Mijn boek : Wie is deze mooie vlinder? is eindelijk uit

Door Berna gepubliceerd op Tuesday 10 March 21:55

Na een jaar of twee heb ik eindelijk op de knop publiceren gedrukt, op 9 maart 2015 om 12.00 uur.

Dit boek gaat over de terminale/palliatieve zorg. Voornamelijk in de thuiszorg, maar ook in een Hospice waar ik als verpleegkundige werkzaam ben.

De vlinder is een symboliek van het sterven = loslaten, maar dat iemand toch altijd waarneembaar is, bijvoorbeeld als er een vlinder op je schouder landt, dat het je geliefde is. De vlinder loopt als een rode draad door de hoofdstukken.

bc3253fe41163e93d086863e684dcee7_medium.

Het gaat niet alleen over de mensen die gaan sterven, maar ook over hun familie, over huisdieren, over de mantelzorgers, over de verpleegkundigen en verzorgenden, de vrijwillige mantelzorgers.

Het boek is in verhaalvorm en gedichten. Het gaat over mijn eigen ervaringen om in deze tak van de verpleging te werken en over het wat ik denk en voel, dat mensen en dieren ervaren. Een sortiment van intuïtie en waarneming en dit heb ik uitgewerkt.

Op Plazilla heb ik vrij veel geschreven over de terminale/palliatieve zorg. Het werd niet heel veel gelezen. De hoofdstukken heb ik dus gebundeld tot een boek. Afgelopen jaar heb ik een poos niet mogen werken omdat ik een burn-out opgelopen had. Ik trek me bepaalde dingen erg aan, als bijvoorbeeld de pijn, angst niet erkend wordt. Soms voel je je dan heel erg machteloos. Vooral met de 24 uurs zorg ontkom je er niet aan om heel erg betrokken te raken, vooral als de zorg lang duurt.

In de tijd dat ik thuis was heb ik de cover gemaakt van mozaïek, een vlinder wellenswaar. Verder heb ik wat tekeningen gemaakt en ik heb foto’s gemaakt van vlinders. Daarnaast heb ik voor mijn comeback mindfulness gedaan. Hier leer je heel erg om bij je zelf te blijven en op het moment wat gaande is. Dus niet wat er kan gaan gebeuren of wat er gebeurd is. Gewoon het NU. Hier heb ik enorm veel van geleerd.

                   Ik heb een hoofdstuk gewijd aan het nut van kaarsen

Mag ik jou iets vragen

Waarom ben je zo geduldig

En sta je in vuur en vlam

Flikker je soms onrustig

Maar houd je eeuwig stand

         

 Ik ben het licht

 Kracht en hoop

 En ik zal voortleven

 Voor vele mensen

 Die in mij geloven

 

                                          953eeadfcb1dfb7fb0e47efef62d013d_medium.

 

Als ZZPer in de zorg werk je voornamelijk solo. Een nadeel is dat je je bij niemand kan uiten. Tegenwoordig pak ik dit anders aan. Namelijk groepjes vormen met ZZPers waar ik al eerder een client mee verzorgd heb. Een groot voordeel is, is dat je tijdens en na de zorg kan praten over waar je tegen aangelopen ben. Dit is een uitlaatklep en het is leerzaam. Van hoe doen anderen bepaalde dingen en hoe gaan ze met situaties om?

Ik heb na mijn burn-out geen 24 uurs diensten meer gedraaid, alleen maar nachtdiensten. Het voordeel is dat je meer aan je rust toe komt. Met een 24 uurs zorg is de kans groot dat je nauwelijks kunt slapen. Toch ben ik eigenlijk ZZPer geworden om de 24 uurs diensten te draaien, omdat ik het zo fantastisch vind dat dit bestaat. Mijn lichaam protesteert helaas en dat is jammer, maar ik moet er wel naar luisteren. Toch sluit ik het niet uit dat ik eens weer 24 uurs zorg zal leveren. Maar dan zal ik veel beter naar de signalen van mijn geest en lichaam moeten luisteren. Het is moeilijk, vooral als je aan een zorgvraag begonnen bent, om deze niet af te maken. Je weet van te voren niet hoelang een zorg gaat duren. Ik heb meegemaakt dat er iemand uit het ziekenhuis kwam om thuis te sterven en dit binnen enkele uren thuis gebeurde. Maar ik heb ook meegemaakt dat iemand nog een paar maanden leeft en dan duurt het eigenlijk te lang, om zo intensief zorg te kunnen geven.

564e80c9e43a655877b1a50a3ba60261_medium.

Ik heb er lang over gedaan tot ik echt tevreden was met mijn boek. Eigenlijk vind ik het wat dubbel, dat ik prachtige verhalen en gedichten schrijf over zoiets prachtigst, de 24 uurs zorg en ik kan het niet meer opbrengen om dit uit te voeren. Toch heb ik uiteindelijk besloten om het boek toch uit te geven. Ik heb deze diensten toch gedraaid. Ik heb bepaalde dingen toch mogen ervaren en ik heb ze gezien en gevoeld. Ik denk zelf dat bepaalde disciplines in de zorg en de cliënten en mantelzorgers iets kunnen hebben aan mijn boek.

Ik hoop het zo, de tijd zal het leren.

Een hoofdstuk heb ik gewijd aan hoe ik mijn begravenis of crematie zie. Onderstaand gedicht met tekening is het resultaat.

                                      

                                                                      Stof

Onder wortels
als voedsel

Reik ik
over
velden

Sla mijn armen uit
terwijl jij
mij knuffelt

Mijn stof
nimmer verdort

Maar….
leeft  voort
in  eeuwigheid

                             19e96229e8ffaa7d8a0c2f464ea6eed6_medium.

Verder zit ik in een iets lastige positie, namelijk dat ik verhuisd ben naar Bodegraven, maar het boek is uitgegeven via een boekenwinkel in Noordwijk. Het is de vraag of en waar ik mijn boekpresentatie zal houden. Misschien laat ik dit wel voorbijgaan. Ik weet het nog niet.

Ik woon nu wel centraler in het land, dus als er een boekpresentatie komt, laat ik het zeker weten hier op Plazilla. Ik zou het leuk vinden als er een paar schrijvers van Plazilla bij kunnen zijn.

Achterop het boek heb ik het volgende gedicht geplaatst

Vlieg naar een betere wereld

blijf mij nabij

ik zal beseffen

dat jij het bent

mijn liefste

wanneer jij op mijn schouder landt

 

@Berna Roorda 9 maart 2015

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Succes! Mooi gedicht!
Dank je wel
Proficiat ziet er geweldig uit
Dank je wel.
Topper met kracht!
Dank je wel
Super goed van je! Gefeliciteerd
Dank je wel
Gefeliciteerd het ziet er heel mooi uit.
Dank je wel Yneke
hartelijk gefeliciteerd
Dank je wel Pooky
Mooi! Gefeliciteerd!
Dank je wel INfiction