Lachen als een boer die kiespijn heeft.

Door Janne Marthies gepubliceerd op Thursday 19 February 14:33

Het lachen is me een beetje vergaan.3b352c8d6360f4ef4dcfdd037757bfcd_medium.

Ik betrap me er steeds vaker op, dat ik steeds minder lach. Alhoewel ik nog geen 'fronsrimpels' heb op mijn voorhoofd, voel ik een zekere zwaarte in mijn armen en benen en mijn hart voelt als het ware een weinig somber aan. Daar ik me hiervan bewust ben, kan ik er natuurlijk iets aan doen om me weer eens een keertje onbedaarlijk te laten lachen. Maar het komt er maar niet van. Gisteren lag ik al om 19.00 uur in bed omdat ik me emotioneel uitgeput voelde met in mijn hoofd een grote 'waterspons' . Hoewel ik snel insliep, kreeg ik enkele onrustige dromen, die me zo en dan wakker maakten.

Ik zou me kunnen omringen met vrolijke mensen.c16fb67947c6e1e0cb14991aa7f6dd86_medium.

Ik zou me méér moeten omringen met vrolijke en optimistische mensen, maar ik vrees dat ik die niet makkelijk tegen zal komen. Veel mensen zijn zo druk bezig met van alles en nog wat, dat ik tot de voorzichtige conclusie ben gekomen, dat er geen tijd gemaakt kan worden voor een kopje koffie of thee; lekker saampjes met z'n twee of met een een grote groep. Maar aangezien ik last heb van een socoale fobie mijd ik liever grote groepen mensen. Ook heb ik moeite om me steeds aan te passen aan wat ik zoal moet doen om als 'waardevol' gezien te worden met als belangrijk doel om ergens bij te mogen horen. Eerlijk gezegd ik heb het al een beetje opgegeven.

Het vrijwilligerswerk wat ik doe valt me zwaar.6915dc50c9135b7485c74fce56ebcc68_medium.

Het is bekend, dat steeds meer betaald werk door vrijwilligers gedaan moet worden, omdat er zogenaamd geen geld is voor betaalde werknemers.  Echter het vrijwilligerswerk is van een dusdanig hoog niveau, dat ik lanzaam aan het gevoel heb gekregen, dat veel vrijwilligers uitgebuit worden met als negatief effect, dat de arbeidsmarkt voor werkzoekenden op deze wijze kansloos wordt. Ik geef vrijwillig en gratis lessen op Hoger Beroeps Niveau maar als ik naar het werkeloosheidscijfer kijk van werkloze leerkrachten, dan noem ik dit toch wel een vorm van arbeidsverdringing. Een kennisje van mij gaat elke ochtend naar een mevrouw om haar steunkouzen aan te trekken en licht huishoudelijk werk te doen en dit alles: gratis, belangeloos voor niets. We voelen ons beiden daarbij lichtelijk beschaamd.

52cffae4331ef5ee3a0802406984f807_medium.

Janne Marthies

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik het al een frons met al die zijkerds thuis en problemen valt er hier ook niet veel te lachen
Oei, dat lijkt me ook geen gezellig leven.
nee, dat is het zeker niet♥
Wat er ook gebeurt altijd blijven lachen, zei Bassie van Adrian. Toch soms best wel moeilijk. Toch probeer ik van bepaalde dingen toch de humor in te zien. Een mooi artikel.
Dank je voor het compliment. Ik zal mijn best doen...wie weet!
Komt wel goed......