Onze kat Ruby is aangereden door een auto

Door Doortje2 gepubliceerd op Saturday 14 February 14:43

Helaas wordt er in een dorp nog altijd te hard gereden. De straat die voor ons huis loopt, wordt aan twee kanten gebruikt om te parkeren. Kinderen en dieren kunnen zomaar oversteken en een auto kan dan nooit op tijd afremmen, omdat ze opeens van achter een geparkeerde auto de weg opschieten.

Donderdagavond om 19:30 uur, kregen wij het bericht van wat ooggetuigen, dat een wegpiraat onze Ruby had geschept. De mallotige bestuurder is daarna doorgereden, terwijl vrijwel zeker is dat hij de enorme klap gehoord moet hebben. Ruby was, na wat loopings gemaakt te hebben, met een trekkend lichaam de poort ingelopen, richting onze tuin. Na heel veel zoekwerk, ook van wat buren, moesten we vaststellen dat Ruby zich erg goed verstopt had, want de lieverd was nergens te bekennen. In de natuur is het zo, dat een gewond dier kwetsbaar is voor zijn vijanden, en dan verstoppen ze zich. Honderd keer hebben we wel gezegd: ‘Kom op Ruby, dan kunnen we naar de dierenarts!’ Nee hoor, lekker eigenwijs zijn.

Met een naar gevoel zijn we de nacht ingegaan.
Ik ben elk uur op de uitkijk gaan staan, voor het geval dat de lieverd naar binnen wilde komen. Je wilt zo’n gewonde kat dan niet voor de deur laten wachten. Tevergeefs!

Pas de volgende dag, rond één uur, liet de slimmerd zich zien. Hij had al die tijd achter de tuindeur gelegen, onder de heg. Strompelend liep hij naar binnen. We waren al helemaal blij om hem te zien, en nog blijer dat hij kon lopen. Uiteraard hebben we meteen de dierenarts gebeld, die ons als noodgeval voor lieten gaan.

Arme Ruby!
Na wat voel en kneedwerk, werd er al snel vastgesteld dat er wellicht niets gebroken was, maar dat hij wel hevig gekneusd was. Vooral de staart wekte zorgen op, en er werd besloten om een röntgenfoto te maken. Heel vaak, als de staart onder een wiel van een auto komt, rukt de kat zich los, waardoor deze uit het bekken getrokken wordt. Gelukkig was dit niet het geval. Wel was te zien op de foto, dat ze een extreem volle blaas had. We gingen terug naar de behandelkamer om hem te katheteriseren. De arts probeerde met behulp van twee assistentes om deze handeling uit te voeren. Helaas is Ruby blijkbaar klein geschapen want ze konden in eerste instantie zijn piemeltje niet vinden. ‘Kom op Ruby, laat zien dat je een vent bent’, zei ik nog, maar Ruby trok zich er niets van aan en onder kermende geluiden ging de zoektocht verder. Toen zijn piemeltje gevonden was, kregen ze het slangetje er niet in. Wat een drama, voor de toch al zwaar getraumatiseerde kat! De eindconclusie was dan ook om de handeling voort te zetten onder een roesje. De blaas moest perse leeg, omdat hij anders zou overlijden aan een klapblaas. Wellicht dat wat gruis of een bloedpropje de doorgang belemmerde. Wij gingen naar huis, om te wachten op een telefoontje.

‘Zijn blaas is leeg’, kregen we al snel te horen.
Wat bleek: katten (en andere dieren?) krijgen door een traumatische ervaring soms opeens de plas- of poepdrang niet meer. Ruby had dus geen opstopping in de urinegang en het legen van de blaas was geen probleem. Wel hadden ze de staart nu beter kunnen bekijken, schoonmaken en scheren, en nu hij toch nog sliep, was het handig om meteen tot een gedeeltelijke amputatie over te gaan. De staart was dermate tot op de pezen beschadigd, dat een genezing vrijwel uitgesloten werd. Ik wilde al ‘ja’ zeggen, maar mijn vriend zei duidelijk ‘nee’. We hebben dus de afspraak gemaakt om terug te komen om het strak in de gaten te houden. De staart zal hoogstwaarschijnlijk gaan ontsteken en/of zwart worden, wat op afsterven duidt. Persoonlijk denk ik dat er minimaal tien centimeter van de staart af zal gaan, en dan zal ik net zoveel van hem houden als een Ruby met een lange staart. Maar ja, hij heeft zo’n mooie staart en hij is pas twee jaar jong, en een kat moet een staart hebben…  We wachten dus op een medisch wondertje.

Onze andere kat Molly, wil niets van Ruby weten.
Ze is bang voor hem, of in ieder geval van de kap die Ruby om heeft. Ruby mag absoluut niet aan de wond likken want dan infecteert hij deze. Ach gosh, wat een ellende. Met die kap kan hij niets onder de tafel en stoelen doorlopen, zonder overal tegenaan te lopen. Ook eten gaat net niet, dus wij houden telkens een klein bakje voor, dat tussen die kap past. Hij loopt vaak achteruit, om zodoende de kap ‘uit te lopen’, en dat lukt maar niet. Hij slaapt gelukkig het overgrote deel van de tijd.

Medicijnen
Pilletjes antibiotica maken we tot poeder en dat roeren we door een klein beetje eten. Gelukkig trapt ze erin. Vanmiddag geven we via een spuitje (zonder naald) een dosering Novacam (pijnstiller en ontstekingsremmer) in zijn bek. Dat moet geen problemen opleveren.

Ze is echt zielig!

Reacties (78) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ach.. als groot kattenliefhebber staan de tranen in mijn ogen. Gelukkig heeft hij het overleefd, maar ik heb het met hem te doen. Fijn dat hij zulke lieve baasjes heeft! Ook met een klein staartje is hij in mijn ogen nog een prachtige, lieve en stoere vent!
Wat erg, maar wat fijn dat hij thuis gekomen is en nog leeft. met jullie liefde een aandacht komt hij er vast bovenop.
Ja, het is echt een schat.
Gister is de staart voor een groot deel geamputeerd. Hij heeft nu een staartje van zo'n 8 cm.
We zijn net terug van de dierenarts

Dinsdagochtend gaat Ruby's staart voor zo'n 12 cm (de helft) geamputeerd worden.
*snif*
tranen kon ik met moeite tegen houden.. dat staartje..

sterkte en knuff x
Toen hij op de tafel lag bij de dierenarts stond ik ook te huilen.. echt zielig. Het gaat nu iets beter met hem maar dat staartje... nog niets is zeker.
Dank je wel meis! x
een huisdier is niet een huisdier,

het is je maatje. snap wat je voelt...x

als je wilt praten, stuur me gerust een pb. Of als je afleiding nodig hebt, xx
De arme stakker. Hopelijk herstelt Ruby spoedig ...
Vandaag ziet ze er al beter uit.
Gister was het zo'n zielig hoopje.. maar nu wil hij alweer kroelen.
Die staart blijft zorgwekkend
Dank je wel
ik vind het vooral heel erg met dat staartje de kat van mijn oom en tante is laatst ook aangereden en is helaas overleden beterschap en veel sterkte
Och jee! Erg.
We hebben geboft dat Ruby zo sterk is.
Vanmorgen is hij op tafel gesprongen. Dat doet hij altijd, als we de krant aan het lezen zijn, dan eist hij qualitytime op :)
Het gaat dus al beter, al is het met die staart nog afwachten.
Dat dunne stokje aan het eind van d'r staartje, vreselijk! Ik hoop van harte dat het goedkomt. Ik vind het al heel wat dat je de antibiotica erin krijgt, da's bij ons altijd hangen en wurgen, hoe fijn ik die pil ook vermaal en in wat voor lekkers ik het ook verpakt, ze hebben het meteen door! Alles al een keer geprobeerd, behalve kaviaar!
gewoon het pilletje op het aanrecht leggen en met de achterkant van een lepel tot poeder drukken. Dan een heel klein beetje vlees pakken en het daar in doen. Gaat perfect.