Nieuwe maandag

Door Marcker gepubliceerd op Monday 23 March 19:52

Halfacht maandagmorgen. Ik neem mijn zak met werkplunje en lunchpakket ter hand, kijk er naar, weeg hem in mijn hand en keil hem dan in de verste hoek van de gang.

Vandaag zal de economie het zonder mij moeten doen. Komt het door het gezeur op de radio vanmorgen, dat we met z'n allen langer zullen moeten werken? Door de statistische vaststelling dat de jongerenwerkloosheid nog nooit zo hoog is geweest? Of komt het door het feit dat de twee berichten, die vlak na elkaar afgedreund werden door de lusteloze nieuwslezer, elkaar zodanig tegenspreken dat ik spontaan het zuur voel opborrelen als ik erover nadenk?

Ik val, samen met het gros van de actieve bevolking, tussen twee stoelen in. Te jong om aan pensioen te denken, te oud om een carrierewissel te overwegen. Te jong om te kunnen genieten van seniorenkortingen op het openbaar vervoer, te oud om hip mee te huppen op een of andere fuif. Vlees noch vis. 
Sinds enkele dagen voel ik een eigenaardige bobbel aan mijn onderbuik. Eerst sloeg ik in paniek, maar nu weet ik wat het is. Een uitgemolken uier. Nouja, liever dat dan het zure gezicht van een uitgeperste citroen. 

Ik sta op straat te twijfelen en steek een sigaret op. Een afkeurende blik wordt me van verre toegeworpen door een oudere dame in een felgeel hesje met een rood-wit verkeersbordje in haar hand. Ostentatief kijk ik haar vol aan en blaas, als een woeste stier, de rook door mijn neusgaten. 
Dat ontaard in een geweldige niesbui, waardoor mijn ogen gaan tranen en ik niets meer zie van mijn directe omgeving. Als ik terug weer iets kan ontwaren staat de dame voor me. Ze heeft dikke, rood dooraderde koontjes en blijkt even breed dan groot te zijn. Ze zwaait met haar bordje onder mijn neus. 
"U bent een slecht voorbeeld voor de kinderen! Roken op straat, komaan zeg!"
Inderdaad, ik ben de baarlijke duivel.
"U zou beter een job zoeken," het wijfje houdt niet op. Ik voel dat mijn kleur de teint bereikt van de rand van haar bordje.
"Ik héb werk, verkeerstrol, ga terug de mensen treiteren met je pingpongpalet."
Ik storm naar binnen, grabbel mijn plunjezak en stap driftig naar de bushalte. Ik wacht om over te steken. De fluorescerende kobold laat me flink lang wachten tot er zich wat schoolkinderen om me heen hebben verzameld.
De werkweek is begonnen.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.