Apport!

Door Elly2 gepubliceerd op Thursday 26 February 21:53

7f2f540fda331743ef9b6aff3e8a8e63_medium.

Nee hè, daar heb je die dronken lor weer!
   'Kom, we gaan uit', snauwt hij met dubbele tong.
Dat noemt zich dan mijn baas. Hij is bijna nooit thuis en als hij dan thuis komt, is hij strontlazarus en stort op de bank neer. Die bank zit vol haren van mij, maar dat heeft die eikel niet eens in de gaten. Schoonmaken doet ie sowieso nooit en ik natuurlijk ook niet. Het huis is één stinkende bende. Ik heb af en toe flink jeuk, dus ik zal ook wel vlooien hebben. Who cares! Ik heb hem niet nodig. Via de bijkeuken kan ik in de schuur komen en daar heb ik een gat in de muur gevonden. Daardoor kan ik naar buiten toe wanneer ik wil. Ik pies en poep waar ik wil en mensen gooien zoveel eten weg, dat ik mijn kostje wel bij elkaar scharrel. Want denk maar niet dat ik eten krijg van die baas van mij.

Vaak zie ik andere honden met hun baasjes lopen en dan ben ik weleens jaloers, ik zie ze met elkaar spelen en die baas is lief voor de hond, maar aan de andere kant, ik heb mijn vrijheid, dat is ook wat waard.
Maar nu wil die oetlul ineens met me naar buiten! Ik heb helemaal geen zin, ik ben al geweest. Maar goed, ik ben ook de rotste niet, ik ga wel met 'm mee. En ik heb ook geen zin in een schop of zo, want hij kan ook zo agressief zijn op z'n tijd. Eigenlijk schaam ik me. Het is gewoon een smerig mannetje en hij stinkt! Ik snuffel al lang niet meer aan hem, ik val ter plekke in hondzwijm.
Maar oké, naar buiten dan maar. Ik snap echt niet wat hem bezielt, de alcohol zal wel naar z'n hersenen gestegen zijn. Niet dat er nog veel cellen aanwezig zullen zijn, maar die één of twee hersencellen die er nog zijn, zijn nu blijkbaar ook aangetast.
Hij loopt naar de achterdeur en met veel tegenzin loop ik er achteraan. Hij doet de deur open, gaat naar buiten en doet de deur weer dicht terwijl ik er nog tussen zit. Ik zet een keel op en hij wordt wakker.
  'Oh ja, jij was er ook nog, stom beest.'
Fijn, bedankt, maar ik ben buiten.
Hij waggelt en strompelt richting park, ik blijf er een eindje achter. Met zo'n baas wil je niet gezien worden.
  'Kom hier!' schreeuwt hij.
Ik ga maar een beetje dichterbij, hopelijk is deze ellende snel voorbij.
Ik pis hier en daar tegen een struik of boom, hee… wat is dat nou? Vreemde hond in mijn territorium? Ik snuffel even flink en pis over zijn geur heen. Zo!
Weer schreeuwt die zak dat ik moet komen. Gaan we ineens de goede baas uithangen of zo? Ik trap er niet in. We zijn bij het park aangekomen. Het is een mooi, groot park met veel grote bomen en een vijver met riet langs de kanten en veel eenden. Zo leuk altijd om achter die eenden aan te gaan, ze vliegen dan alle kanten op en een kabaal dat ze maken! Daar geniet ik van. Er lopen ook altijd baasjes met hun honden. Soms loopt er ook een loopse teef bij. Als die baas dan even niet oplet, pak ik die teef even. Dat zijn de beste dagen.
Weer schreeuwt hij dat ik moet komen. Wat een irritant mannetje is het toch. Ik begin een beetje pissig te worden. Hij besteedt nooit aandacht aan me en nu ineens doen alsof hij de baas is. Dacht het niet!
Wat krijgen we nu? Hij pakt een tak op. Wat is daar de bedoeling van? Hij verwacht toch niet dat ik…
  'Boris, hier! Haal de stok!
Hij meent het! We gaan spelen? Het moet echt niet gekker worden. Ik ben niet dom hoor, ik snap wel wat de bedoeling is. Hij gooit de tak en ik ga er achteraan. Jeetje zeg, m'n conditie is ook niet alles meer. Ik hoef nooit takken te halen, ik doe alles altijd op m'n gemakkie. Ik heb de tak, neem 'm in m'n bek, loop ermee terug en leg 'm voor de baas neer. Hij zegt niks, pakt de tak op en gooit 'm weer weg.
Geen 'goed zo' of 'braaf' of een koekje, niks van dat alles. Loop ik daar de poten voor uit m'n lijf. Maar oké, we gaan voor de herkansing. Het gaat precies hetzelfde, ik doe m'n best, breng de tak netjes terug en die eikel gooit 'm weer weg zonder iets te zeggen.
Ik begin nu echt kwaad te worden! Laatste kans, drie keer is scheepsrecht. Ik haal die tak weer, niet meer zo snel, ja hallo ik ben ook de jongste niet meer en loop ermee terug.
Met de tak in m'n bek blijf ik voor hem staan.
  'Geef!' zegt ie.
Wat nou geef! Kan er geen alsjeblieft meer vanaf?
  'Ik zei geef!' schreeuwt hij nu.
Ik begin het zat te worden. Puur eenrichtingsverkeer is dit. Ik moet alles geven en hij doet niets.
  'Ik zeg hier die stok, lamzak!
Pardon? Lamzak? Wie is hier de lamzak? Ik kan er maar één bedenken en dat ben ik zeker niet.
Er trekt een rood waas voor m'n ogen. Ik spring hoog de lucht in en met alle kracht die ik in mij heb, mep ik die tak op die walgelijke kop.
Woedend loop ik weg. Hij zoekt het maar uit.
  'Braaaaffff', hoor ik hem kreunen.
Ja, nu wel hè!

 

-ELLY-

 

Reacties (30) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hij is toch toevallig geen broertje van Heinz met zo´n vreselijke baas? ;-)

Leuk geschreven.

geloof het niet hoor :)

dank je.
SUPERRRRRRRR xx
dank je wel :)
Gelezen
Dank u.
Gelezen.
Hij is braaf. Leuk!
Dank je :)
Arme Boris...
Ja, best wel.
Zo leuk deze
dank je :)