x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

De mirakelse 'leen-affaire'

Door Weltevree gepubliceerd op Monday 23 February 15:19

Ik gniffel er zeven jaar later nog steeds om, hoe Hans Worst tijdens die verjaardag symbolisch samen met mijn voortreffelijke drol door de plee getrokken werd.

069f3007a301e26d7ca586b5c19da476_medium.

Foto's 

Gelukkig had ik toen mijn persoonlijke foto’s al terug. Maanden daarvoor, toen M**** woedend mijn brief had teruggestuurd, bedacht ik plotseling ongerust: Het zijn unieke foto's en zij kan zomaar, in een vlaag van onvoorstelbare woede, mijn gezicht in duizend stukjes scheuren. Dat had ze eerder gedaan met foto’s waarop zij aan het dollen was met   P. van G. mijn toenmalige vriend, die zag zij méér zitten dan ik, had hem wel als vader gewild. Totdat hij ons dakloos maakte waardoor we vijf maanden bij EmjE bivakkeerden omdat mijn huis nog vol huurders zat, die uitgekocht moesten worden. 

Ik maakte een pakketje van het weggeknipte verleden dat haar vader bij de scheiding achterliet. Foto’s met B**** uit de tijd dat zij nog niet geboren was. B**** met mij, bij zijn ouders op de bank, hij met collegae aan het werk, tijdens de rondreis per auto door Polen met vrienden van mij, B**** met Sinterklaas op Harreveld, etc. Wat moet ik er nog mee? M**** ziet alleen hem als familie en zij heeft er nog wel wat aan. Alle oude kiekjes stuurde ik op en vroeg haar in de begeleidende brief om mijn jeugdige portretfoto’s, die zij zonder toestemming had meegenomen, terug te sturen. “Na mijn dood komen ze jou natuurlijk weer toe.” Bijna viel ik van mijn geloof toen ze drie weken later in mijn postbus lagen. Tevens had zich vóór die verjaardag de lichtende ‘Leen-affaire’ al voltrokken.

De lichtbak

Mijn paps maakte hem toen ik aan de academie studeerde zodat ik tekeningen kon overtrekken. Het melkglas dat er in lag had zonder noemenswaardige schade vijfendertig jaar plus vier verhuizingen doorstaan. Vóór mijn verbanning vroeg M**** of ze hem lenen mocht, maar nu had ik hem, na zeven jaar, zelf in het atelier nodig en in een mail legde ik uit dat hij terug moest voor de workshop mandala's maken. Ik vroeg tevens of ze wist waar de schilderijen waren die ik ooit aan de vriendin, die haar oorbellen hoerig vond, had uitgeleend. "Ik wil ook graag de map met tekeningen terug omdat die deel uitmaakt van mijn ‘verkoopvoorraad’"
Met angst is mijn hart wachtte ik af. Zou ik nu horen dat ze de overtrekkast en/of map met tekeningen als oud vuil aan de straat had gezet? Dat de schilderijen onvindbaar waren? Weken hoorde ik niets na die mail. Het werd weer eens zonneklaar dat ze een bloedhekel had aan gelijkwaardig overleg. toen ze sms-te :

“Wij komen vrijdag om drie uur de lichtbak, de schilderijen (plus map met tekeningen) brengen.”

Wie zijn die WIJ waar ik zin in moet hebben? Ik ben op dat tijdstip al maanden bezet, heb  jou al drie keer verteld dat EmjE en ik iedere vrijdagmiddag bij Nicolette bezig zijn. Wat te doen?  Sofie, een andere goede vriendin die overal van op de hoogte was, vroeg ik om mij te vervangen.
“Hoor eens Sofie, dit is de pappakoffer. Hij is loodzwaar. Er zitten naast wat leuke kinderspullen ook de 78 toerenplaten van haar vader in, die hij bij mij in Zwolle heeft achtergelaten. Ik heb ze schoongemaakt, ze lijken weer als nieuw. M**** moet die koffer beslist eerst openmaken, zodat ze weet wat er in zit,” Sofie bekeek me gepuzzeld omdat ik er zo nadrukkelijk over deed.
“Anders neemt ze hem niet aan want ze vertrouwt me voor geen meter. Dat heb ik via die surprise bij Niek ondervonden. Ze moet zien wat er in zit en zodra ze die koffer de voordeur uitdraagt is het háár verantwoording.” Sofie zou thee voor hen zetten, zei ze. Het regende die dag pijpenstelen.

M**** zal wel op haar neusje gekeken hebben toen ze met gelijke munt betaald kreeg, hoewel Sofie haar en de broodnodige onderdanen met alle egard ontving.
“Ze had twee mannen bij zich. Leken me wel aardig. De één sjouwde de zware lichtbak en de ander de map met jouw tekeningen. Zelf kwam ze als de Koningin van Sheba op hoge poten over de galerij aanstampen met enkel haar handtasje. Mens wat een verbeelding heeft zij gekregen, zeg! Ze keek wel even raar, vroeg waar jij was. Ze hoefden geen thee en ze nam de koffer mee, zei tegen de hulpheren, zo langs haar neus weg, "Ach ja, ik ben altijd wel in voor een leuke verassing.” Natuurlijk keek ik daarvan op en het hele weekend bij EmjE was ik blij dat dit deel van het verleden eindelijk bij de juiste eigenaar terecht gekomen was.

Maandagochtend

Ik geloofde het amper. Tot mijn ontsteltenis trof ik de vermaledijde leren koffer tussen het fietsenrek aan in de openbare grote hal voor het trappenhuis. Ze had, omdat ik niet thuis was, twee uur na vertrek bij de buren aangebeld, die de deur voor haar hadden geopend en haar verleden stond al die tijd voor iedereen te kijk. De buuf zei dat diverse mensen erin hadden gekeken en aan het trouwalbum had zij gezien dat hij van mij moest zijn. Ik dacht aan Niek: “Met haar moet je heel kleine pasjes maken.” Voor mij was het meer één vóór en anderhalf achteruit.

58d3c49852009fb956cd4c54153808a7_medium.

Wij komen woensdag om elf uur naar je toe,”

Dat smst M**** ruim een maand na de bewuste verjaardag en ik schrik me het vel van de oren. Of het uitkomt is kennelijk niet iets dat het stel belangrijk vindt en hoe ik dit bezoek moet inschatten kan EmjE mij net zo min vertellen.
"Het blijven toch zetten in het spel die niet te voorspellen zijn," zegt ze. Ik heb genoeg van het ingewikkelde gedoe en bel mijn dochter op zonder er van te voren een smsje aan te besteden. Jij kunt de pot op waar ik jouw teer beminde HansWorst zo feestelijk doorheen heb gespoeld.
“Zeg M****, leuk dat jullie willen komen. Een hele verrassing, zo opeens en ik had nog zo nadrukkelijk tegen Hans gezegd dat het géén haast had." Ze gniffelt.
"Nou dacht ik: jij wilt nooit iets weten van vroeger of hoe het komt dat je zo’n hekel aan mij hebt. Is het wellicht een goede suggestie als ik jouw Hans dat hele verhaal vertel? Hij is tenslotte net zo ervaren als ik, heeft vast een heel leven achter de rug en weet inmiddels natuurlijk ook dat wij het product zijn van ons verleden, heden en de toekomst. Hij kan vast het belang wel inschatten van wat er in Zwolle is gebeurd?”

Een wonder

76427877a535ef938c3bcb4eb4454cf2_medium.

Het is op zich een mirakel dat ze me uit laat praten. “Hans is een verstandige kerel en als hij van de hoed en de rand weet, kan hij wel beoordelen wat je van dat verhaal zou moeten weten, om jezelf beter te begrijpen, lijkt me. Zo kan hij ons beiden zelfs behulpzaam zijn. Wat denk jij?”
“Ja, dat is misschien wel een goede methode,” zegt ze tot mijn stomme verbazing en ik zie sterretjes van zoveel meegaandheid. Ze zal het met hem overleggen, belooft ze zelfs.
”Dan zie ik je het woensdag. We zijn ongeveer om elf uur bij jou,” wil ze het gesprek afkappen.
“Wacht even, want ik wil je bij die gelegenheid namelijk iets aanbieden.”
”Oh ja en wat is dat dan wel ?” klinkt ze meteen weer op haar hoede.
“Geen surprise. Nee, een sessie geleide meditatie zoals ik die aan groepen geef. Met de klankschaal, maar jij mag kiezen. Ik leg ook de Osho Zen kaarten en als je dat wilt kunnen we iets met numerologie doen. Je zult zien dat het ontspannen en verhelderend kan werken.”
“Nou ik weet niet of ik dáár wel zin in heb, hoor.”
“Maakt niets uit, meid dat kunnen we op de dag zelf beslissen, immers? Het moet voor ons allemaal leuk zijn en ik dacht, met zo’n intermezzo kunnen we het niet over moeilijke zaken hebben, toch? Denk er maar eens over na en oh ja, die aanbieding geldt niet voor Hans, want die leer ik dan pas echt kennen.”
Al met al lijkt het haar een goed plan, zegt ze opgewekt en ik zou zweren dat er nooit spanning tussen ons is geweest.
EmjE weet niet wat ze hoort, schudt haar hoofd en hoewel ze 's woensdags een paar uur eerder vrij is, wenst zij zich verre te houden van hun audiëntie.
“Maar je snapt zeker wel dat ik dan meteen nadat ze zijn opgekrast naar je toe kom? Ze zullen niet blijven eten, dus kook ik wel bij jou.”

Wordt vervolgd: Slappe billen in een flodderbroek.

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ben erg benieuwd naar Hans Worst geworden, de achternaam die je voor hem uitkoos, belooft niet veel goeds!
Hij krijgt er vast nog meer. Heette ook al eens De Muzikale Fruitmand en ik kan er lekker op los, dat wel
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Het heeft nog steeds iets van een pijnlijke klucht en ik ben benieuwd naar het vervolg.

"Nee, een sessie geleide meditatie zoals ik die aan groepen geef. Met de klankschaal, maar jij mag kiezen. Ik leg ook de Osho Zen kaarten en als je dat wilt kunnen we iets met numerologie doen. Je zult zien dat het ontspannen en verhelderend kan werken." Sorry, maar toen lag ik echt in een kramp van het lachen. Zou ik sowieso doen als iemand me dit aanbiedt, maar nu al helemaal.
Ja, de spirituele wereld, zoals ik me daarin begaf, kent zo zijn wegen en ik beloof je, uit eigen ervaring, dat je mensen op mijn manier heel goed leert kennen.
Geloof ik best. Maar ik schat zo in dat dit 'aanbod' bij je dochter als een rode lap op een stier werkt. Lijkt me niet echt iets dat in haar straatje past.
Van hun visite sta je vast versteld...
jij had precies een telefoontje naar je zin :-)
Ik ben al benieuwd naar die ontmoeting !
Ja , op de een of andere manier, vraag me niet hoe, leek het de goede kant op te gaan
Ach in iede geval had jij je spullen terug. En je geliefde lichtbak. Mijn vriendin L. heeft er ook 1, ook gemaakt door haar, al overleden vader. Een mooi en handig ding, zeker als je de kunstacademie hebt gedaan.
Ja hij staat nu ook weer in mijn ateliertje
Wat een slopende situatie. Echt vreselijk.
Och, ik begon er destijds zo langzamerhand zelfs lol in te krijgen, een manier om afstand te bewaren, denk ik.
Je gaat er anders aan kapot. Ik wordt echt heel kwaad als ik lees hoe ze je behandelt, het is grof schandalig.
Een toch zal ze zich weer in haar eigen fort terugtrekken denk ik zo.
We zullen zien, maar ik wil jullie dat fantastische bezoek zeker niet onthouden
Ik ben ook vreselijk nieuwsgierig
houwen zo
Eerste hartje van mij! :-)
Dank je wel. Dat maakt me blij