De zwemwedstrijd

Door -Lyra- gepubliceerd op Tuesday 17 February 18:50

Pauline opent de inkomdeur van het zwembad. De vochtige warmte begroet haar en ook de chloorlucht komt haar enthousiast tegemoet. Na al die jaren dat ze hier al vaste klant is, houdt ze nog steeds niet van de typische zwembadgeur en zeker niet als ze wat zenuwachtig is zoals vandaag. Ze komt een wedstrijd zwemmen. Als ze wint, is haar plaats verzekerd bij het kampioenschap van de junioren deze zomer. Dit zou een mooie beloning zijn voor haar harde werk. Drie keer per week baantjes trekken, twee trainingen, een aangepast dieet waarbij ze niets mag eten wat ze lekker vindt en een onderkoeld sociaal leven. Als je kampioen wilt zijn, moet je er heel wat voor over hebben.

Het is redder Koen die aan de kassa zit. Ze heeft stiekem een oogje op hem. Hij zit te konkelfoezen met Inge, haar rivale in en uit het zwembad. Met een samenzweerderige blik kijken ze haar aan. Pauline steekt haar hand op en gaat een kleedhokje binnen. Ze trekt de kwemkledij aan die ze heeft gekregen van de sponsor. Het blauwe badpak past goed rond haar slanke taille. Ze verstopt haar lange blonde lokken onder de badmuts. Ze inspecteert nog eens haar gespierde lichaam. Doordat het lekker gladgeschoren is, kan ze straks vast een honderdste van een seconde sneller zwemmen. Ze verlaat de kleedcabine en loopt door de gang richting zwemzone. De vloer is ruw zodat je niet gemakkelijk uitglijdt, maar het prikt aan haar voeten. Ze moet door het voetenbad en de douche sproeit haar nat zonder dat ze op een knopje moet drukken.

Er is al veel volk in het zwembad en ook de kantine met uitzicht op het zwembad zit bomvol. De supporters staan op elkaar geplakt om toch maar een glimp van het zwembad te kunnen opvangen. Ze wuift eens naar haar moeder en ook haar beste vriendin is van de partij. Nu gieren de zenuwen echt door haar lijf. Haar trainer komt naar haar en zegt: ‘Pauline, je bent laat. Nu zijn de jongens aan het zwemmen, daarna ben jij al aan de beurt. Hoe voel je je?’
‘Ik voel me prima!’ Dat haar benen wel rubberen staafjes lijken en ze doodsbang is, zegt ze er niet bij.
‘Je wint dit op je ene been. Ik ben er zeker van.’
De stem van de reporter klinkt door het zwembad: ’De volgende wedstrijd is de 50 meter crawl voor meisjes.’ Aangezien het gemeentelijk zwembad maar 25 meter is, moeten ze twee lengten zwemmen.
Pauline gaat op haar startblok staan. Ze heeft nummer zeven, dit brengt vast geluk. Inge staat naast haar en werpt haar een gemene blik toe. Pauline laat zich niet van de wijs brengen. Ze schenkt haar rivale een stralende glimlach en zegt zelfs: ‘veel succes.’
Terwijl ze haar lange, atletische lijf in de geijkte positie laat glijden, ademt ze een paar keer diep in en uit. Ze weet dat ze het kan en dat ze er maximaal heeft voor gewerkt, meer kan ze toch niet doen. Ze heeft vertrouwen in de goede afloop.

Ineens wordt ze afgeleid door een lichtje dat in haar ogen schijnt. Automatisch zoekt ze van waar het komt. Ze kijkt recht in de verleidelijke ogen van Koen. Met een indringende blik kijkt hij in haar ziel en ze smelt helemaal. Ze verliest alle besef van tijd en ruimte. Ineens hoort ze het startsignaal en ze trekt zich abrupt los uit de visuele omhelzing. Ze duwt haar voeten stevig af van het beton en duikt als laatste het koele water in. Ze beweegt haar benen als een zeemeermin en als ze boven water komt, beginnen haar armen het zware werk. Ze is boos op Koen en vooral op haarzelf.  Met woeste slagen klieft ze door het water. Ze heft haar linkerelleboog omhoog en laat dan haar arm als een peddel door het water glijden. Bij de volgende slag houdt ze haar hoofd schuin zodat ze haar longen kan vullen met verse zuurstof. Onder water ademt ze uit. Ze zwemt sneller dan haar lichaam aankan. Door haar woede voelt ze de pijn nauwelijks.

2db1a886f760c58b48b4cf060fb1b312_medium.

Ze is bijna aan de overkant en maakt zich klaar voor haar koprol om in haar baan te draaien. Met een nijdige bons tikt ze met haar voeten tegen de rand van het zwembad en maakt een perfecte rol. Ze heeft bijna haar achterstand weggewerkt. Als een bezetene zwemt ze door. Ze is er bijna als  de reporter roept : ‘De winnaar is Inge!’

Teleurgesteld komt Pauline het water uit. Koen ontwijkt haar blik en kijkt naar beneden als een jongetje dat een koekje heeft gepikt. Haar trainer probeert haar te troosten, maar dat lukt niet zo best.

Lyra

Afbeelding: Google Afbeeldingen

 

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Ach mannen...
Leuk verhaal!
Mooi beschreven. Ik zat er echt 'in'.
Gelezen.
No happy ending, dat dat maakt het sterker.
Heel goed geschreven.
't is maar een saaie boel in vergelijking met de andere verhalen :-)
Een realistisch verhaal spreekt de jury wellicht meer aan?
Het is afwachten meis, het is in ieder geval goed geschreven.
Jezelf niet zo naar beneden halen, je verhaal is juist anders dan de anderen en dat heeft ook zijn charme.

:0)
Ik had even een dipje :-)
Dank je voor de peptalk
Ach, ik had het haar zo gegund.
Goed geschreven.
dank je wel, Nonnie