Koe op hol

Door Elly2 gepubliceerd op Thursday 26 February 19:27

Op een dag, het was lekker zomerweer, was ik samen met een vriendin buiten aan het spelen. Ik zal zo twaalf jaar geweest zijn.
Het liep tegen etenstijd en mijn moeder riep: 'Elly, ga jij de jongens eens roepen!' Mijn broertjes waren met een rubberboot op de vaart aan het varen.
  'Ja, dat is goed mam!'
Ik zei m'n vriendin gedag en ging op pad.

Ik ben geboren op een boerderij in een klein dorp. We hadden veel soorten dieren: koeien, varkens, konijnen en kippen. Voor de gein hadden we ook weleens een geitje of een paar kalkoenen. Ik ben de oudste, na mij zijn er nog vier kinderen geboren.

Altijd leuk op een boerderij. Mijn vader molk de koeien nog met de hand. Als hij de koeien ging melken, ging ik kijken en dan zei hij: 'mond open', en als ik dat dan deed, spoot hij de warme melk rechtstreeks uit de uier zo in mijn mond. Heerlijk was dat. Natuurlijk kon hij niet altijd helemaal goed mikken; dan kreeg ik de melk in mijn gezicht en dan hadden we dolle pret. Of als er een lammetje of een kalfje geboren werd; ik ervoer het altijd als een klein wonder, zo'n warm en dampend diertje dat helemaal compleet afgeleverd werd.

Ons huis was omgeven door een ijzeren hek. Mijn vader had het pas nog geschilderd. De horizontale spijlen geel en de verticale spijltjes rood. Het glom mooi in de zon. Ik klom over het hek en liep door het weiland naar de dijk. Het had de afgelopen dagen flink geregend en het gras zag er sappig en groen uit. Er liepen roodbruine koeien en wat dwerggeitjes in het land. Ze lieten zich het malse gras goed smaken. Als boerendochter was ik natuurlijk niet bang voor koeien en ik liep vrolijk tussen ze door en gaf er één een aai over haar bolle kop. De geitjes maakten hoge sprongen waar ik om moest lachen. Ik was bovenaan de dijk gekomen en daar stroomde de vaart. Deze was ongeveer drie meter breed en liep langs de hoofdweg aan de overzijde door het hele dorp heen. De zon stond inmiddels al wat lager en zorgde voor een prachtige schittering op het water. Ik zag mijn broertjes een stuk verder varen en ik liep ernaartoe. Ze waren twee en drie jaar jonger dan ik en varen was hun lust en hun leven. Van 's morgens vroeg tot 's avonds waren ze op het water te vinden, als we niet naar school hoefden, tenminste.
  Toen ik ze bijna bereikt had, riep ik: 'Jullie moeten komen, we gaan eten!'
  'Oké, we komen eraan.'
Ik liep weer terug het weiland in en slenterde langzaam naar huis, goed oplettend of ik niet in een koeienvlaai zou stappen. Ineens zag ik één van de koeien op me af komen lopen. Ik glimlachte en liep met uitgestoken hand op de koe af om haar te aaien. De koe keek mij aan en ik keek de koe aan. Haar dreigende blik ontging mij niet, maar ik hield mij sterk. Is het niet zo dat ze angst kunnen ruiken? Heel dapper bleef ik voor haar staan, in afwachting van wat er komen zou. De koe had niet het plan om de chagrijnige blik in haar ogen om te zetten in iets vrolijkers en mijn hart ging sneller kloppen. Zou ik iets in het rood aan hebben dat haar humeur zo deed dalen? Nee, dat hebben alleen stieren toch? Op het moment dat haar hoeven een venijnig gebaar maakten in de grond, om af te zetten tot een sprint in mijn richting, wist ik dat ik mijn talent 'hardlopen' uit de kast moest halen.

Met een snuivende dolle koe achter mij aan heb ik een nieuw persoonlijk record gezet, richting het hek, dat ik in een elastische spagaat overgesprongen moet zijn. Dit alles gebeurde onder een hard alarmgeluid, in de vorm van een sirene, dat uit mijn keel bleek te komen.

Mijn moeder was net de tafel aan het dekken en is normaal de rust zelve, maar nu kwam ze met een bloedgang vanuit huis op me afgesneld. Het is dat ze nog geen mobieltjes hadden in die tijd, anders had ze alleen al door mijn geluiden 112 gebeld. Toen ze van mij vernam wat er gebeurd was, lachte ze luchtig.
  'Tja meid, het is een boerderij hè, en dan kun je verwachten dat een dier af en toe een vreemde bui heeft.'

Ze hebben later om mij gelachen. Mijn sprint is in gekleurde versie meerdere malen op verjaardagen in het rond gegaan.

Mijn stoere broers hadden het gebeuren vanuit de boot aanschouwd. Zij durfden niet meer door ons weiland naar huis te lopen. Voor de zekerheid hadden ze de boot bij de buren aangelegd en waren ze vandaar naar huis komen lopen. De lafaards!
 

-ELLY-

 

Reacties (23) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
haha .... mooie herinneringen!!
Nu wel ja :)
Lente in de bol?
Leuk verhaal.
Ja, dan komen zulke verhalen weer naar boven :)
Dank je.
Dus jullie hebben een boeren achtergrond. Onze grootvader was ook een boerenzoon. Hij zou een boerderij krijgen als hij ging trouwen, ware het niet dat hij de verkeerde vrouw koos.
Over dolle koeien ken ik ook nog wel een leuk verhaal, al kan ik dat beter voor me houden denk ik.
Ja, boerendochters :)
En waarom zou je dat voor je houden?
tegen Elly2
2
Omdat ik en mijn zus dan zo sullig overkomen.
Leuk voor ons, dus :)
tegen Elly2
2
Ik denk dat ik het verhaal nog wel eens vertel. Het gaat om twee tienermeiden die langs een wei met koeien liepen die een sprintje trokken en een van de dames had een rood shirt aan. Wij hielden ze voor een kudde wilde stieren. Zo onnozel achteraf want wij zijn ook op het platteland opgegroeid. We hebben doodsangsten uitgestaan.
Tot zover de samenvatting. Misschien maak ik er nog eens een leuk verhaal van.
Hilarisch, die communicatie tussen jou en onze lieve zus. Ik zou ook ondergedoken zijn.

Ik heb zoiets gezien met de wegenwacht die onze auto gerepareerd had. Hij wilde een geit uit de sloot halen, maar kwam daar niet aan. Er kwam niet een, maar een aantal koeien op hem afrennen en hij ging moeilijker het hek over. Zielig, maar ik vind het ook wel weer erg grappig.
Het is ongetwijfeld heel erg leuk om te zien, maar ik was toen behoorlijk in paniek :)
Ja, dat kan ik me wel voorstellen. Je wilt echt geen trap van een koe krijgen. Bij ons achter kan je op een stuk land lopen waar koeien loslopen. Daar staat ook echt een bordje: betreden op eigen risico.
Hey, een bekend verhaal!
Ik zie je nóg gaan! :-))
En waarom kwam je me niet helpen dan? Nou, nou, nou?
Ja dààààg.. ik zat ondergedoken!
Heb dit verhaal met een big smile gelezen. Dat zonder meer.
Waar ik geboren ben staat de hoogste vuurtoren van Nederland en die stond toen ik jong was nagenoeg midden in een weiland en als er koeien rondliepen, dan vond ik het juist leuk om daar tussendoor te lopen en niet het pad naar de vuurtoren te volgen.
En ik ben heel wat keren in dingen gestapt die niet fris waren, maar ben nog nooit door een koe achterna gezeten. Wel een keer door een kwade bok, maar die haalde mij niet in.
Ik was er ook helemaal niet bang van, maar deze koe had duidelijk haar dag niet! :)
Gevalletje: 'dat doet ze anders nooit hoor!'
Zijn ook normaal geen agressieve dieren, maar net als alle vrouwen kunnen ze een keertje hun dagje niet hebben.
Een dolle koe achter je aan, ik mag er niet aan denken! 'play dead' was geen optie? :)
Elly2 tegen ----
2
haha, is toen niet in me opgekomen.