Achter de geraniums

Door Nonnie gepubliceerd op Wednesday 18 February 15:40

6fa269c994da9b63b597a407f7377cc2_medium.

‘Annie, waar heb je mijn bril gelaten?’ Joost kijkt naar de schaduw in de kamer waar hij zijn vrouw vermoedt. Annie zucht.
‘Op je hoohoofd.’
‘Oh, ja, daar is ie.’ Hij schuift de bril naar beneden voor zijn ogen en kijkt uit het raam. Het is rustig in de straat, geen spelende kinderen, waardoor hij van het ene op het andere moment moet opspringen om naar buiten te vliegen en ze tot stilte te manen. Hij staart voor zich uit. Annie gaat vast naar de keuken, want als het eten straks om 6 uur niet op tafel staat zwaait er wat. De kamer ruikt muf, de geur van oude mensen die alles potdicht houden vanwege hun vrees kou te vatten door een open raam.

b83ce5680926bec682f508b97288dc66_medium.

Hij staat op en loopt naar de meterkast, waarna hij gelijk poolshoogte neemt in de keuken.
‘Gaan we zo eten?’
Annie zucht.
‘Het is pas 5 uur, Joost. Heb je de kruiswoordpuzzel uit de krant al gemaakt?’ De oude man denkt na, haalt zijn schouders op en loopt terug naar de woonkamer. Wat ging hij ook weer doen? Joost schudt zijn hoofd, maar er schiet hem niks te binnen. Hij gaat zitten, steekt zijn vinger in de kop koffie op het tafeltje naast hem. Koud. De natte vinger stopt hij in zijn mond, waarna hij een vies gezicht trekt. De tv staat aan, maar hij kijkt niet, vindt het geen leuk programma. Het komt niet in hem op om de beeldbuis uit te zetten. Hij zakt onderuit in zijn luie stoel, probeert langs de pot met geraniums naar buiten te kijken. Hij schuift zijn stoel iets naar links, dan weer naar rechts. Stil zit hij voor zich uit te staren. Nog steeds kan hij niet bedenken wat hij ook weer zou gaan doen.  Waarom ontglipt alles hem als kwikzilver? Even later staat hij weer op en loopt naar het halletje van de meterkast. Als hij terugkomt, staat Annie in de kamer met haar handen in de zij. Schuldbewust probeert hij haar blik te ontwijken, maar ze gaat recht voor hem staan, zodat hij niet om haar heen kan. ‘Joost’, ze neemt hem bij de hand en sleurt hem achter zich aan de hal in. ‘Hoe vaak moet ik het nog zeggen? Hier is de toilet, Joost. In het andere halletje is de meterkast.’ Joost schrikt. De meterkast? Oeps.

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mede daarom wordt ik niet oud.
(toch maar 2 bordjes maken. 1 met meterkast en 1 met toilet en dan goed opletten dat ik ze op de juiste deur hang)
Een uitstekende tip.
Daarmee zal dat constante dweilen in de meterkast toch voorbij zijn.
Vast wel. -))
Triest hoor, maar wel de werkelijkheid.
Voor sommige mensen misschien, maar gelukkig niet voor iedereen.
Ik worder triesterig van
Het is inderdaad een zwartgallige schets, dus je kunt maar beter achter die geraniums vandaan blijven.
Zo erg.. zo wil ik niet oud worden.
Intens geschreven!
Ik ook niet. Daar moet toch iets meer van te maken zijn.
Een bezemkast of zo.. maar geen meterkast :)

zonder dollen: ik hoop dat er tegen die tijd iets aan te doen is.
Dat hoop ik ook.
Wat aandoenlijk en mooi geschreven Nonnie!
Dank je wel.
Ik wil niet op die manier oud worden!
Zo zielig.
Gelukkig wordt niet iedereen op deze manier oud.
Triest en nog triester als je je bedenkt dat dit dagelijks voorkomt.
Nonnie tegen Yrsa
1
Troosteloos inderdaad.