Memoires van een Muizenoma

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 20 March 11:26

De kleine muizenkindertjes tuimelden over haar voeten. Omamuis Roosje grinnikte en trok ze een voor een even tegen zich aan.

‘Hallo lieverds, hoe gaat het?’
Het kleinste muisje streek met zijn klauwtje over haar verrimpelde velletje.
‘Zeg, oma, heeft u misschien te lang in bad gezeten?’

Verbaasd schudde ze haar kopje: ‘Hoe kom je daar nu bij?’

‘Ik krijg ook altijd rimpels als ik te lang in het warme water heb gezeten.’ Omamuis trok even speels aan zijn oor en kreeg meteen een weemoedige trek op haar gezicht.
Een van de grotere muizenjochies zag het en vroeg: ‘Denkt u weer aan vroeger, oma? Vertel nog eens?’ bc60f2088a61f4e8e8b570d9bec3f7af_medium.


‘Eerst een lekker stukje kaascake met wat melk, daar worden jullie groot en sterk van, net als opa.’

Voor het zachte geproest dat volgde was Roosje Oost-Indisch doof. Even later zaten ze allemaal aan haar pootjes. De warmte van haar zachte pantoffels was niets in vergelijking met de warmte van deze kleine muisjes die vol liefde naar haar op keken. Oma Roosje wist wat er van haar verwacht werd en dus begon ze met zachte stem aan een verhaal dat lang, lang geleden geschiedde.

‘Er was eens … een klein dorp waar heel veel muizen woonden. Het lag verscholen in een donker bos. Alles was pais en vree, maar hoe meer muizen er kwamen, hoe moeilijker dat werd. Er kwamen niet alleen nieuwe muizen in het bos, maar ook heel vreemde dieren, die er moeite mee hadden dat de muizen zo klein waren. Ze moesten erg goed opletten dat ze de kleine muisjes niet op de tenen – of nog erger, de staart –  trapten. Zo kwam er een grote wasbeer in het dorp wonen die allerlei domme streken uithaalde. Hij was een nakomeling van een Maki, en een Spookdiertje met een heel scherpe tong. Daar konden de muizen niet echt aan wennen in het begin.  Ruudmuis merkte al snel op dat er onzekerheid in het dorp was geslopen. 

07f4ed84144011c4a7385bb8be63197e_medium.

Sommige muisjes wilden liever dat alles bij het oude zou blijven, maar hij was ervan overtuigd dat het allemaal beter zou gaan als de muisjes en de andere dieren eens een dag samen zouden gaan feesten.

Natuurlijk waren er genoeg vrijwilligers om hem te helpen, maar hij besloot om voor Roosje en Wasbeer te kiezen; de Wasbeer leek een echt feestnummer en Roosje was immers Roosje. De omzet van de Eenpotige muis ging flink omhoog door alle vergaderingen die daar werden belegd. De andere muisjes keken met argusoogjes toe, maar het trio liet niets los over de organisatie. Hoe krijg je al die hardwerkende muisjes nu samen op een feestlocatie? Natuurlijk kwam Roosje met de oplossing: ‘Laten we onze nationale feestdag kiezen, 4 oktober, dan zijn alle dieren vrij en gelijk.’ Ruud en Wasbeer keken triest naar hun glazen, die hadden nog wel een tijdje door willen 'vergaderen', maar Roosje leek zo resoluut dat Wasbeer meteen voorstelde om  een drankje te nemen op dat goede idee. Roosje zuchtte even diep en besloot de uitnodiging maar vast te gaan schrijven, Ruudmuis en Wasbeer zou ze later er wel aan herinneren dat dit een gezamenlijk plan was geweest. Terwijl de Wasbeer en Ruudmuis nog vele avonden vergaderden, ging Roosje alles regelen en al snel was de grote dag daar.

d10810f236f064c5a0151b0281415316_medium.

Ze gingen naar een stad ver van het bos om een dronk uit te brengen op het Plazillamuizendorp. Mijler kwam uit zijn verhuizing gehold, Weltevree haakte snel bij hem in en Yrsa rende erachteraan met een kaart om snel in Muistrecht te komen. In haar andere knuistje had ze de kaart die ze had verdiend met de vele kopjes koffie (ze zag nog steeds wat bleek om haar snoetje). Deze zou haar namelijk gratis toegang geven tot het openbaar vervoer, helaas viel de treinreis die dag letterlijk in het water. Ondanks het enthousiasme, slaagden ze er overigens bijna in om het feest te missen. De organisatie begon op het tijdstip van aankomst van de drie musketiers al kleine kraaloogjes te krijgen, want zij waren, zoals het een goed comité betaamd, veel te vroeg. Daarbij moest Roosje veel moeite doen om Ruudmuis en Wasbeer mee te krijgen, want die keken hun ogen uit naar alles wat er in de grote stad  tentoon werd gespreid.'

Omamuis keek hier wat afkeurend bij en mompelde iets dat de kleine muisjes niet konden verstaan, maar wat verdacht veel leek op ‘overjarige pubers’.

'Toen alle neuzen de goede kant opstonden, die van de wasbeer leek iets beschadigd, maar dat is een heel ander verhaal, was Roosjes eerste actie in Muistrecht het scoren van een chocolade-ijsje, Wasbeer en Ruudmuis hingen er met de tong uit de bekjes boven. ‘Let niet op mij,’ zei Roosje dus, ‘ik ga het bakje even weggooien.’ Iets verderop likte ze het bakje grondig uit en ging het comité voor in een soort 'Eenpotige muis' in die grote stad. Ruudmuis en Wasbeer bleven nu dicht in de buurt van Roosje, want ze hadden nog weinig van de wereld gezien en werden nu een beetje onzeker. Fredmuis arriveerde als eerste en er ontstond  een geanimeerde babbel over het bos en de bananenboom van Julius Wasbeer. 37bc09070e22d466bb69b8fddab30ffc_medium.Daarna landden een lachende Moz@rt en Motormuisgerrit. Er kwamen diverse hobby’s aan bod, zo bleek er zelfs een muis postzegels te verzamelen. Motormuisgerrit deelde enkele boeiende ervaringen met de andere muizen, waarbij zelfs een traantje werd weggepinkt. Een voor een druppelden de feestvierders nu binnen. Karinamuis kreeg de lachers meteen op haar hand met een paar rake opmerkingen. Opa Gildor was weer een beetje laat en ging maar snel op een afstandje van Roosje zitten. Hij deed net alsof hij haar verwijtende blik niet voelde. Toen het tijd werd om de feestmaaltijd te beginnen, besloten Wasbeer en Gildor uitvoerig te gaan overleggen over de  snelste route naar het muizenrestaurant, zodat ze daarna op een holletje achter Roosje moesten aanrennen, die inmiddels de juiste kant op was getrippeld.

Aangekomen in het restaurant  leek de feestvreugde even een kleine domper te krijgen toen  Motormuisgerrit opmerkte dat het hem bijna te veel werd, zo had hij al genoten, maar het werd voor hem tijd om te vertrekken. Gelukkig kwam op dat moment het eerste rondje en muizen zijn nu eenmaal muizen en al snel werd er weer gelachen. Dit was dan ook het moment waarop het grijze muisje Mijler een dichtbundel tevoorschijn toverde en deze triomfantelijk op de tafel neerlegde. Dankzij de stippeltjes had hij drie versies ontvangen en het comité zat al likkebaardend toe te kijken hoe hun bedankje hun kant op kwam. Toen duidelijk werd dat er maar één exemplaar mee naar Muistrecht was gekomen en deze ook nog terug naar Mientje moest, verdronk het drietal hun desillusie door nog een rondje te geven. De nodige drankjes werden geïncasseerd en de aandacht voor het t-shirt van Fredmuis steeg tot een bijzonder hoogtepunt. Vandaar dat we verdere uitspraken hierover maar achterwege laten.

4002984bc9c6a6a378c738df1873368c_medium.

Iedereen keek vol spanning toe hoe Spiritmuis haar pet stond en of ze er misschien mee zou gaan gooien, maar dat gebeurde niet. Lucimuis dacht na over wiens snorharen ze in de fik zou steken, een grapje op zijn tijd kom je aan haar wel overlaten. Hierbij dient nog te worden opgemerkt dat bij een andere groep feestvierende dieren wel een haardos afbrandde, maar dat zal toeval zijn geweest. Zij bekeek met spiedende blik de groep en enkele muizen vielen meteen af. Toen ze echter de sterretjes op Weltevrees toetje zag, liet zij alle wilde plannen varen: dat was nog eens vuurwerk! Weltevree was zo verrukt over dit feestelijke dessert dat ze Gildor spontaan in de armen sloot. Gildor had hier uiteraard geen enkele moeite mee, terwijl Roosje een ietwat geagiteerde indruk maakte. ‘Je voelt er helemaal niets van!’ Dat leverde een uitgebreide discussie op, waarbij de wasbeer bijna verslikte in zijn satésaus, ware het niet dat die allang verdwenen was in de keeltjes van Weltevree en hemzelf. Roosje vuurde enkele boze blikken op Gildor af, maar de vonken in haar ogen zou ook veroorzaakt kunnen zijn door de sterretjes die inmiddels op hun mooist brandden.'

Een aantal kleine muisjes aan Oma's voeten had glinsterende oogjes: 'Vuurwerk, wow!' 

f5b8a80578c25c23e85a2546e49f7960_medium.'Ook het gezelschap feestvierders was nog steeds diep onder de indruk, Ruudmuis vergat zijn toespraak ervan en was even een halve minuut stil. Dat verbaasde de hele groep. De ijsjes werden verorberd en het leek net alsof Gillie te veel had. Roosje keek al hoopvol zijn kant uit, maar haar muisgenoot had niets in de gaten. De wasbeer had zijn eigen ijsje nog sneller opgelepeld dan Roosje, ook daar hielp geen smachtende blik meer. Mannen! Het hoogtepunt van het feest was daarmee wel achter de rug, hoewel Weltevree eerst nog flink wat borrels achteroversloeg. Toen bleek dat bijna alle muizen graag wat grijze dampen inhaleerde, nam Ruudmuis de gelegenheid te baat om zijn plaats in te nemen op de lege stoel schuin tegenover Roosje. Na wat inleidend gebabbel deed hij zijn best om het grootste geheim van Plazilla te ontmantelen. ‘Zeg Roosje, hoe oud ben jij nu eigenlijk?’ Alle muizenmannen en de wasbeer wachtten met open mond op het antwoord, iets waar Roosje niet lang over na hoefde te denken.'

Oma lachte naar de kleine muizenmeisjes en gaf hen een knipoog.

'Ruudmuis kreeg een tik op zijn neus en toen wilde hij eigenlijk meteen vertrekken. Gelukkig herinnerde de wasbeer hem eraan dat er nog betaald moest worden, anders waren de muizen vast niet meer welkom geweest in Muistrecht. Of ze dat nu wel zouden zijn, ondanks het betalen, is nog maar de vraag. Hoe dan ook, Mozart besefte dat ze haar portie manlijke belangstelling ook niet wou missen en knipperde even met haar wimpers. Meteen keken alle mannen weer diep in haar bruine ogen. De andere muizenvrouwen zuchtten even diep, mannen!

Uiteindelijk gingen de muizen met gezwinde pas terug naar het muizendorp. Een enkeling met een omweg, maar ze lagen ‘s avonds allemaal weer veilig in hun nestje en ze droomden over de komende tijd, waarin de feestelijke sfeer hoogtij zou vieren in het muizendorp.'

e037d4e5e39d893334426354a227face_medium.

Roosje keek vertederd neer op de kleine snuitjes om haar heen. De muisjes hadden ademloos naar haar verhaal geluisterd.
‘En toen, oma? Komt er nog een ander verhaal?’
‘Ja, toen,’ lachte Roosje en ze liet een korte stilte vallen. ‘Er zijn nog veel meer verhalen te vertellen over het Plazillamuizendorp, maar dat is meer iets voor Cliff het Hangertje.’
De kleine muisjes slaakten een diepe zucht, maar Roosje beurde hen meteen weer op: ‘Kom, tijd voor een beker chocolademelk!’ 

 

Reacties (29) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Misschien maar goed dat ik die bijeenkomst heb gemist. Ik weet niet of ik al die tikjes had overleefd ;)
Volgens mij ben jij anders best tikbestendig ;)
Ik doe alles voor een tikvrij bestaan ;)
En werkt dat? ;)
Tot nu toe wel ;)
Ach wat schattig , ja het kan niet anders dan dat het leuk zijn geweest, toch? Jonge muisje rose love heeft het weer mooi geschreven en oma zal het ons voorlezen, het muizendorp is en blijft en fascinerende plaats.
Dankjewel, Yneke, omamuis verblijft op zijn tijd graag in het muizendorp. ;)
Lief verhaal, leuk!
Bedankt, Infiction.
Gelezen
Gelezen
Blijkbaar hebben dit muizepersoontje en haar zus een leuk feest gemist.☺
We hebben Zebramuisje en Fotomuisje best gemist bij dit feest. ;)
En jammer genoeg voor jullie hebben die twee nu definitief besloten om niet naar enig ander feest te komen ook.