2. Video-Game

Door UnknownWriter gepubliceerd op Sunday 15 February 18:34

Mijn moeder heeft niets meer nodig, prima toch. Heb ik meer tijd om in de winkels te kijken, wandelend loop ik samen met mijn vader langs de winkels. Alle winkels die ik om me heen zie boeien me nu hellemaal niks, alleen de game winkel. Papa neemt me er mee naar toe, ik mag er ééntje uitkiezen, en raad is ik verspil er geen geld aan. Ik krijg hem namelijk van mijn vader cadeau. Heb ik even mazzel, we staan inmiddels al  bij de kassa. Ik heb uiteindelijk voor ' fifa 15 ' gekozen, ik ben dan misschien wel 17, maar game spelletjes zijn toch wel het aller leukste in het leven, vooral als ik tegen mijn vader moet spelen. Grappig is dat, hij leerde mij hoe ik de controller moest vast houden. Hoe ik als beste, de doelpunten kon maken. En nu ? Verliest hij elk potje dat hij tegen mij speelt. Ik glimlach al bij het idee. 

In de klas begon Joost er weer opnieuw over, ik kon hem wel vermoorden. Maar ergens wilde ik het ook wel kwijt, hij heeft gezworen dat hij het niet door zal vertellen. Ik weet niet wat me bezielde, maar ik bleef maar praten en praten. Het voelde best fijn, als of er een enorme last van mijn schouders afviel. Maar nu ik zo met mijn vader door de stad wandel, en hij zoals gewoonlijk een spelletje voor me koopt. Is toch wel heel fijn, met het idee dat we vanavond een mannen avondje gaan houden, terwijl ik niet eens een uur of twee geleden. Mijn vader hellemaal zwart heb zitten maken, ik kan mijn eigen woorden nog horen. " Als ik ooit de kans krijg om mijn vader te vermoorden, dan pak ik die met gouden handen aan. " Ik schaam me zo erg, maar Joost zal wel begrijpen dat ik dat uit woede zei toch? Natuurlijk, zal ik mijn vader nooit iets aan doen.. Toch?? Ik merk dat ik begin te twijfelen, maar hij kan er toch ook niks aan doen? Of hij moest gewoon niet aan de drank beginnen? 

" hey Timmieee, Turner ben je er nog bij? "

mijn vader noemt me alle jaren ' turner ' geen idee waar het op slaat, ik was een jaar of acht. En wilde dol graag op ballet, ik vond het geweldig, als er iets met dans maar vooral met ballet op tv langs kwam. Stond ik gekluisterd aan het beeldscherm, ik wou ook zo gespierd en hoog kunnen springen. Mijn moeder was dol enthousiast. De week er op, volgde ik al de eerste lessen van de dans school ' ponne', in balletles ik was er zo trots op. Toen mijn vader het hoorde, dat ik de eerste ballet uitvoering had, was hij minder enthousiast hij noemde me roze homo in dat slette pakje. Maar mijn vaders negativiteit kon me niet deren ik wilde dansen en niets anders. Dansen als een vlindertje, zonder vleugels. Bij mijn eerste optreden, was ik heel gespannen de zaal was ook zo vol.. Ik lette niet goed op, meteen was het raak. Ik was gevallen. Ik kwam thuis met een gekneuste been, mijn vader was woedend. Hij begon hard te schreeuwen tegen mijn moeder, met grote ogen keek ik naar het schouwspel. Ik had mijn ouders NOG nooit ruzie zien maken, Huilend was ik naar boven gerend toen mijn vader, mijn bloedeigen vader mijn moeder een klap gaf. Sindsdien, werd het geschreeuw, de ruzie's en het geweld met de dag erger.. Ik voel me zo schuldig, wat nou als ik nooit naar ballet was gegaan? Dan zou mijn vader nooit boos zijn geworden... Dan zou er nooit een klap zijn gevallen.

" hee wat ? " vraag ik verwarrend, " of je alvast naar huis gaat. Richard belde, of ik nog even langs de kroeg kwam " " pap nee, vandaag niet. En dit spelletje dan ? " zeg ik, terwijl ik met het tasje voor zijn ogen zwaai. Maar nee, hij wimpelt me af en loopt met grote passen, naar de overkant de kroeg in. Neee he, niet weer. Snel loop ik door naar de kledingwinkel, waar mijn moeder werkt. Als ze mijn gezicht ziet, ziet ze al meteen dat er van alles mis is. Ze zucht " papa he ?! " ik knik voorzichtig, koortsachtig wrijft ze over haar hoofd. Stotterend en vlak komt er uit haar mond, " ga maar naar huis, ik red het wel " ik weet dat tegen stribbelen weinig zin heeft. Dus doe ik wat ze van me vraagt. Ik twijfel, of ik de juiste beslissing heb genomen om niet bij mijn moeder te blijven maar naar huis te gaan..

Ik spreek me zelf moed in, de stem van mijn moeder galmt door mijn hoofd.

" Hou je sterk, er komen dagen dat het beter zal worden. Maar eerst, zullen we samen de regen moeten doorstaan. Want na regen, komt de zon. "

543d9c80b0048e69fe6a30cbad4af9b0_medium.

Ze heeft gelijk denk ik bij me zelf, ik kijk nog één keer achter om. En loop dan naar huis, ik zal mijn moeder vandaag is lekker in de watten stoppen. 

Eenmaal thuis gekomen, is het al best laat. Aangezien mijn moeder elk moment thuis kan komen, besluit ik twee pizza's in de oven te zetten, aangezien mijn vader de kroeg is in gedoken zal hij daar zich vast vol vreten, met drank. Ik laat de lichten gedempt aan, ik heb een paar rode kaarsjes aan gestoken, rozen blaadjes liggen in het rond. Aangezien mijn moeder ook liefde nodig heeft, en ik de echte man in het huis ben. Zal ik het doen, en raad eens ik doe het met plezier. Het word geen mannen avondje zoals ik gehoopt had, nee. Het word een echte jank avond, tja je weet het he. 

Tegenwoordig worden die vrouwen heel emotioneel, je hoeft maar " ik hou van jou " te zegen, en er is al een traantje dat ze moeten weg pinken. We gaan lekker is vandaag, jank films keken. Gezellig samen onder de deken, met popcorn en voor mij melk chocolade en mijn moeder met witte chocola. 

Ik kijk in het rond, ben ik iets vergeten ? Is kijken,

eten                                                                                                                                      drinken                                                                                                                                   snoep                                                                                                                                      chips                                                                                                                                  popcorn                                                                                                                                bestek                                                                                                                                      pizza                                                                                                                                      kaarsen                                                                                                                                taartjes                                                                                                                                       films                                                                                                                             tijdschrijften                                                                                                                                de cadeau 

o' god ! Nee dat meen je niet, ik ben vergeten het huis op te ruimen. Straks wilt ze persé eerst het huis netjes hebben. Ik pak snel al het rommel bij elkaar, en loop struikelend over alle rotzooi naar boven. Ik dump alles maar boven, dat ruimen we later wel op. Zo tevreden kijk ik in het rond, is het toch nog een beetje netjes. 

*

Ik lig nu achter over in mijn bed, met een grote glimlach op mijn gezicht. Mama was enorm trots op me, wat voelt het toch goed om je moeder blij te maken, om die mooie kost bare glimlach op haar gezicht te zien. Ik word er hellemaal drommerig van, aan het einde van de avond hebben we samen zoals ik al had verwacht, alles opgeruimd. Niet dat ik het erg vond, in tegen deel zelfs. Dansend hebben we alles uit de weg gedanst, de glazen konden we zo weg gooien. Door onze luide opera gezang, was alles gebroken. En mocht het de prullenbak opzoeken. Achja ook goed toch, zorgt voor minder afwas. 

Ik ben net nog even wezen kijken bij mijn moeder, ze slaapt als doornroosje. 

                  53ded76f476cb0d76a6a268bd7971b4b_medium.

Ze lach er zo vredig bij, net een kwetsbaar meisje. Wat hou ik toch ontzettend veel van haar. Ik zag laatst een mooie tekst, op face book staan, volgensmij was het iets van 

A Man May Love His Girlfriend For A Month...

                        ... His Wife For A Year.

                              But His Mother...

                                 ...Forever. 

43d32b5b22d8beba76507581235c102b_medium.

Ik weet niet hoe het gebeurde, maar gewoon ineens kwam het in me op. Hoeveel mijn moeder voor me betekend, ze sleept me letterlijk door alles heen. 

Mijn gedachtes worden ruw verstoord door een harde angstaanjagende stem, " Godverdomme jij vieze tering wijf, ANNAAABHHEEEEELLLL " Mijn vader, blert mijn moeder naam als of ze niks is, de woede stroomt naar mijn hoofd. Rustig blijven, rustig blijven. Het lukt niet, ik kan dit niet. Ik spring op, en ren naar mijn moeders kamer, mijn vader loopt de trap op. Aangezien hij zich lam heeft gezopen, kan het nog even duren voor hij boven is, maar hij is niet zo langzaam zodat ik met mijn moeder kan ontsnappen. Ik gooi haar kamer deur open, trillend als een rietje zie ik haar op het bed zitten met de deken naar zich toe getrokken. De beeld is hartverscheurend, ik gooi de deur met een klap dicht, en met alle kracht die ik heb verschuif ik de kleren kast, richting de deur. Hij moet worden geblokkeerd hij moet dicht! Die zit, ik ren naar mijn moeder toe, de angst van haar gezicht is af te lezen, ik snap haar volkomen. We hebben mijn vader nog nooit zo woedend mee gemaakt, ik hou haar vast en sus haar zachtjes heen en weer. Het komt wel goed toch? 

Geschreeuw, is te horen. Hij slaat hard tegen de muur aan, ik hoop en bid met alle kracht dat de kast mijn vader tegen houdt. Hij mag niet meer aan mama komen, het is afgelopen nu. Mijn moeder trilt nog steeds, bij elk geschreeuw. Van mijn vader, lijkt ze nog witter te worden. Als ik niet op pas, krijgt een panniek aanval.. Of valt flauw, alleen de gedachte dat ze in mijn armen zal sterven..

Ik weet wat er in haar omgaat, " ttim laten we je vader binnen laten, dan komen we er misschien nog levend van af.. Als hij die deur open krijgt dan.. " Haar stem breekt, ik weet het mam, maar dat gaat niet gebeuren. Ik bescherm je vannacht met heel mijn leven.. Denk ik bij mezelf. 

De zenuwen gieren door mijn lijf, wat nou als. Wat nou als hij de deur open krijgt? Zouden we dan nog levend over blijven.. Aangezien zijn woede betwijfel ik het, maar nu. Moet ik me sterk houden.. voor mama...

Ineens is het doodstil, we blijven ongeveer samen een uur zo zitten. Rustig staan we samen op, de kast verplaats ik weer naar de plek van waar ik hem vandaan had, samen zorgen we er voor dat papa, zijn slaap kleding aan krijgt, we tillen hem mijn bed in. Wat met moeite gaat, de stank is van een meter of vijf al te ruiken, zachtjes laten we de deur in het slot vallen. 

Samen gaan we in mijn moeder's twee persoon bed liggen, ik houd haar stevig tegen mijn lichaam aangedrukt, als of iemand haar wilt stelen. Ik wrijf zachtjes over haar haar, terwijl ze rustig in slaap valt. Neem ik een besluit. 

Morgen, gaan ik. Mama en Papa met zijn drie met elkaar praten, en het oplossen. Want dit kan niet meeer. En als papa zich dan niet aan zijn regels houdt, geef ik hem aan. Bij de politie!

15-02-15 

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Vol overtuiging geschreven
goed geschreven verhaal met veel emoties, maar ook verschrikkelijk met al dat geweld, alcohol maakt veel kapot,
dankjewel! Klopt hellemaal, het zou eigenlijk verboden moeten worden ofzo...

geweld.. :( soms zegt een gezicht meer dan woorden..