Met zijn rug tegen de muur.

Door Kirsti gepubliceerd op Friday 06 March 15:24

Hartverscheurend

Met zijn rug tegen de muur, zoekt hij naar verdediging. Hoe kan hij zich weer veilig voelen. Terug in de loopgraaf, of voor, in de eerste linie, wetend dat hij nog maar een lage rangorde heeft. Gevoed door pratende mensen zonder echte wapens, zal hij het goede voorbeeld zijn.

De consequentie, opgesloten tussen vier muren. Slechts één raam met een door spijlen doorbroken beeld. Het boezemt hem geen angst in. Klinkt eerder als muziek in zijn oren, een verademing. Wie kan hem daar nog raken?

Verlangend kijkt hij uit naar de tijd na zijn daad. Rust, eindelijk rust, zonder angst, zonder pijn. Zonder toestemming kan niemand hem daar bezoeken, Niet langer verscheurd door partijen die hem zeggen hem lief te hebben. De bezoeking tot zijn einde gebracht. 

De hulpvraag die nergens beantwoord werd zou hij daar niet hoeven stellen. De maatschappij hoeft niet langer begrepen te worden. Keuzes tussen goed en kwaad niet langer een issue. Eindelijk kan hij zich neerleggen in de wetenschap verzorgt te worden. 

Hij zou zijn daadkracht tonen met slechts één doel, geborgenheid. 

Nog slechts één hindernis te nemen. Een keuze. Wie neemt hij mee in het graf en wie laat hij achter in de puinhoop?  Wie is de krekel? Wie is de mier? 

Het was een goed hart wat hier aan diggelen ging. Letterlijk verscheurd werd.

 

867933797d95105f73a0e90be33c4b24_medium.

 

61bcdccc5c73ea54d091adb5cc0250b3_medium.

Ans Wortel - de hand of voet die moet ondersteunen wat als hart in tweeën splijt

 

Dit zou de inleiding kunnen zijn van mijn boek waarvan ik deels de opzet in mijn hoofd heb. Of ik de tijd heb om het ooit helemaal uit te werken weet ik niet. 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik hoop het, meis, klinkt goed
Gelezen, geen commentaar.