Interne/externe dekkingstechnieken voor wisselkoersrisico's

Door Marcotamarit gepubliceerd op Sunday 08 March 19:17

Interne/externe dekkingstechnieken

In de Eurozone (EMU) hebben wij een vrij handelsverkeer en bezitten wij allemaal over een en dezelfde munt, de Euro. Dit maakt het makkelijker voor ondernemers om handel te drijven met andere landen binnen de EMU wat veel voordelen met zich meebrengen, bijvoorbeeld dat het wisselkoersrisico binnen het eurogebied verleden tijd is. Ondernemers die handel willen drijven met andere landen buiten het eurogebied krijgen te maken met andere valuta’s en dat betekent dat zij ook te maken zullen krijgen met wisselkoersrisico’s. Ook hiervoor is een oplossing waarmee ondernemers hun risico’s kunnen beperken om zo mogelijke financiële schade te beperken/voorkomen. Door middel van interne/externe dekkingstechnieken kunnen ondernemers zich indekken tegen wisselkoersrisico’s.

Een aantal interne dekkingstechnieken zijn:

  • Keuze factureringsmunt
  • Matching (vreemde valutarekening)
  • Leading and lagging
  • Netting and clearing
  • Valutaclausules

Het beperken van de wisselkoersrisico’s is een zorgvuldige zaak, de exporteur/importeur kan hierbij denken aan maatregelen die binnen het bedrijf kan worden gedaan. Dit in afstemming met de afnemers en leveranciers om te voldoen aan hun wensen. Een voorbeeld om zelf iets te doen aan het risico is door middel van:

Keuze factureringsmunt
Op het moment dat de offerte wordt opgemaakt kan de exporteur een voorstel doen over welke munteenheid zij gaan factureren, dit kan gunstig zijn door te kiezen voor een munteenheid die het minste koersrisico met zich meebrengt.

Matching (vreemde valutarekening)
Matching houdt in feite in dat de vreemde valuta die binnenkomen geheel/deels kan worden geneutraliseerd door de vreemde valuta die eruit gaan. Dit wil zeggen dat er een of meerdere bankrekeningen worden geopend met een en dezelfde vreemde valuta waarbij alleen koersrisico ontstaat over het verschil tussen de inkomende stroom en de uitgaande stroom. Dit kan de ondernemer dan zelf nog indekken door middel van externe dekkingstechnieken.

Leading and lagging
Leading and lagging is een interne dekkingstechniek door eerder of later een vreemde valuta te betalen of te ontvangen, om zo het valuta risico proberen te beperken.

Netting and clearing
Dit is het stroomlijnen van te ontvangen en te betalen vreemde valuta binnen een concern op een dusdanige manier dat het valutarisico wordt beperkt. Een mooi voorbeeld hiervan is:

Een Duitse onderneming die tevens de eigenaar is van twee Spaanse bedrijven. De Spaanse moedermaatschappij heeft een vordering van GBP 1.400.000,- van enkele Engelse klanten. Deze zullen over vier maanden betalen. De twee Spaanse dochterbedrijven moeten over vier maanden GBP 1.280.000,- betalen aan een Engelse leverancier. Binnen het netwerk van deze drie bedrijven loopt het over GBP 120.000,- nog koersrisico. Dit houdt in dat alleen over dit bedrag het valutarisico op een andere manier moet worden afgedekt.

Valuta clausules
Een valuta clausule houdt in dat wanneer er een ver/koopcontract wordt afgesloten en de wisselkoers om welke reden dan ook verandert, het gehele of gedeeltelijke bedrag zal worden verrekend. Vaak treedt de clausule pas in werking als koersverandering een bepaalde marge overtreft.

Deze opties noemen wij de interne dekkingstechnieken, dit zijn de acties die een onderneming zelf kan regelen met de afnemers en/of vervoerders. Ook zijn er externe dekkingstechnieken om het risico te verkleinen of af te dekken op de termijn of optiemarkt. Dit kan zelf worden geregeld via de bank van de ondernemer.

Externe dekkingstechnieken
Hierbij onderscheiden wij twee soorten externe dekkingstechnieken:

  • Valutatermijncontracten
  • Valutaopties

Valutatermijncontracten
Dit is een overeenkomst tussen twee partijen om op een toekomstige tijdstip een bepaald bedrag in vreemde valuta te kopen of te verkopen tegen een vooraf afgesproken prijs. Vaste termijnen zijn o.a. een, twee, drie, zes, negen, twaalf maanden die op maat kan worden gemaakt bij de bank van de ondernemer. De looptijd is maximaal twaalf maanden, bij USD, GBP en JPY is dit maximaal zestig maanden.

We spreken van agio als de termijnkoers hoger is als de constante koers en van disagio als de termijnkoers lager is dan de constante koers. Indien de constante en de termijnkoers aan elkaar gelijk zijn dan noemen wij dit à pari.

Valutaopties
Een valutaoptie die de ene partij het recht geeft om op een vooraf overeengekomen datum (de uitoefendatum) van de andere partij te kopen of te verkopen tegen een vooraf bepaalde koers (de uitoefenprijs). Er bestaan echter twee soorten opties:

  • Calloptie, die geeft het recht om op een vooraf overeengekomen datum te kopen tegen de uitoefenprijs.
  • Putoptie, die geeft het recht om op een vooraf overeengekomen datum te verkopen tegen de uitoefenprijs.

Een valutaoptie koop je net als bij een termijncontract bij de bank. Een gestandaardiseerde valuta optie koop je bij de bank of bij de beurs, dit wil zeggen dat de looptijd, de afgesproken prijs van de vreemde valuta en de hoeveelheid van de vreemde valuta per optie door de optiebeurs zijn vastgesteld. Deze optie heeft een looptijd van drie, zes of negen maanden of langer. Deze optie loopt altijd af op de derde vrijdag van de maand en heeft altijd betrekking op 10.000 stuks.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.