Alles over passie. In gesprek en een TV opname met de oudste voetbalcoach van Nederland...Bert van der Pan (90)...

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Monday 16 February 16:39
16 February 2015 door Jack Hage Sr. in Het laatste nieuws

In het jaar 2013 had ik één van mijn dierbaarste interviews ooit. Voor het Puttens Weekblad ging ik naar Bert van der Pan (90). Op Plazilla schreef ik er destijds al over.

Bert van der Pan-een mens met veel levenservaring, overlever en Stuurman in de sport. Als Bert verteld en aan het woord is dan weet je per subiet dat je een gezegend mens bent daar mee te mogen praten. Laat staan interviewen. Bert is de oudste voetbalcoach welke ons land gekend heeft en praat met mijn collega en filmmaker Olaf Koelewijn over training, voetbal en passie. Bert is de man welke in ons land keihard heeft gevochten voor vrouwenvoetbal. Tevens is Bert de man die kon vertellen wat er zo zwaar was in de tweede wereldoorlog. Maar zo stelt Bert; “ We moesten na de tweede wereld oorlog verder”. Zelfs het rijden van de Elfstedentocht en het maken van muziek is verwerken.  

De TV uitzending van Olaf over zijn werk in de voetbal is te zien  (vanaf  > minuut 15.00 ) op Deel twee ‘De Ideale hobby’ ! 

http://www.juustemtv.nl/afleveringen/juustem_2015_week07.mp4?forcedownload

 

 O8OiYpVLEpgn86kzQHq3Y0PLYqWCjFQE.jpg

 Geschiedenis;

·         27 dec 2013

Door Jack Hage Sr. 

Bert van der Pan (90) is geboren op 19 december 1924 in Diepenheim. Bert is woonachtig in Ermelo en momenteel als voetbal trainer werkzaam bij het dames team 1 van Rood -Wit ‘58 te Putten. 

Bert;“Ik heb in de tweede wereldoorlog meerdere engeltjes op mijn schouder gehad. Anders was dit allemaal onmogelijk geweest .” Een interview met ‘hoogstwaarschijnlijk’ de oudste voetbalcoach, trainer en oefenmeester ooit binnen ons land volgens de KNVB, kreeg meer inhoud dan voetbal. Bert van der Pan is 89 jaar. (tijdens ons eerste interview

“Ik ben een dankbaar mens. Na mijn Mulo werden jonge jongens zoals ik opgejaagd door de ‘bezetter’ om in Duitsland te werken in munitie en staalfabrieken. Mijn oproep om in Hamburg te werken was binnen. Alles stond in het teken van de Arbeits Einsatz. Niet opdagen kon de doodstraf betekenen. Mijn vader had overdacht dat ik in Duitsland plat gebombardeerd kon worden door de Engelsen óf de keuze had om ergens onder te duiken. Die keuze heb ik gemaakt. Redelijk beschermd in de drooggelegde polders tussen Vollenhove en Marknesse kon ik aan het werk bij een boer. Op het moment dat de Duitsers de polder uitkamden werd ik alsnog opgepakt.”

Spies 

“Dagen zaten wij opgesloten in een theater. De ruimte was zo klein dat niemand kon slapen voordat een paar medegevangenen gingen staan. Kinderen van buurtbewoners hebben door een raampje ons in leven gehouden met water en brood. Ook de dorpssmid van Vollenhove heeft zijn bijdrage geleverd. Hij had een lange spies gemaakt waar eten aan geregen werd. Die paste precies door de tralies van het raam. Later zijn we overgebracht naar een schoolgebouw waar we iets meer vrijheid hadden.”
“Omdat de Duitsers een probleem hadden met hun voedselvoorziening voor hun troepen heb ik het geluk gehad in de Noordoostpolder aan het werk te moeten. Het opperbevel had goed in de gaten dat daar graan en voedsel te verbouwen was. Ons leven bestond uit het graven van greppels, landaanleg en keihard werken met de schop. Later mocht ik op de fiets contant geld voor de arbeiders brengen naar de uitvoerders die in de polder werkten. Het was een harde tijd. Toch mis ik wel eens de saamhorigheid en het respect. Mensen maakten nooit ruzie, er was maar één vijand: de bezetter. Nu bekvechten mensen overal om. Wij waren blij met kleine dingen zoals het kunnen spelen in een muziekcombo, of het voetballen op een geïmproviseerd veldje.”
Na de tweede wereldoorlog is Bert van der Pan eerst met zijn muziekvrienden onder de naam ‘Redspider’ het land ingetrokken. “Voor een glas bier, een pakkie shag of een zak aardappelen wilden wij wel spelen. Nederland was in een feeststemming. Toch moesten wij zien het leven op te pakken en geld gaan verdienen voor de toekomst.”
“Na de tweede wereld oorlog kon ik weer terug naar mijn ouderlijk huis. Op zoek naar werk ben ik aangenomen bij de P.O.D. de Politie Opsporing Dienst. Grootste taak was het opsporen van NSB-ers en landverraders. Na twee jaar kon ik doorgroeien bij de Spoorwegen. Mede omdat de Spoorwegen een eigen voetbalteam (S.S.V.U) hadden welke op een hoog niveau speelden had ik het daar zowel als voetballer en in mijn werk naar mijn zin. Ik ben ik tot mijn 67ste jaar bij de spoorwegen gebleven. Ik had er al eerder uit gemogen, maar ik wilde 40 dienstjaren volmaken.
“Vroeger hadden allen in Nederland vooraanstaande bedrijven zoals de P.T.T., Politiediensten, multinationals of defensie afdelingen een eigen muziekvereniging of sportverenigingen.” Naast dat hij zelf al speelde vanaf 1934 heeft van der Pan voor vele clubs als hoofd trainer gewerkt waaronder Wilhelmina te Zutphen, Zutphania te Zutphen, Steenwijker Boys te Steenwijk, E.F.C. ‘58, N.S.C . te Nijkerk en vele overige clubs. Tevens is hij betrokken geweest bij de werkzaamheden voor Go Ahead Eagles als Scout. Hij heeft meerdere clubs aan promotie geholpen. 

wxwBlG1DjnMPg7EB25n9sR5aO1q1t9gj.jpg

Bert van der Pan (90) rustig en beheerst op het veld bij Rood- Wit'58  naast en voor zijn dames...

Damesvoetbal 

“Op een gegeven moment kreeg ik in de gaten dat het dames of ook wel vrouwenvoetbal genaamd, groot kon worden. Toen heb ik een switch gemaakt.” In Putten heeft hij na zijn werkzaamheden bij S.D.C. gekozen voor Rood-wit ‘58. Liefdevol praat hij over ‘zijn’ meiden. “Het mooiste is, dat ik ‘die meiden’ met hart en ziel van alles mag leren over het driehoek spel, vrijlopen en overige techniek. Het vreet wel eens aan mij dat er schamper wordt gedaan. Het damesvoetbal zal enorm groot worden.” 
Op de vraag aan Bert wat hij nog graag kwijt wil: “Mijn leven bestond altijd uit sport. Naast de voetbal mocht ik graag toerschaatsen, ik heb zelfs de Elfstedentocht gereden, graag waterpolo spelen en wedstrijdzeilen. Door al die drukte was ik pas 45 toen ik mijn lieve Zweedse vrouw Kerstin Andersson tegenkwam in Italië. Kerstin is nu 73 jaar. Wij trouwden in 1968 in Steenwijk en kregen twee prachtige dochters.”

 

DRLxuoN77uhCPPa0j2aq2cpgPtantmqa.jpeg

http://www.jackhage.nl/mijn_publicaties.htm

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een leven met ups en downs maar vooral ups, wat wil je nog meer als je daarop terug kan kijken.
Inderdaad!
"De switch naar vrouwenvoetbal gemaakt". Zou ik ook doen ...
Maar wel met heel veel respect zoals ik de opname te zien is Koen!
Het één hoeft het ander toch niet uit te sluiten, Jack?
Das waar natuurlijk....