Alice in Wonderland

Door Doortje2 gepubliceerd op Sunday 08 February 14:06

Het is niet stil om haar heen.
Doch, de geluiden kabelen zich om haar heen en bundelen zich in een enorme ruis; haar meedogenloos schreeuwende hart voert de boventoon. De pompende machine in haar, stoot het bloed krachtiger dan ooit door haar aderen waardoor deze bijna dreigen te scheuren, tot het bloed buiten de oevers zal treden. Even zijn er momenten dat ze haar bewustzijn geheel dreigt verliezen. De wereld om haar heen draait in een kolkende massa en haar vingers knijpen krampachtig in haar eigen vlees.
Blijf erbij!

Koud heeft ze het!
Haar handen verstijven, haar knieën beginnen te trillen. Heel even buigt ze haar benen om te voorkomen dat ze een totale verduistering tegemoet zal gaan. Ze mag niet toegeven aan haar angst want ze heeft deze aantrekkende poort zelf genomen. De hindernis kan groot zijn maar de overwinning zal deze slechts in de schaduw laten staan; dat houdt ze zichzelf voor. Een moedige stap voorwaarts, op weg naar…

Het kan haar ondergang zijn.
Weer voelt ze haar lichaam koortsachtig protesteren. Ga terug! Nee, daar, waar gevoel en verstand een wreed spel voeren met elkaar, weet zij, dat het verstand moet winnen. In deze strijd is de confrontatie met haar eigen vijand altijd een uitgestelde executie geweest. Met de wetenschap dat hier een einde aan moet komen, haalt ze nogmaals alle zuurstof omhoog die haar lichaam kan leveren. Nog een stap voorwaarts! Haar eigen vlees en bloed is de grootste tegenstander en alleen zij weet hoe ze deze bedreiging moet verslaan. De angst zal en mag de overwinning niet barricaderen of op geen enkele manier verhinderen. Ja, het hindert haar, en niet in de minste mate.

Adem!
In haar nek voelt zij de eerste resultaten van de endorfine, die als een morfine haar grootste pijn verzacht. Haar strakgespannen spieren laten de teugels even vieren, als zij de gevreesde stem tot zich door laat dringen.

‘Wie ben jij?!’

Ze weet, ze is een niemand. Slechts een meisje dat een sprookje probeert na te streven; een zinloze missie in een donker land. Zij zal ondergaan in de massa en nooit zal een levende ziel zich afvragen of ze ooit een naam had. ‘Alice’, zegt ze trillend, haar achternaam krijgt ze bijna niet uitgesproken. Is ze al niet veel te ver gegaan in deze illusie? Is haar doel niet belachelijk onwaarschijnlijk te bereiken?

Niemand weet het.
Ja, als zij ten onder gaat dan zal niemand dit leed van haar te horen krijgen. Zij zal wegkwijnen in haar bloed omdat dit haar eigen keus was. Niemand dwingt haar of heeft het zelfs maar aangeraden om tot deze missie over te gaan. Zij zal haar eigen marteling ondergaan en zolang ze weerstand kan bieden aan de  verscheurende massale vijand, fier overeind blijven staan. Niemand zal weten dat Alice zich in dit hol gewaagd heeft, waar haar leven tot een verslindend eind zal komen.

Het wapen wordt haar voorgezet.
Verdedig je! Gebruik elke vezel in je lichaam en bestorm je eigen angst! Vernietig hen, die jou weg zullen laten wegkwijnen tot in lengte van dagen, tot er niets meer van je over is! Laat alle krachtige hormonen meedansen in een strijd die wellicht reeds gestreden is, maar geef niet op… een gedachte die als constante factor, inherent met haar meereist in haar door God gegeven genen.

De morfine stoot een laatste straal door haar bloed.
De geluiden om haar heen verstommen en er wordt plaats gemaakt voor zachte tonen. Zwevend laat zij zich meevoeren in de aangereikte golf van extase. Al haar spieren verslappen, doch, ze blijven  alert, om haar wapen destructief te gebruiken.

Ze kan het!
Dóórpakken! Je bent hier alleen, tussen zoveel anderen, die geschrokken door haar aanval, een pas terug maken. Ze zet weer een voet vooruit, en ze voelt dat ze terrein wint. Zij vallen stil, terwijl het ooit kwetsbare meisje steeds groter wordt. Haar hart slaat mee in het ritme van haar slagen en ze voelt dat zij nu domineert. De angst snelt zich een weg naar elders en haar lichaam gehoorzaamt aan haar wil.

Haar stem gaat over in vloeibaar goud.
Tranen delen haar overwinning.

6585d6d2efb1e54fb4b70fca291bf288_medium.

 

 

Alice Fredenham

'My Funny Valentine'

(klik haar naam of titel aan)

Reacties (42) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi geschreven dit verhaal bij het mooi filmpje
Dank je wel Yneke!
Geweldig dit hè! Ik had 'm ook al een paar keer bekeken.
Prachtig verhaal erbij gemaakt!
Amazing hè?
Dank je wel!

Ik kan me uren vermaken met dat soort filmpjes. Ik heb deze dan ook al gezien. Zeer de moeite waard. Graag herbekeken.
Hier nog één. :-)
Ik probeer af te kicken omdat mijn nachten ook al opgaan aan de schrijfopdrachten. Het zou kunnen dat ik daardoor minder ga meedoen...
En dat moeten we niet hebben! :)
Ik heb het ook droog gehouden :)
Ze zingt wel mooi - ze heeft iets 'ouds' in haar stem.
Een prachtig randje.. love it!
Het is niet mijn soort muziek, maar ze is goed.
Koude kikker! :)
Ik ben helemaal verloren bij haar muziek.
Ik vond haar debuutrol in: 'Alice in Pornoland' grandioos! Wat kan die vrouw acteren, het is een natuurtalent.
Dit kan ik op verschillende manieren opvatten. Denk jij dat ze haar onzekerheid faked?
Of is het gewoon een lekkere, typische Marinus reactie? :)
tegen Doortje2
1
Nee, het was een open doel en dan kan ik het niet laten de bal erin te schoppen.
De tekst is uiteraard jaloers makend mooi.
Overmacht, met een open doel :)
Dank je wel
Wat goed geschreven en wat kan die meid zingen.
Ze is weergaloos hè?
tegen Doortje2
1
Inderdaad.