Je ervaart vrijheid pas als je alles in je leven hebt verloren

Door gepubliceerd op Monday 02 March 09:58

Je ervaart vrijheid pas

als je alles in je leven hebt verloren

b547c379450a7c89e8f088e58aea1da0_medium.

Vanaf 2005 is mij leven een grote achtbaan waarin ik veel heb meegemaakt. Je weet niet meer hoe je de hypotheek kan betalen, waar je eten van moet kopen, je moet je auto wegdoen, je huis verkopen, afstand doen van alles wat je opgebouwd hebt.

In deze moeilijke tijd heb je vaak geen tijd om na te denken je handelt om te overleven, een soort automatische piloot. Het dot er op dat moment ook niet toe of je financiën hebt of niet want je leven is toch al een puinhoop die je eerst moet zien op te ruimen. Ik had altijd een leven gehad met stabiliteit, financiële zekerheid en van de en op de ander dag was alles weg. Natuurlijk maakt een mens fouten dat doet ieder mens, maar van fouten leer je gaandeweg.

Ik ha den vrij uitgebreid pakket aan welvaart en van de ene dag op de ander dag was de man waarmee ik dertig jaar samen was gene perfect iemand meer. Je kijkt om je heen en alles gaat vervagen en krijgt en rode vlag als het ware. Je weegt alles tegen elkaar af hopende dat het minder stress veroorzaakt maar niets is minder waar. Op de achtergrond speelt ook nog controle want die moet je loslaten je hebt dan geen controle mee rover je eigen leven, hoe graag je het ook wilt.

De eerste jaren na de scheiding was ik onherkenbaar ik denk nu ook nog wel maar ik praat over tien jaar later en ondertussen is mijn ex-man overleden. Ik heb nu ene vervalste glimlach om mijn mond want ik kijk terug op periodes waar ik ontzettend gehuild heb daarom, ik voelde mij ellendig, was depressief, ik was gewoon en wandelende zombie, een leeg omhulsels met niks meer in mijn hart.

Nu tien jaar later kijk ik terug op een wervelwind van gebeurtenissen, denk terug aan dat miljoenen huis waarin ik heb gewoond en het zegt mij niks. Je kijkt terug op ene verbazingwekkende carrière, grote reien die je hebt ondernomen, je comfortabel leven.

Toch zie ik het anders want dit leven was ene leven van stress, pijn, negativiteit en voor velen een raadsel.  Ik mag dan wel dakloos zijn geweest en nog bezig zijnde mijn leven op orde te krijgen maar ik weet ook waarom dit alles heeft moeten gebeuren. Ik heb het altijd gevoeld dat dat leven niet voor mij was ik wist alleen niet hoe dat leven zou eindigen en wanneer.

Je gaat van een leven van materiële rijkdom naar een lege bankrekening en gene zekerheid. Je moet doorgaan want je weet gewoon dat je meer waard bent dan een aantal nullen. De beslissing lag bij mij, je verlaat een leeg bestaan en wil niet meer langer met leugens leven en geheimhouding.

Ik wordt nu 56 jaar en kijk terug naar deze achtbaan van emoties, gedachten en handelingen en denk terug aan de tijd in mijn caravan waar het voor mij niet uitmaakte of ik op een oude bank sliep of artikelen schreef voor plazilla op een bankje.

Je gaat de waarden van het leven zien, als je huilt omdat je jezelf hebt teruggevonden, je jouw leven invulling kan geven zoals jij dat wilt, je eindelijk de vrijheid hebt gevonden en ik lach.

 

 

e20dcffb99a857320c49e158416776b1_medium.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zolang je een ander belangrijk maakt, ben je niet vrij
Heerlijk, als je huilen kunt van geluk omdat je jezelf hebt teruggevonden,