Een borderline momentje

Door Andrehagedoorn gepubliceerd op Wednesday 18 February 17:44
Zo duurt het soms heel even,

En is het zo voorbij,

Wat snel is en heel even,

Duurt veel langer bij mij.

 

Een lach een traan en gedachten,

Relativeren om het te verzachten,

Onderwijl er naar te smachten,

Piekerend gedurende nachten.

 

Verlossing komt pas later,

Vaak pas na dagen.

Het werkt niet zoals water,

Dat in een ton overloopt en uitbarst.

 

Het is vaak een volle ton,

Die je meesleept voor dagen.

En zo ineens na die tijd,

Is die ton ineens leeg!

 

Maar tijdens het slepen,

Kun je alles proberen,

De ton omgooien, het eruit scheppen,

Of erover praten.

 

Er zijn ook strategieën,

Veelal gericht op bewustzijn.

Maar als je koppie vol zit,

Doet onmacht soms best pijn.

 

Je kijkt in je omgeving,

Een ander heeft dat niet.

Jezelf dan isoleren,

Daarmee krijg je zelf verdriet.

 

Je kunt je wel afvragen,

Waarom jij dat hebt,

Veel verder helpt jou dat niet,

Het houdt de leegte in stand.

 

Water vult de leegte,

Klinkt gek, hè?

Dat water kan bepalen wie jij bent,

En hoe je jezelf ziet.

 

Water als gedachten,

Een ton als jouw hoofd,

Sterk zijn, slim en doorzetten,

Niet terugkijken naar toen.

 

Loslaten en accepteren,
Ha! Weer een strategie.

Goed dat ik het weet,

Ik pas het toe.

 

Maar soms het werkt het niet.

 

Op zoek naar nieuwe wegen,

Dichten en verwerken,

Roepen en soms schreeuwen,

Mensen zijn het zat.

 

Dan ben je teveel,

De liefde kan het dragen.

Menselijke liefde kent een grens,

Je moet je er naar gedragen.

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi herkenbaar