Stamboomopdracht voor school - de held van de familie

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 11 February 08:40

Stamboomopdracht voor school

De school van mijn jongste (13) heeft ontdekt dat jongeren tegenwoordig weinig weten over hun familie en diens geschiedenis. Vandaar dat school nu een project heeft gestart. "Maak je eigen familie-stamboom".  

3dd63ab815d873730d17e474261d9546_medium.

In deel 1: http://plazilla.com/page/4295157202/stamboom-opdracht-voor-school-waar-kom-ik-eigenlijk-vandaan heb ik verteld hoe ik als moeder alvast aan het uitpluizen ben geweest waar mijn voorouders vandaan kwamen. Omdat mijn beide ouders niet meer leven was dat nog een heel gepuzzel. Maar het is gelukt en uiteindelijk hadden zoon en ik een mooie stamboom gemaakt die terugging tot de opa's en oma's van mijn opa's en oma's.

 

En het tweede deel van de opdracht: wie van je voorouders vind je een held? Vertel zijn of haar verhaal.

De held van de familie

Ik heb mijn zoon zelf laten nadenken over de helden uit zijn familie. Want ook in zijn papa's familiegeschiedenis zijn bijzondere verhalen te vinden. Van een overgrootopa die in Friesland woonde en in oorlogstijd verliefd werd op een dame van Duitse afkomst. Oei! Van overgrootouders die hun oorsprong hebben in België, verhuisden naar Nederlands Zeeland en daar de watersnoodramp hebben meegemaakt. 

Maar zelf had ik maar twee helden in gedachten wiens verhaal ik hier wil delen: die van mijn vader en die van mijn moeder. Uit de tijd dat ze elkaar nog niet ontmoet hadden. Mijn ouders, de opa en oma van zoonlief. De opa was al járen dood voordat zoonlief werd geboren, de oma stierf toen hij nog maar vier jaar was. Aan beide heeft hij dus geen levende herinnering meer. Alleen al daarom belangrijk dat zijn opa en oma door middel van een mooi heldenverhaal levend blijven.

 

454474785872f833dbd899010ebac16d_medium.

De held van de familie: Opa Dirk - oorlogsheld

Opa Dirk groeide op in een klein plattelandsdorpje in west Nederland. Geboren tussen de twee wereldoorlogen in, was hij gewoon aan armoede en schaarste. Maar had er toch een gelukkige jeugd. Hij had geen broers of zussen, dit tot groot verdriet van zijn moeder. Opa Dirk was een rustig kind dat graag buiten in de natuur rondzwierf. Hij wist alles van de vogels, vlinders en de bijzondere plantjes uit de omgeving. 

Opa Dirk ging slootje-springend naar de basisschool dat aan de andere kant van het dorp stond. Hij was dol op schaatsen en snelwandelen (wat toen nog een populaire sport was en waar hij veel medailles mee verdiend had) en ging later ook graag dansen.

Maar toen kwam de oorlog. Opa Dirk was 14 toen deze uitbrak. Gelukkig woonde hij op het platteland en waren de boeren daar behoorlijk zelfvoorzienend. Hij vertelde later wel eens dat hij nooit echt honger heeft gehad omdat er altijd nog wel iets verbouwd kon worden op de moestuin die achter het huis lag. Wel kwam met het vorderen van de oorlog steeds meer van de harde werkelijkheid het dorp binnen. Duitse soldaten die de huizen binnenvielen op zoek naar onderduikers. De bommenwerpers die laag overvlogen en de bommen die je hoorde vallen waarna heftige explosies plaatsvonden. 

Toen de oorlog voorbij was, was opa Dirk 19 jaar oud. Helaas voor hem moest hij na de bevrijding bijna gelijk in dienst. En na een opleiding van 9 maanden werd hij op de boot gezet naar Indië, waar net de onafhankelijkheidsoorlog was uitgebroken. Dus zo van de ene oorlog de andere oorlog in. Opa Dirk was net 20 toen hij in Indonesië (toen nog Nederlands-Indië) aankam, met al vijf jaar oorlog achter de kiezen.

Maar Opa Dirk was geen vechter. Opa Dirk was een vredelievende man. Hij ging niet vechten aan het front. Hij koos geen partij, hij zag geen tegenstanders en niemand was de vijand. Nee, Opa Dirk ging werken als verpleger in het hospital. En hielp daar de gewonden die gevallen waren, zowel van de Nederlandse als van de Indische kant. En zowel de soldaten als de burgerslachtoffers. En zo heeft Opa Dirk een heleboel mensen kunnen helpen en verzorgen. 

Toen Opa Dirk na drie jaar terugkwam uit Indonesië had hij er acht jaar oorlog opzitten. Opa Dirk moet de verschrikkelijkste dingen hebben meegemaakt, de afschuwelijkste verwondingen hebben verzorgd en vele malen in doodsangst hebben gezeten. Maar vredelievend als hij was verzorgde en hielp hij iedereen, ongeacht hoe hij of zij in de oorlog stond. 

Hierdoor vind ik Opa Dirk een held, een echte oorlogsheld! 

b75c134e66fb63ce7107692829ccf206_medium.

© SanneSchrijft 2015

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een mooie ode aan Opa Dirk!