Ontslagen en nu verder gaan

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Sunday 22 February 23:43

Een jaar geleden,kwam ik via de site van een ziekenhuis bij mij in de buurt, in aanraking met een gloendieuw project.

Geriatrische ondersteuning aan patienten boven de 75 jaar gedurende hun opname tijd in het ziekenhuis

Vrijwilligerswerk,naast de reguliere zorg aan bed,extra steuntje in de rug.

Praten over de tijd van weleer, hoe arbeidzaam,het gezinsleven,kortom een soort levensboek

Een diversiteit aan karakters passeren de revue,daar je relatief de mens maar kort begeleid.

Hands off,project, dus geen medisch technische handelingen,maar echt praten en afleiding geven.

Klinkt zeer indrukwekkend op de site

En dus trok ikde stoute schoenen aan en stuurde een open sollicitatie voorzien van een correcte cv,en pasfoto naar de afdeling personeel en organisatie

Tot mijn verbazing kreeg ik dezelfde dag nog positief respons in de vorm van een uitnodiging,intakegesprek.

Ik was zeer in mijn nopjes,en zorgde dat ik op de afgesproken tijd aanwezig was.

Geanimeerd gesprek,een training en een toets

We kwamen een proeftijd overeen en ik zou een keer meelopen met een geroutineerde vrijwilligster.

Zo geschiedde, in begin wat nerveus...

Een kamer en bed nummer

klop op de deur,correct voorstellen en zeggen wat je komt doen, eerst handen wassen

Gesprek kwam wat moeizaam en onzeker op gang,maar gaandeweg de minuten verstreken kwamen de tongen los en waren we in een zeer geanimeerd gespewk en was de zaalvan het ziekenhuis even anders,de patient fleurde op en tussen alle infusen en slangen door een flauwe lach op het gelaat.

 

Ik doorstond de testen en meelopen en werd ingeroosterd

dagdiensten van 14.00--16.30

                                16.30--19.00

zaterdag  10---12.30

zondag     11.15---13.30

Het was fantastisch, een rijke leerschool van mooie en verdrietige levenslopen.Mensen die hersteld naar revalidatiecentra gingen of naar huis,anderen die helaas de ogen gesloten hielden voor altijd.

Mensen met delier,Alzheimer,dementie en noem maar op

Die ene lach dat ene handgebaar,daar doe je het om.

---------------

En dan die zwarte pagina. de leidster wordt om budget reden wegbezuinigd, team staat op losse schroeven, een wildvreemde gaat osn bijstaan er even bijdoen,naast haar drukke full time baan

De structuur en motivatie is weg.Diversen haken af en zien er geen gat meer in

En dan krijg je te horen dat het voor mij ook exit is............................

ik werd gevraagd in de spreekkamer te komen met een kop koffie werd mij onomwonden slecht niuews gebracht

Ik dacht dat ik de stoelpoten onder me voelde wegzakken,maar heb eer aan mezelf gehouden en heb mijn badge ingeleverd en werkkleding

Correct had gegeven en gevraagd om referentie-bescheiden

 

-----------

Nog een keer die bekende vertrouwe weg naar de lift, knopje BG,en de deuren zoefde open, ik liep naar buiten en wachtte op vervoer naar huis.Heb intens gehuild...

Maar tegelijk wist ik dat er wat nieuws kwam,tijd rijp voor mijn spirituele schrijfambities,en fotografie.

Via facebook en twitter was ik reeds tijden actief,maar nu echt in concreto bewijs dat ik door moet gaan. geen baan meer maar ZZP/er in schrijversvak.

Columns en inspirerende teksten gaan schrijven

Immers wie schrijft die blijft zei men van oudsher

Mijn hoofd zit bordevol inspiatie en ideeen die ik nu mag geen uitwerken

Ontslag wordt opslag.Voor mijn financiele situatie heeft het geen invloed,maar ik weer wat wijzer,extra pakketje in mijn rugzak.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.