x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Rider on the Storm

Door Jorgen gepubliceerd op Wednesday 25 February 13:23

Gedachten

 

Verdorie! denk ik terwijl ik de auto start. Verdorie! dat ik mijn zoon weer naar zijn moeder moet brengen voor een aantal dagen, en in mijn hoofd reken ik al weer uit hoe lang het nog duurt voordat ik hem weer kan ophalen, nog vier nachtjes en dan is hij weer bij mij! In de regel haal ik Björn, zo heet mijn zoon, op vrijdagmiddag rond half een op om hem vervolgens op zondagavond rond een uur of zeven weer af te leveren bij zijn moeder.

Het zijn behoorlijk lange ritten bedenk ik mij ineens, telkens een uur heen en een uur terug dus per weekend zit ik minimaal vier uur in de auto deels alleen en deels met mijn zonnetje, elk lied op de radio meezingend en neuriënd, en vol met vragen, raadsels en prietpraat over van alles en nog wat. Ik geniet in stilte, zeg op de juiste momenten ja of nee en deel de grootste geheimen met hem.

Waarom, waarom is de meest gestelde vraag aan mijzelf de afgelopen twee jaar, hoe is het gekomen dat ik mijn grootste bezit, mijn allerliefste bezit niet dagelijks kan zien,  knuffelen, hoor praten, en zie spelen met andere kinderen? Waarom kan ik niet elke dag genieten van hem en met hem? Wat ging er dan zo vreselijk verkeerd dat ik Björn minimaal vier dagen in de week moet missen?

Eerlijk gezegd, ik weet het niet! Ik weet het echt niet en kan daar ook geen vinger achter krijgen, hoe dat komt? Omdat er op elke vraag die ik aan zijn moeder stel systematisch ontwijkend, ontkennend of onduidelijke op geantwoord wordt. Ik ben er dus ook maar mee gestopt, heb er geen vrede mee, maar zorg er wel voor dat ik optimaal geniet van de momenten die Björn in mijn leven is. Samen spelletjes spelen, boodschappen doen, eieren uit het kippenhok halen en lekker genieten van de natuur.

Gelukkig heb ik co ouderschap en daardoor ben ik wel in de gelegenheid om mijn zoon op regelmatige basis te zien, ik moet er niet aan denken dat ik hem maar een keer in de maand, of nog erger, nooit meer zou zien. Ik besef dat er vaders en moeders genoeg zijn die hunkeren naar hun kind, maar door ruzies onderling elkaar het ouderschap ontnemen. Met alles wat de scheiding heeft teweeggebracht, een ding hadden mijn ex en ik wel voor ogen, het kind mag nooit de dupe worden van beslissingen die zijn ouders hebben genomen (in dit geval een van de ouders), zijn geluk en welzijn moet altijd boven aan staan, en dat lukt redelijk, de verstandhouding met mijn ex is onder omstandigheden redelijk te noemen.

Riders on the storm
Riders on the storm
Into this house we're born
Into this world we're thrown
Like a dog without a bone
An actor on a loan
Riders on the storm

There's a killer on the road
His brain is squirmin' like a toad
Take a long holiday
Let your children play
If ya give this man a ride
Sweet family will die
Killer on the road, yeah

Girl ya gotta love your man
Girl ya gotta love your man
Take him by the hand
Make him understand
The world on you depends
Our lives will never end
Gotta love your man, yeah

Riders on the storm
Riders on the storm
Into this house we're born
Into this world we're thrown
Like a dog without a bone
An actor on a loan

Riders on the storm
Riders on the storm
Riders on the storm
Riders on the storm
Riders on the storm
Riders on the storm

Ik zet de radio aan terwijl ik terugrijd naar mijn huis, alleen in de auto en het is stil, heel erg stil, Björn net weer afgeleverd, altijd weer met pijn in mijn hart en een flinke dosis verdriet, echter ik weet, bij zijn moeder komt hij niets te kort, ook daar wordt erg veel van hem gehouden!

Ik luister naar het nummer van The Doors, een klassieker uit lang vervlogen tijden. Dit nummer doet mij heel veel, ik draai het niet dagelijks maar hoor het wel dagelijks, het is de beltoon van mijn telefoon, al jaren. Ik luister goed naar de tekst, en nog eens en besef nu pas de essentie van het verhaal, mijn vrij interpretatie van dit nummer. Overal zijn er killers on the road, altijd en soms gebeuren er dingen in je leven die je niet voorziet, als je al je killers kent dan ben je een genie en is het leven misschien een beetje saai. De onverwachte wending in mijn leven is mij eigenlijk wel goed bevallen, ik ben anders gaan nadenken over het leven, de liefde, het geweldige bezit van een heerlijk kind, een leuke en liefdevolle relatie met een geweldige vrouw die mij weer vertrouwen heeft gegeven in het leven en de liefde. Ik weet nu wat ik ben….Een Rider on the storm, vechtend tegen killers, killers die het geluk van Björn of Nel en natuurlijk niet te vergeten, van mijzelf kunnen bederven. Rider on the storm, klinkt eenzaam, echter niets in het leven kan je alleen doen, je hebt een ander nodig!

 

Make it master and beware of the killers!!!

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je wel! :-)
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Zo mooi! Ik zag mijn vader minder vaak, maar dat kwam door de grote afstand. Hij woonde 1300 kilometer bij ons vandaan, zijn keus, niet dat van mijn moeder of van ons. Hij ging weg toen ik zeven was, maar ik heb er jaren verdriet van gehad. Kinderen lijden ook heel erg door een scheiding, soms hun leven lang. Het laat littekens achter op je ziel. Ik heb nooit met mijn ziel onder mijn arm gelopen, het verdriet zat diep van binnen en was persoonlijk. Soms komt het echter weer naar boven als ik muziek hoor uit de tijd dat ze nog samen waren en dan snijdt het diep, doet venijnig pijn. Ik hoop dat jouw zoon mooie herinneringen aan jullie tijd samen zal hebben, ze zijn zo kostbaar.