Nachtelijke metamorfose

Door Plazilliaantje gepubliceerd op Monday 16 February 11:22

In het schemer van de lantaarn. Zie ik nog net een stukje van haar rode jurk wapperen, en haar hoge stiletto's. Voordat ze weer verdwijnt, in de donkere nacht. Overdags geeft zij haar volledige aandacht aan haar kinderen, maar in de nacht, wanneer bijna iedereen slaapt. Verandert zij van de stille huismama, in haar joggingsbroek, na een ware seksbom, waar menig man over droomt. En verdient zij haar brood. Jaren ervaring heeft haar geleerd, dat de meningen over haar werk, niet altijd even positief zijn. Zwijgt ze er over, als het graf.

Al jaren heb ik last van slaapproblemen, zeker sinds ik gestopt ben met drinken. Wil het in slaap komen niet voor zonsopgang lukken, vaak duurt mijn slaap dan ook niet veel langer dan twee uurtjes. Als ik zoals gewoonlijk niet in slaap kan komen, bekijk ik met mijn telescoop de sterrenhemel. Zo ben ik ook sinds een paar maanden, achter haar nachtelijke afspraakjes gekomen. De eerste keer dat ze onder mijn raam voorbij liep, duurde het even voor ik besefte dat het dezelfde vrouw was. Als de vrouw in haar joggingsbroek, uit de flat hier achter, waar ik wekelijks de portiek schoonmaak. De vrouw, die mij elke week opnieuw wat te drinken aan bied. Wat ik telkens weer beleefd weiger, om haar niet dezelfde reputatie te geven, als die ik heb gekregen. Alleen omdat ze met mij omgaat.

Al die tijd heb ik mijn mond er nog over gehouden. Uit angst dat ik haar zal kwetsen. Dat is niet wat ik wil, ik heb respect voor haar, even eens voor haar besluiten. Ook voor haar werk, moest er wel in het begin even aan wennen, toen ik haar voor het eerst zag, na haar nachtelijke metamorfose. Toch vind ik het knap van haar, hoe ze voor haar kinderen zorgt, alleen. Zonder ze hele dagen bij de opvang te droppen. Misschien ligt het meer aan mij dan aan een de situatie zelf. Zoals andere dat zeggen, ben ik namelijk van de verkeerde kant, ook daar zijn de meningen over verspreid. Al trek ik me daar geen zak van aan. Dit ben ik, zint je dat niet. Kijk je maar een andere kant op. Ondanks dat mijn voorkeur naar mannen gaat, weet ik dondersgoed wat vrouwelijk schoon is. Zeker innerlijk schoon. En schoon is zij, hoe ze elke ochtend opnieuw, haar kinderen naar school brengt. Terwijl ik haar een paar uurtjes terug, pas heb thuis zien komen. Veel slaap kan ze dan niet gehad hebben, toch staat ze er elke dag. Ondanks dat ik geen fan ben, van stiletto's en lange vrouwen benen, is zij zelfs na haar nachtelijke metamorfose wonderlijk schoon. Ze draagt ze met trots, en liefde. Diep in haar hart, weet ze waar ze het voor doet.

Terwijl ik mijn Maltezer hondje zijn riem om doet, om zijn laatste rondje te doen. Weet ik uit gewoonte dat ik een extra blokje zal lopen. Om er zeker van te zijn, dat ze weer veilig thuis komt, en ik met een gerust hart kan slapen. Voordat ik weer moet gaan werken. Geen werk waar ik trots op ben, maar wat moet je anders, als man zoals ik. Hier in het kleine dorp, kijken ze mij allemaal met een scheel oog na, blijkbaar ben ik ziek in hun ogen.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Graag gelezen :-)
dankjewel :)
Wat een mooi geschreven verhaal. Ik zou respect kunnen opbrengen voor deze vrouw.
dankje. Ja, waarom zou ze geen respect verdienen? Ze doet haar werk, waar ze niemand mee lastig valt. Ze geeft alleen, hen die het nergens anders krijg, hun pleziertje. Wat de kans ook kleiner maakt, dat ze andere vrouwen ongewild gaan lastig vallen. En ik neem toch aan, dat we nu in 2015, toch wel eigen baas over eigen lichaam mogen zijn.
Helemaal met je eens!