OVER HET HOE EN WAAROM VAN DE HULPVERLENING.DE DO,S EN DE DONT,S

Door Parel66 gepubliceerd op Thursday 12 February 19:01

OVER HET HOE EN WAAROM VAN DE HULPVERLENING.

DE DO,S EN DON,TS.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hulp geven,hulpverlening is vaak niet zo vanzelfsprekend,en soms reteondankbaar.

Dan zeggen mensen vaak;ja,waarom doe je het dan.?tja……waarom niet.?

Je kunt je ook afvragen waarom mensen nou juist jouw hulp kunnen gebruiken,of waarom mensen zo diep weg gezonken zijn,dat het ware “”zorgenkindjes”” worden van diverse instanties.

De huisarts moet gaan doorverwijzen naar vaak de duurste instanties,omdat er in kleine steden zoals hier geen wijkbureau,s of wijkteams zijn,die dit op kunnen pakken,en ook hulpverleners in de wijk,en dus ook hier zijn er niet.

En de enige hulpverleenster,flexibel,psychosociaal en ambulant van Hilversum tot zuid-limburg ben ik.

Instanties zoals de gemeente,waaronder het uwv,de bijzondere bijstand,de schuldsanering en het sociaal plein zijn er na de decentralisaties nog steeds niet klaar voor.

Alles wat ik zie,dan om mensen te gaan helpen via de gemeente is nog steeds geen eigen burger,maar komt voornamelijk uit andere landen.vaak mensen,die komen voor een uitkering of bijzondere bijstand.

Dan zitten er ongeveer 5 adviseurs,meer niet,maar het aantal hulpvragers groeit dan gestaag,en ik zie dan dat zelfs de adviseurs daar het al niet eens meer aankunnen.

 

Mensen,die formulieren opgestuurd hebben,antwoord willen,het niet krijgen,en dan….terecht verhaal komen halen veroorzaken dan zulke problemen,waarbij je ziet dat zelfs de adviseurs,die er zitten,er niet mee om weten te gaan.puur omdat er personele onderbezetting is,terwijl men om ze heen nog driftig aan het verbouwen is,wat ook knap onrustig werkt.

 

Waarom komen mensen daar,of juist niet.?schamen mensen zich voor hun situatie of juist niet.?

Mensen schamen zich vaak wel.ze kijken je dan ook in eerste instantie niet aan,omdat ze hun verhaal niet kwijt durven,en soms ook terecht,en omdat ze de adviseur of adviseuse niet vertrouwen.

Deze mensen hebben vaak een lange weg te gaan.ze zijn of gescheiden,of zijn door wat voor gebeurtenis werk,en/of inkomen kwijt geraakt.jeugdzorg,kinderen,noem maar op.vaak weten deze mensen geen uitweg meer,en komen daar,of bij mij terecht.via,via.

Zo heb ik al diverse mensen over de vloer gehad met de meest uiteenlopende problemen.mensen die gescheiden zijn,en gedwongen jeugdzorg in hun nek hebben,mensen die oud en moe zijn,en gewoon een vriendelijke knuffel nodig hebben,mensen die uit de gevangenis komen,en totaal berooid op straat staan,en hun leven weer terug moeten zien te krijgen.en mensen die weer helemaal bijkomen na een van de vele massages die ik geef in mijn praktijk.

En dit alles omdat er geen hulp geboden wordt in deze wijken,zuiver omdat dit er niet is.of het er ooit zal komen,twijfel ik hard aan.

 

Zo heb ik de meest pijnlijke gevallen over de vloer gehad.mensen die halsoverkop naar het buitenland gevlucht zijn,omdat jeugdzorg liep te azen op kinderen vanwege het grote geld.een scheidingssituatie.en iemand die na een opzetje van jeugdzorg gedwongen moest scheiden,maar niet wist hoe met de situatie om te gaan.een jonge jongen van 29,client van het uwv,misbruikslachtoffer.de begeleiding ging hartstikke goed hier,maar diegene was ineens met de noorderzon vertrokken,en ik heb hem nooit meer terug gezien.tja…….dat is dus ook hulpverlening.en iemand die al ruim anderhalf jaar lang zware lichamelijke en psychische problemen heeft,een oudere man,is al jaren gescheiden,maar kan nog steeds niet tegen het hulpeloos en alleen zijn.

Een client,waar ik een ontzettend goede,spirituele band mee had,waarbij ik ontzettend veel bereikt had,was ook zomaar ineens van de aardbodem verdwenen

Kennelijk moeten situaties zo zijn,zoals ze zijn,en komen de dingen,zoals ze komen,maar verdwijnen ze ook weer zo.zoals ze gekomen zijn.

Heel soms is hulpverlening dankbaar,en krijg je er heel veel voor terug,maar vaak is hulpverlening heel ondankbaar,omdat mensen niet luisteren,je advies niet aannemen,geen verantwoording willen nemen voor hun eigen doen en laten.ook deze kant heb ik leren kennen.mensen die gedetineerd hebben gezeten,zonder iets ,letterlijk op straat komen te staan.berooid,platzak,zonder kleding,zonder iets.

 

Omdat hulpverlening niet op gang kwam,geen reclassering,niets,heb ik aangeboden deze cliente op te vangen.de diverse stappen,die er gezet moesten worden,qua inschrijving,uwv,uitkering en psychische hulp,huisarts,apotheek,etc…inclusief mijn eigen hulpverlening.dit in een lange periode van 24/7.3 maanden lang.

In het begin ging dit best wel goed.alleen de don,t van hulpverlening zit hierin,dat je de clienten eigenlijk niet in huis zou moeten nemen.dat het ambulant moet zijn en blijven.het lastige zit hem hierin dat je 24/7 op elkaars lip zit,exclusief de nacht dan,en er op een gegeven moment wrijvingen ontstaan.nu gebeurd dit snel met 24/7 hulpverlening,maar ik heb mezelf ook volledig weg gecijferd,en cliente vooraan gezet.zonder aan mezelf te denken.en dat was nou net een klein beetje onhandig.

Sommige mensen zijn eenvoudigweg te zwaar getraumatiseerd om in huis te hebben,en zo ook deze cliente.ze zat heel erg in een eigen wereld.een wereld die eigenlijk grotendeels bestond uit het chatten op Facebook in plaats van haar eigen leven op poten te zetten,en de verantwoording te nemen voor het betalen van je lopende rekeningen.maar helaas niets van dit alles.

 

Als je al te getraumatiseerd bent,heb je totaal geen verantwoordelijkheidsgevoel meer.vaak hebben we tot diep in de nacht nog met cliente erover gepraat,maar dingen zijn nooit echt doorgedrongen.op een gegeven moment volgden de dingen elkaar in een razend tempo op.

Maar ja,ook dat was dus een van de don,ts van de hulpverlening.niet ten koste van alles door willen gaan,met iets dat eigenlijk geen haalbare kaart was.er zijn dingen gezegd en gedaan,die eigenlijk not done zijn,en nog niet.

 

Cliente had op een gegeven moment via Facebook een man opgeduikeld,die in eerste instantie eerst heel aardig scheen te zijn,maar later een hele lugubere,louche mannetje bleek te zijn met louche,duistere zaakjes.

Maar goed cliente helemaal hotel de botel,want liefde maakt blind.aan de andere kant totaal verkeerd,want cliente was totaal verkeerd bezig,en had haar leven bij lange na nog niet op de rit.en wat ik ook probeerde en/of zei.niets hielp.totdat in zelfs via doorverwijzing van de huisarts en mijn collega hulpverleenster mensen van de gemeente moest laten komen om hulp te bieden.maar zelfs dat gebeurde dus niet.

Cliente wilde koste wat kost verhuizen naar luguber vriendje in Gelderland.dus vertrok ze 6 februari,en is nooit meer terug gekomen.

Dan kun je je dus afvragen waarom mensen dus na een tydje weer terug zakken in hun hulpbehoevende systeem.ik heb het er met mijn collega uitgebreid over gehad vanmorgen.het kwam hierop neer dat 75 % van de hulpvragers echt willen en ook doorzetten,ongeacht de situatie.getrouwd/gescheiden,met of zonder kinderen,oud of jong.en dat heel misschien 25%,maar dat is slechts natte vinger werk,hier zelf bewust voor kiezen,om maar in die slachtofferrol te blijven in een regelrechte schreeuw om aandacht.die van allerlei negatieve dingen doen,om vooral een ander voor hun karretje te spannen,om vooral zelf niets te hoeven doen,zuiver,omdat ze het gewoon niet kunnen,en niet willen,en blijven profiteren van anderen.

Maar naar ik hoorde van mijn collega vanmorgen zit cliente dus nu wel bij de goede psychiater.iets wat ik haar lang geleden al verteld had,maar dat kennelijk nu pas doordringt.maar goed.beter laat dan nooit.de laatste post wordt doorgestuurd,en dan is ook dit traject voorbij.

De eerstvolgende client is en blijft dan ook ver buiten mijn deuren,dus ga ik daarheen.en blijft het ook veilig en ambulant.maak ik mijn eigen regels,waar de client zich aan te houden heeft.

Dus om een lang verhaal kort te maken.het hoe en waarom van de hulpverlening.waarom moge duidelijk zijn.het hoe staat hier in gooi&vechtstreek nog steeds in de kinderschoenen.

De dont,s;NOOIT CLIENTEN IN HUIS HALEN.!!

Als de hulpverlening niet haalbaar meer is;STOPPEN.!! ALTIJD EN BIJ IEDEREEN.!!

De do,s;eerlijk en transparant die zorg leveren,die nodig is.met alle takken van deskundigheid erbij.

 

TOT ZOVER MIJN BLOG.!!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.