De Koninklijke zending

Door Gymbo gepubliceerd op Friday 06 March 09:39

Dit is het verhaal van mijn opa Jo toen hij nog werkte voor het Antwerpse koeriersbedrijf ‘Rapper kan nie’

 

Antwerpen 19 September 1926. In een klein lokaaltje zitten twee mannen, een ervan is mijn opa, opa Jo. De ander is Jan zijn baas.

’Jo man, ik heb een hele speciale opdracht ontvangen vandaag, een delicate ook, daarom dat ik jou hiervoor uitgekozen, jij bent mijn beste man die ik heb rondlopen, de ideale koerier dus voor deze job’

Mijn opa brandde van nieuwsgierigheid om details van die speciale opdracht te ontvangen maar die kreeg hij niet. Ik ken de details zelf niet had zijn baas geantwoord op de vraag wat er zo speciaal was, het enige dat ik weet is dat je nu de taxi in moet naar Brussel en je daar nieuwe instructies gaat ontvangen.

40cb76039780ccaabf0f82d9cdbc10b2_medium.

En zo stapte mijn opa in een zwart/witte Minerva AB van een lokaal taxibedrijf bestemming onbekend. In die tijd waren er nog geen autosnelwegen dus gaf de 3 uur durende taxi opa Jo veel tijd tot nadenken. Als koerier had hij eigenlijk al veel vervoerd, belangrijke documenten voor de burgemeester, hele pakken huisraad, dure diamanten, dieren van en naar de zoo van Antwerpen, zelfs de vlam van de Olympische spelen 1920 Antwerpen was in zijn handen geweest, maar dit moest toch zowat de meest bizarste opdracht uit zijn loopbaan zijn. Gewoon erop uitgestuurd worden zonder te weten met wat of waar naartoe. De Minerva reed stevig door en bracht opa rechtstreeks naar de nationale luchthaven van Brussel waar een man, geflankeerd door 4 militairen hem een vliegtuigticket, een pakketje en een enveloppe overhandigde. ‘U bent een belangrijk man, wat er ook gebeurt, niets of niemand mag weten wat er in dit pakketje zit, niemand mag deze enveloppe openen. Waar je landt zal men je opwachten en verder helpen, pas op je eindbestemming mag je het pakje overhandigen aan deze man. Ik wens u een veilige vlucht’ sprak de man tot mijn opa terwijl hij hem een foto toonde van een man in een blauw pak aan wie hij het pakketje moest afleveren. En zo was mijn opa nog geen stap wijzer geworden over wat hij te vervoeren had. Waar hij naartoe moest, Stockholm, kon hij aflezen op het ticket dat hij in zijn handen had. Nog voor mijn opa Jo iets kon vragen was de geheimzinnige man met de 4 militairen verdwenen. Snel borg hij de enveloppe en het geheimzinnige pakketje op in zijn oude lederen koerierstas en liep naar de ingang van het  luchthavengebouwtje. Nog geen 30 minuten later ging de Fokker F-VII met een tiental passagiers aan boord de lucht in. Van boven in de lucht zag opa Jo alles onder zich doorglijden alsof er geen grenzen bestonden. Vanuit het kleine raampje zag hij urenlang hoe land en water zich afwisselden  Vele uren later, het begon intussen te schemeren, landde het vliegtuig zich met zware horten en stoten op het grasveld van Bromma, zo’n 6 kilometer buiten de Zweedse hoofdstad. 

df9b8e878e6158b5a9c03f08361807b5_medium.

Opa Jo nam zijn koerierstas, daalde de vliegtuigtrap af en ging op zoek naar wie zijn contactpersoon zou zijn, vaag herinnerde hij zich het gezicht op de foto.

Toch bizar avontuur, bedacht hij zich net toen een vrouw hem van rechts benaderde en zich voorstelde als Lina. Niet dat hij veel van haar Zweeds gebrabbel verstond maar ergers dacht hij het woordje ‘kom en Stockholm’ te kunnen ontcijferen. En zo volgde hij Lina naar een prachtige Volvo OV4 met vooraan een klein Zweeds vlaggetje. Een wilde rit volgde over de plattelandswegen richting Stockholm en een tweetal uurtjes later stopte de wagen in Gamla Stan net voor de Riksdag, het Zweedse parlement waar de man met het blauwe pak van de foto hem opwachtte. 

‘Tacka dig’ zei de man toen hij het pakje en de enveloppe in ontvangst nam, waarna hij in het imposante gebouw verdween. Lina maakte opa Jo duidelijk dat hij in het kleine kamertje naast de ingang even mocht uitrusten terwijl hij moest wachtten.Enkele uren later, net toen mijn opa in diepe slaap lag, werd er stevig op de deur gebonsd. De man met het blauwe pak kwam opnieuw binnen en overhandigde Opa Jo een blauw gele enveloppe terwijl hij ‘Okej godkänna’ zei. Lina, die blijkbaar ook in de kamer was, glimlachte naar Jo en begeleide hem terug naar de Volvo die hem meteen terug naar de luchthaven bracht.

8f80bbdfab010864d4881ed9aeab54bd_medium.

20 September midden in de nacht arriveerde mijn opa volledig uitgeput terug op de luchthaven met in zijn koerierstas een enveloppe, een enveloppe die door de geheimzinnige man met 4 militairen onmiddellijk in ontvangst werd genomen. Twee dagen later, op 22 september 1926 riep Koning Albert het parlement samen en kondigde officieel de verloving van Leopold III met Astrid Sofia Lovisa Thyra, dochter van prins Karel van Zweden en prinses Ingeborg van Denemarken aan. Het koningshuis van Zweden had de officiële verlovingsring geaccepteerd. Zes weken later, op 9 november 1926 zette prinses Astrid voet aan wal in Antwerpen.

Opa Jo stond op de eerste rij toen de boot met de bloedmooie prinses arriveerde. ‘Gatver, dat is Lina bedacht hij zich toen hij het gezicht van de prinses zag. Eens aan wal vloog prinses Astrid in de armen van Leopold, prins van België. Mijn opa herkende hem meteen als de man die hem het pakketje en de enveloppe gaf.

 

© 2015 Gymbo

Pictures: Google.com

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Vind het een mooie!
Gelezen en beoordeeld.
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen
Historisch pakketje. Mooi gevonden deze plot!
Dank je appelpit
Dit is toch echt waar gebeurd ?, en dan vind ik het dus ook nog mooier dan zomaar een verhaal.
Nee, het is pure fictie. ik heb geen opa Jo. Toch is het gebaseerd op ware feiten.
Josh tegen Gymbo
1
Iedereen heeft toch een opa gehad ?, Alhoewel tegenwoordig helemaal niet meer zo zeker met die draagmoeders en zo

Dan was dit misschien niet jouw opa , maar toch iemand die je kende.
Gymbo tegen Josh
1
Dit verhaal s pure fictie. Denk dat een toekomstig koning wel zelf zou gaan om zijn verlovingsring naar Zweden te sturen.
Ja toekomstige wel, maar het verhaal speelde zich af in het verleden, het had zomaar zo kunnen zijn,
Goed geschreven.
Vind het gewoon weer een prima verhaal van je.
Dank je wel. Het zou zelfs echt waar kunnen zijn, de datums kloppen, over de verloving is niet veel gekend.
Zou dan inderdaad zomaar waar kunnen zijn.