendien had ik nog nooit zo’n smal strand gezien en de enorme mensenmassa die erop bivakkeerde maakte mijn ervaring er al niet veel beter op. Het eiland zelf maakte een overwegend industriële indruk. Bijzonder was wel de mix van Europese, Amerikaanse en tropische invloeden die op het eiland waargenomen konden worden. Gelukkig bleek de zee hier  snorkelliefhebbervriendelijk te zijn en daarom besloot ik om de nodige snorkelattributen te huren. Een goede zet, zo zou blijken, want dat maakte het toch de moeite waard om een keer op Grand Cayman te zijn geweest.

Cozumel (Mexico)
Ik was nog nooit eerder in Mexico geweest. Eerlijk gezegd week het beeld dat ik van dit land had behoorlijk af van wat ik heb ervaren. Ik vermoedde namelijk dat het er nogal chaotisch was, maar niets bleek minder waar te zijn – in ieder geval voor wat Cozumel betreft. Alles was tot in de puntjes georganiseerd. Dat gold zowel voor Dolphinaris, het dolfijnenpark waar mijn vrouw en ik een heuze ontmoeting met een dolfijn hebben mogen ervaren, als voor de boottocht op een catamaran vanwaar ik een waanzinnig mooie zondsondergang heb gezien.

Een ontmoeting met een dolfijn moet je een keer hebben meegemaakt. Dolfijnen zijn bijzonder intelligente en vriendelijke dieren en in Dolphinaris waren ze maar al te gewend aan de aanwezigheid van mensen. Het personeel bleek over zeer veel kennis te beschikken en heeft respect voor de dolfijnen hoog in het vaandel staan. Zo hoog zelfs, dat ze de dolfijnen – zoals ons werd uitgelegd – nooit dwingen om iets te doen als ze daar echt geen zin in hebben. Dat kan ik natuurlijk alleen maar toejuichen. Gelukkig had ‘onze’ dolfijn wel zin in een ontmoeting en dus hebben mijn vrouw en ik een dolfijnenkus en een hand/vindruk mee mogen maken. De prijs van de foto’s die hiervan werden gemaakt was niet misselijk (58 dollar voor twee foto’s plus een handvol bonusfoto’s), maar vanuit een zakelijk oogpunt is het natuurlijk een ontzettend slimme beslissing geweest van de Mexicanen om de prijs zo hoog op te drijven.

b3b7873901331607bddc64371b8c8456_medium.

db4f6c12217fe678dd33aebb361c0368_medium.

0a035c4a34c8ed891c9a19e5282ec5af_medium.

We hebben met volle teugen genoten van de tocht met de catamaran. Angel (degene die de tocht leidde) en zijn crew hadden alles uitstekend geregeld: muziek aan boord, drankjes en de nodige humor. Gelukkig was de boot niet volgepakt, dus was er ruimte om rond te lopen en mooie foto’s te maken zoals hieronder te zien is.

3236c9b1a61b71e30f8579ca62aae05b_medium.

22ff290fba85d17f33c6303a5e4e0150_medium.

999aca192ab211ec5753c55631b7a0ef_medium.

De dag werd op passende wijze afgesloten met een Mexicaanse avond aan boord. Dat betekende lekker eten, muziek en dans!

5526ab35f244434a5fdc3d59f321fda2_medium.

5622d0513aa96f80a4ce35e62558617f_medium.

Key West
Key West maakt deel uit van de Florida Keys en is met dat gegeven het meest zuidelijk gelegen deel van de Verenigde Staten. Wanneer je er rondloopt, is het moeilijk om je te realiseren dat ook dit Amerika is. We hadden hier twee excursies geboekt: één voor de vlinderserre en één voor het aquarium.

Voor liefhebbers van vlinders is de vlinderserre een must-do, maar je hoeft beslist geen lepidopterist te zijn om aan deze excursie deel te nemen. Wie natuur in haar mooiste vormen kan waarderen, is in de vlinderserre aan het juiste adres. We hebben er vlinders gezien zoals we ze nog nooit hebben gezien en er bleek ook een aantal andere dieren rond te lopen. We zijn getuige geweest van een vlinder die uit de cocon kwam kruipen en ik heb zowaar een foto kunnen nemen van twee vlinders die op de pet van iemand die naast mij liep landden. Onze uitstekende gids Kyle bleek verder niet alleen veel van vlinders te weten, maar ook van Key West in het algemeen.

6577bb0896507282d3943d4c6a44c591_medium.

8d65d59182eac4875dcd9c9e051039b6_medium.

b426b19c07911e213e48d4f1daa5dba3_medium.

606936555fcd0d034d41f20d5ddd340c_medium.

ba2fa225e1a44520016628c005494e4e_medium.

Ook het aquarium mocht er zijn. Net als in Mexico bleek de kennis van het personeel over de dieren die ze verzorgden bijzonder omvangrijk te zijn. Het was hier waar we de gelegenheid kregen om een haai te aaien. Hoe dat aanvoelde? Een beetje als schuurpapier. In tegenstelling tot dolfijnen – die juist erg glad en solide aanvoelen – hebben haaien een tamelijk ruwe huid. Verder hebben we ook pijlstaartroggen gevoerd, dat ik evenals het ontmoeten van dolfijnen en het aaien van een haai een keer gedaan wilde hebben. Pijlstaartroggen zijn net als dolfijnen uitermate vriendelijke dieren. Om ze te kunnen voeren, diende ik een stuk vis zo diep mogelijk in het bad te steken waarin ze rondzwommen. Vervolgens was het een kwestie van geduld; pijlstaartroggen zwemmen namelijk voortdurend rondjes en slechts eens in de zoveel tijd stoppen ze bij je om een maaltijd te nuttigen. Gevaarlijk was dat niet, want hun staart was niet schadelijk (meer) en ze hebben geen tanden. Ze zuigen de vis uit je hand in plaats van dat ze bijtende bewegingen met hun kaken maken.

938b29112f29d95c10090d01e282ac78_medium.

4bf4dd13faf7d1dff71f536b49ae9771_medium.

7539b169251711181ef24e1843f25295_medium.

5881d34110a2d53fe51b536a938b0bb5_medium.

7d207900eac991151f6bd761053e7d79_medium.

Plus- en minpunten
Hoewel ik over het geheel genomen met volle teugen heb genoten van de cruise, waren er helaas toch ook behoorlijk wat minpunten. Zo bevatte het (smerige) koelkastje in onze hut blikjes frisdrank die letterlijk aan het roesten waren. Verder was het beddengoed welliswaar schoon, maar bleken zichtbare, oude vlekken een structureel probleem te vormen. Verder was de kwaliteit van ons ontbijt nou niet iets om over naar huis te schrijven. Dat gold overigens ook voor de maaltijden in het Manhattan Restaurant. Het was te eten, maar daarmee was alles gezegd. De bediening in het voornoemde restaurant was bovendien zo vreselijk traag, dat er een avond is geweest waarop we het dessert hebben overgeslagen. Een andere avond hebben we maar liefst drie uur moeten wachten voor we eindelijk onze maaltijden geserveerd kregen. Gelukkig zaten we aan tafel met een leuke groep mensen (het is in het Manhattan Restaurant gebruikelijk dat je zonder reservering vooraf bij andere mensen aan tafel wordt gezet), dus hadden we er niet zoveel erg in dat het zo lang duurde.

10b9a034df39aca74831dccb7c1f762a_medium.

1dfc2e79ca51d05b644522ba51a05313_medium.

62d1cc4f794699feebb257e6043fe576_medium.

Op het lido-dek was het eten (zowel in kwaliteit als in kwantiteit) in mijn beleving stukken beter, al kreeg ik de indruk dat het restaurant aldaar vaker gesloten dan open was. Ik moet zeggen, dat was behoorlijk vervelend. Ook frapant was het feit dat je wel water kon krijgen op het lido-dek, maar dat het geen deel uitmaakte van de menukaart van de roomservice.

Voor de rest was er ook een groot verschil in beleefdheid te merken tussen het bedienend personeel en personeel met hogere rangen. Hoe hoger de rang, hoe kleiner de kans leek te worden dat je gedag werd gezegd. Daar stoorde ik me aan. Zijn ze zo arrogant dat ze zich verheven voelen boven de mensen onder hen en de passagiers die voor hun diensten betaald hebben? Ik vroeg het me af.

Positief was zonder meer het feit dat we op een gegeven moment in het Manhattan restaurant in het Indonesisch werden toegezongen door een aantal leden van het bedienend personeel terwijl we een taartje geserveerd kregen waarop ‘Happy Honeymoon’ te lezen viel. Dat kwam als een leuke verrassing, want mijn vrouw en ik waren inderdaad op huwelijksreis al wisten we aanvankelijk niet hoe Holland America daarvan op de hoogte kon zijn gekomen. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat er iets ter sprake moet zijn gekomen toen mijn vrouw de cruise aan het boeken was over de telefoon. Verder was ook onze hut die avond in het teken gezet van onze huwelijksreis, compleet met handdoekkunstwerken in de vorm van twee zwanen die een hart vormden, rozenblaadjes op het bed en een kaartje waarin we gefeliciteerd werden.

9a136154305f815625c7c02f0fa71eba_medium.

9c09b4b27ba99e7cfb0c8a377affbb5e_medium.

Voorts kan ik niet vaak genoeg benadrukken hoezeer ik onder de indruk was van het bedienend personeel. Twee keer per dag werden onze kamers verzorgd en wanneer je ze met hun handen vol in een smalle gang tegenkwam en ze aanbood om als eerste te passeren, dan stonden ze erop dat jij als eerste doorliep. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik met de hoge mate van onderdanigheid de nodige moeite had. Het leek allemaal akelig dicht in de buurt van slavernij te komen en zeker als je hoort dat er soms werkdagen tussen zitten van 11 uur. Ik weet het, ze worden ervoor betaald, maar toch...

Slotwoord
Nu ik een keer op een cruise ben geweest, wil ik niets anders meer. Het idee erachter – niet alleen genieten van meerdere bestemmingen, maar ook van de reis ernaartoe – spreekt me enorm aan. Het is opmerkelijk dat de week in mijn beleving niet voorbij is gevlogen, in tegenstelling tot wat je zou verwachten. Ik denk dat dat komt doordat je voortdurend onderweg bent en tegelijkertijd van de reis zelf kunt genieten. Een cruise draait immers niet alleen om de bestemmingen die op de route liggen. Bovendien slaap je doorgaans ook niet uit op een cruise. Als we om acht uur ’s ochtends ons bed uitkwamen, dan was het laat. Ik denk dat dat komt doordat je zo min mogelijk wil missen als je op zo’n fantastische reis bent. Al is het maar de kop koffie die je op je balkon nuttigt nadat je je bed uit bent gekomen, met het zicht en geluid van de zee op de achtergrond. De zee is veel meer dan een grote plas water. Al dat water leeft en heeft een bepaalde aantrekkingskracht die moeilijk uit valt te leggen. Je moet het een keer hebben meegemaakt om dat daadwerkelijk te kunnen begrijpen. Al met al was mijn eerste cruise beslist niet de laatste, al was het – de fenomenale bediening aan boord ten spijt – wel de laatste met de Holland America Line. Op naar de volgende cruise!

db4dc74f0f13fe3198efb3706d02a90e_medium.

Vic & Evey On Tour

Meer zien en horen? Bezoek ons YouTube-kanaal Vic & Evey On Tour door hier te klikken >>>

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat prachtig verslag en wat een mooie reis en geweldige fotos staat bij mijn favos
........................
whaw... wat een heerlijke ervaring.
Dit is een droom van ons. Wij waren al in Cuba, van west naar oost .. nu nog eens eromheen varen :-)
Lekker leesbaar verslag en ja, als ik het zo zie heb je mij misschien zelfs wel
'om gekregen'
want als er iets was dat me nooit iets leek was het wel een cruise...
Wat een prachtig verslag
Mooi verslag met schitterende foto's.
En inderdaad: de zee is meer dan een grote plas water (daarom woon ik ook dicht bij de kust).
HAL is volgens mij wel een van de bekendste, maar niet de beste.
Check deze voor een volgende keer:

http://www.lifestyle-cruises.nl/zuid-caribbean-cruises.html
Mooi verslag en mooie foto´s. De bediening, serveren van drankjes/eten, vriendelijkheid en wat dies meer zei is gerelateerd aan de fooi die je geeft.
Dat is niet helemaal waar, want je betaalt sowieso een extra bedrag per dag per persoon voor de service die je krijgt.
Daar heb je gelijk helemaal gelijk in. Is een beetje standaard in de VS.

Herinner me nog iets geinigs uit las Vegas in 1990.
Lag met 2 mannen bij het zwembad van het Flamingo Hilton en we dronken redelijk door, alleen gaf ik altijd meer fooi en het meisje dat ons bediende bracht weer drankjes en één van de anderen was aan de beurt om te betalen en dat meisje zei:
"Nee, zij betaald, want zij geeft meer fooi."
Was wel heel brutaal, maar op dat moment kwam het er wel zo spontaan uit dat we dubbel lagen.