Leven en geloven in God

Door Janne96 gepubliceerd op Monday 16 March 22:53

Hier volgt een samenvatting over mijn kijk op het katholieke geloof. Ik heb mezelf een tijd lang radeloos gevoeld. Ik raakte continu in de knoop met vragen als ‘Waarom bestaat het leven?’, ‘Bestaat God wel, als er zoveel problemen zijn?’, ‘Wat als alles gezegd is met de wetenschap?’ en ‘Hoe kan ik nog gelukkig leven als alles uiteindelijk nutteloos is?’. Ik werd er echt depressief van en kon nergens meer van genieten. Na lang nadenken en na veel gelezen te hebben ben ik voor mezelf tot een paar belangrijke conclusies gekomen. Het is niet zozeer dat ik mezelf probeer te verdedigen of wat dan ook, maar ik hoop dat dit een inspiratie kan zijn voor mensen die met dezelfde vragen worstelen.

Hij houdt altijd van ons, wat we ook doen. Als we onszelf iets aandoen is dat onze eigen schuld. Hij waarschuwt ons daarvoor omdat Hij van ons houdt. Van iedereen. Hij waarschuwt ons voor zijn eigen gemaakte plan waarbij je pijn voelt als je valt, omdat je er voor kiest. Hij heeft bedacht dat we een vrije wil hebben en daarom is straf onze eigen keuze. Als dat plan er niet was ging iedereen naar de hemel, ook slechte mensen. Maar Hij houdt van ons, dus Hij gunt niemand de pijn die deze daders verrichten (want dat doen ze als ze toch naar de hemel gaan). Hij moest een manier vinden waarbij Hij aan iedereen evenveel liefde kon tonen. Hij zorgde er voor dat we boeten voor onze eigen fouten. Slachtoffer zijn is geen fout, dus je zal ook gered worden uiteindelijk. Dat is eerlijk.

 Als we geen vrije wil hebben doen we dus alles zoals Hij denkt dat goed is. Oftewel: iedereen is goed voor elkaar. Hij weerhoudt ons er dan van om slechte dingen te doen, ook al zouden we dat wel willen. Daar zouden we niet gelukkig van worden, omdat elke keuze al is vastgelegd. Dan ervaar je geen geluk meer. Geen beloning omdat jíj het goed hebt gedaan. Je wordt gestuurd. En Hij gunt ons juist de keuzes en het geluk. Daarom laat Hij ons sturen over ons eigen leven. Hij wil niet dat je naar de hel gaat. Maar de keuze is aan ons, omdat Hij het zo bedacht heeft.

De evolutietheorie. Ik kan het niet ontkennen. De argumenten zijn te sterk. God wilde het ons alleen zelf laten leren. Hij heeft alles gemaakt, de oerknal, cellen, dieren en uiteindelijk mensen.  De mens zou te dom zijn om het meteen te begrijpen. Hij heeft ons hersenen gegeven en de tijd om zowel deze te ontwikkelen als kennis over te dragen zodat de puzzelstukjes stukje bij beetje, generatie op generatie gelegd konden worden. De kennis kunnen we aan elkaar overdragen. Het heeft op deze manier wel een tijd geduurd voordat we doorhadden hoe we onze hersenen konden gebruiken, maar kijk hoe ver we zijn gekomen. De bijbel is geen geschiedenisboek of natuurkundeboek. Het doel van de bijbel is om ons te leren waar we aan toe zijn, wat onze betekenis is op deze aarde.

Hij schiep de mens door een ziel in het lichaam te blazen en een besef. Zonder besef zouden we net als andere dieren zijn. Overgelaten aan onze instincten van de natuur. De wetenschap heeft ons zelfbewustzijn nog niet kunnen verklaren met de werking van het neuronale systeem. Het ‘ik’-gevoel dat voortkomt uit je ziel is voor mij een belangrijke reden dat ik me nog vasthou aan het geloof. Niemand kan verklaren waarom het gevoel dat je hebt uit jouw lichaam komt, en niet uit dat van mij of hem of haar. Want als alles alleen maar ontstaan is ten gevolge van evolutie, waar komt dat dat besef vandaan? Waarom ontstaat er in elk individu een nieuw ‘ik-gevoel’, zodra deze geboren wordt?

Sommigen zullen het hypocriet vinden om het verhaal zo te ‘verdraaien’ dat het uiteindelijk toch nog kan kloppen. Ik denk dat we ons niet blind moeten staren op de details in de bijbel die de wetenschap lijken tegen te spreken. Voor mij geldt vooral het principe en de wijze lessen die achter de verhalen zitten. Iedereen kan de bijbel natuurlijk op een andere manier interpreteren, maar wát we ook geloven, het maakt niet uit. Sinds het ontstaan van de menselijke beschaving is er een verlangen geweest naar een bovennatuurlijke orde, die de verklaring is voor het bestaan. En als mensen alleen gelukkig kunnen zijn door houvast te hebben aan welk geloof of welke filosofie dan ook, waarom zou dat dan kwaad kunnen? Zolang we elkaar blijven respecteren, zolang we niemand proberen te beïnvloeden behalve onszelf, snap ik niet hoe het iemand kan dwarszitten.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.